Πολιτική σταθερότητα. Μάλιστα. Ποιος την εγγυάται; Μα φυσικά το κόμμα των ιδιοκτητών της χώρας. Δηλαδή η Νέα Δημοκρατία, με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οποιαδήποτε άλλη εκδοχή κρύβει παγίδες που, αν δεν τις αποφύγουμε, μπορεί να μπλέξουμε σε περιπέτειες που θα μας στοιχίσουν. Ιδιαίτερα στην παρούσα φάση που γύρω μας επικρατεί αστάθεια. Αυτή πάνω-κάτω είναι η θεωρία που διακινεί το μέγαρο Μαξίμου και οι δημοσιολόγοι που είναι στη δούλεψή του. Δείχνουν μάλιστα την κρίση που ταλαιπωρεί τη Γαλλία, όπου ο αιρετός μονάρχης Μακρόν τα έχει βρει σκούρα. Συνεπώς, οφείλουμε, λένε στην κυβέρνηση, να πορευτούμε ως έθνος συνετά και να εμπιστευτούμε ξανά την παράταξη που μας κυβερνά.
Ψήφος λοιπόν στη Νέα Δημοκρατία, έστω με μισή καρδιά, έστω κρατώντας τη μύτη μας, έστω βρίζοντας. Οι πολίτες όμως, σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις, δεν ανταποκρίνονται. Δεν επιλέγουν βεβαίως κάποιο κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης, ωστόσο απομακρύνονται με σταθερό βηματισμό από την κάλπη της Νέας Δημοκρατίας και ψάχνονται. Μερικοί εγκαθίστανται στην περιοχή της αποχής, είτε από αμηχανία είτε με διάθεση να τιμωρήσουν την κυβέρνηση, άλλοι δηλώνουν αναποφάσιστοι, ορισμένοι φλερτάρουν με κόμματα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας, κάποιοι –οι λιγότεροι– κοιτάνε διστακτικά προς το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη και ουδείς είναι σε θέση να προβλέψει πόση ζημιά θα κάνει το κόμμα Σαμαρά. Αυτή η εικόνα δεν αρέσει καθόλου στο καθεστώς. Αν εδραιωθεί, δεν υπάρχει περίπτωση η Νέα Δημοκρατία να πλησιάσει τον στόχο της αυτοδυναμίας. Μπορεί να αλλάξει; Δύσκολα.
Στο εσωτερικό της παράταξης πυκνώνουν οι εντάσεις, οι γκρίνιες είναι καθημερινό φαινόμενο, υπουργοί δεν συνεργάζονται με συναδέλφους τους, βουλευτές αμφισβητούν και μάλιστα δημοσίως πολιτικές κυβερνητικών παραγόντων, λείπουν από το μέγαρο Μαξίμου τα πρόσωπα που θα μπορούσαν να σβήσουν φωτιές, να λύσουν προβλήματα, να συντονίσουν, η σχέση των πυλώνων του συστήματος Μητσοτάκη με βασικά δίκτυα ενημέρωσης που κάποτε στήριζαν χωρίς επιφυλάξεις έχει διαρραγεί, το καλαμπούρι ότι ο πρωθυπουργός δεν ευθύνεται για τα στραβά και τα ανάποδα και πιστώνεται μόνο τα καλά δεν αποδίδει πια και οι τάξεις των φανατικών που έλεγαν ότι πετάει ο γάιδαρος αν το λέει ο αρχηγός αραιώνουν.
Σε αυτές τις συνθήκες κι αν τα πράγματα δεν αλλάξουν θεαματικά, ακόμα κι αν ο κ. Μητσοτάκης τα «δώσει όλα» στη ΔΕΘ, ποια περιθώρια έχει το καθεστώς;
-Να προχωρήσει η παράταξη με τον ίδιο αρχηγό, να χτυπήσει την πρωτιά και αν δεν προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να πάει σε δεύτερες εκλογές. Με τον ίδιο εκλογικό νόμο; Θα δούμε. Προς το παρόν οι συνομιλητές του (όχι όλοι πάντως) επιμένουν ότι ο Μητσοτάκης δεν θα πειράξει τον εκλογικό νόμο. Υπάρχουν όμως κάποιοι –πολύ κοντά του– που τον πιέζουν να το ξανασκεφτεί. Μια πρώτη απάντηση θα έχουμε στην ομιλία του στη ΔΕΘ και στις απαντήσεις που θα δώσει στη συνέντευξη Τύπου. Αυτοί που προτείνουν τροποποιήσεις στο εκλογικό σύστημα, επικαλούνται το βασικό επιχείρημα περί πολιτικής σταθερότητας. Αν, λένε, η πολιτική σταθερότητα είναι ο μείζων στόχος, για να τον πετύχουμε πρέπει να έχουμε αυτοδυναμία και για να συμβεί αυτό επιβάλλεται να αλλάξει ο εκλογικός νόμος, διαφορετικά θα γίνουμε Γαλλία, το παράδειγμα της οποίας ξορκίζει ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης.
-Να υπάρξει αλλαγή ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία. Να δώσει άλλος την εκλογική μάχη, χωρίς τα βαρίδια που κρατούν την παράταξη καθηλωμένη, κι αν καταφέρει να την κερδίσει έστω και χωρίς αυτοδυναμία, θα ζητήσει να είναι αυτός ο επικεφαλής της κυβέρνησης συνεργασίας. Το σενάριο της αποχώρησής του το έχει αποκλείσει ο κ. Μητσοτάκης. Λογικό. Θα τα παρατήσει μόνο αν υποχρεωθεί από εσωτερικές και εξωτερικές δυνάμεις που θα κινηθούν για το καλό (όπως το αντιλαμβάνονται) της παράταξης και του πολιτικού συστήματος. Οι δελφίνοι προετοιμάζονται. Φαβορί εμφανίζεται ο Νίκος Δένδιας που είναι πολύ μπροστά στο κομματικό ακροατήριο από τους άλλους διεκδικητές.
(Ο Τάσος Παππάς είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας- Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την «Εφημερίδα των Συντακτών»)
