Σχετικά με τη, με στομφώδη και αλαζονικό τρόπο, εξαγγελία από τον πρωθυπουργό των αλλαγών στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων –πέρα από το ότι η ελάφρυνση σε ετήσια βάση του φόρου που θα καταβάλουν το 2026 οι περισσότεροι φορολογούμενοι είναι ασήμαντη– οι αλλαγές αυτές δεν αφορούν όσους έχουν ετήσιο εισόδημα χαμηλότερο από το αφορολόγητο (ανάμεσα σ’ αυτούς οι εκατοντάδες χιλιάδες χαμηλόμισθοι και χαμηλοσυνταξιούχοι) και ούτε απαλλάσσει από τον ΕΝΦΙΑ όσους από αυτούς καταβάλλουν τον φόρο αυτό, ο οποίος τους μειώνει το χαμηλό εισόδημά τους.
Θα δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για τους χαμηλοσυνταξιούχους που προανέφερα. Πρόκειται για μια υπερήλικη συνταξιούχο του ΙΚΑ με σύνταξη 363 ευρώ. Μένει σε ένα ιδιόκτητο διαμέρισμα για το οποίο καταβάλλει ΕΝΦΙΑ μεγαλύτερο από τη μηνιαία σύνταξή της. Και σαν να μη έφταναν όλα αυτά το ΕΚΑΣ, που έπαιρνε κάποτε, καταργήθηκε το 2016, κατ’ απαίτηση της τρόικας, στο πλαίσιο του τρίτου Μνημονίου. Της απομένουν λιγότερα από 4.000 ευρώ τον χρόνο, από τα οποία πρέπει να πληρώνει τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τα είδη υγιεινής και τα φάρμακα που δεν συνταγογραφούνται. Είναι προφανές ότι τα χρήματα αυτά δεν επαρκούν για τη διατροφή της και τα όσα πρέπει να καταβάλλει στην κυρία που τη φροντίζει.
Για την κατηγορία αυτή των χαμηλοσυνταξιούχων ο κ. πρωθυπουργός θα μπορούσε να εξαγγείλει μια ουσιαστική αύξηση της σύνταξής τους, την επαναφορά του ΕΚΑΣ και την απαλλαγή τους από τον ΕΝΦΙΑ. Αντί για όλα αυτά αποφάσισε να τους δίνεται το ποσό των 250 ευρώ τον χρόνο, δηλαδή 20 ευρώ τον μήνα. Πρόκειται για πραγματικό εμπαιγμό.
Το πρόβλημα όμως της ακρίβειας, και ιδιαίτερα των ειδών διατροφής, των οποίων οι τιμές αυξάνονται συνεχώς, δεν πλήττει μόνο όσους έχουν εισόδημα χαμηλότερο από το αφορολόγητο. Πλήττει και τη μεσαία τάξη, για την οποία τόσα πολλά είπε ο πρωθυπουργός τόσο στις εξαγγελίες του όσο και στη συνέντευξή του, μια τάξη την οποία θέλει να δελεάσει, ελπίζοντας ότι με τα μέτρα που εξήγγειλε θα ξαναψηφίσουν το κόμμα του όσοι από αυτούς έχουν αποστασιοποιηθεί απ’ αυτό. Οι συνεχώς όμως αυξανόμενες τιμές όχι μόνο θα εξανεμίσουν τη μείωση του φόρου που θα πληρώνουν, αλλά θα μειώσουν το εισόδημά τους, για το οποίο δεν θα δοθεί καμιά αύξηση. Για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, ούτε λόγος, φυσικά.
Ενα μέτρο που θα μείωνε την αφαίμαξη του εισοδήματος από τον πληθωρισμό θα ήταν, όπως επιμένουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης (και έχω γράψει σχετικά σε προηγούμενα άρθρο μου στην εφημερίδα), η μείωση ή ακόμα και ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα τρόφιμα, και ιδιαίτερα εκείνα που είναι βασικά για την διατροφή του πληθυσμού, τα φάρμακα καθώς και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, σύμφωνα μάλιστα με τη σχετική οδηγία της Ε.Ε., στην οποία έχει εκτεταμένα αναφερθεί σε ρεπορτάζ και σε κύριο άρθρο η «Εφημερίδα των Συντακτών». Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και ο νέος υπουργός Οικονομικών (όπως και οι προκάτοχοί του) αρνούνται πεισματικά να το κάνουν, διότι με τον ΦΠΑ αβγατίζουν τα υπερπλεονάσματα για τα οποία κομπάζουν.
Για όσο όμως επιμένουν στα όσα προαναφέρθηκαν, είναι σαφές πως οι ήδη φτωχοί θα γίνονται φτωχότεροι και θα αυξάνονται οι ήδη μεγάλες ανισότητες που υπάρχουν στη χώρα μας. Στην αύξηση των ανισοτήτων αυτών δεν συμβάλλει μόνο η άρνηση της μείωσης του ΦΠΑ. Συμβάλλει και η γενικότερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ., με την οποία ευνοούνται ποικιλοτρόπως οι πλούσιοι (όπως για παράδειγμα η μη αύξηση του συντελεστή φορολόγησης των πολύ μεγάλων εισοδημάτων και των κερδών και η επιβολή φόρου στη μεγάλη ακίνητη περιουσία), καθώς και οι νομοθετικές ρυθμίσεις που τους προστατεύουν.
(Ο Μανόλης Δρεττάκης είναι Πρώην: αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την "Εφημερίδα των Συντακτών")
