Υποθέτω ότι δεν θα αρχίσουμε, ως χώρα, να τους πετάμε με αλεξίπτωτα στις χώρες καταγωγής, ούτε με πλοία μας να τους αφήνουμε στις ακτές των χωρών καταγωγής, ούτε φυσικά να τους βγάζουμε εκτός συνόρων στις νόμιμες εξόδους των συνόρων μας στον Έβρο…
Στο δημόσιο διάλογο της τελευταίας εβδομάδας για την «εισβολή των μεταναστών», τον «υβριδικό πόλεμο», την «χώρα εν κινδύνω», έθετα συνεχώς το ερώτημα στους κυβερνητικούς βουλευτές: «πού και πώς θα τους επιστέψετε πίσω τους παράνομους μετανάστες»! Τις απαντήσεις τους δεν θέλω εδώ να τις σχολιάσω…
Μόλις προχθές δόθηκε στη δημόσια διαβούλευση το Νομοσχέδιο του κ. Πλεύρη για την «Αναμόρφωση του πλαισίου και διαδικασιών επιστροφών πολιτών τρίτων χωρών». Κυρίαρχη ιδέα του ν/σχεδίου είναι η ποινικοποίηση της παράνομης παραμονής, η φυλάκιση, η οικειοθελής αναχώρηση και η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ των παράνομων μεταναστών!
Ο στόχος του κ. Πλεύρη, με απεύθυνση στα ακραία και συντηρητικά ακροατήρια εκφωνείται πανηγυρικά. Υποστηρίζω ότι πρόκειται για ένα …ταρατατζούμ.! «Μιζάρουν» στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος με τις περίφημες ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ, που αυτή τη φορά, θα πετύχει επειδή υπάρχει κυβερνητική βούληση και …πυγμή! Και όχι στην ανάληψη από την Ελλάδα γενναίων πρωτοβουλιών για αλλαγές του νέου Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου από την Ε.Ε. και νέες δεσμεύσεις που δεν θα μετατρέπουν τις χώρες πρώτης υποδοχής σε «αποθήκες ψυχών» και σε δεσμοφύλακες στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ.
Αλλά, ας δεχθούμε, παρακολουθώντας τη στόχευση του ν/σχεδίου, ότι τα κέντρα κράτησης, κλειστού ή ανοικτού τύπου και τις φυλακές… γενικώς τις διαθέτουμε(τα έχουμε, ή φτιάχνουμε επειγόντως νέες στην επικράτεια).
Οι ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ πού και πώς θα γίνουν;
ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ με τις χώρες προέλευσης ή εισόδου ΔΕΝ έχουμε. (Μιλάμε πάντα για τους παράνομους μετανάστες). Για να είμαι ακριβέστερος. Συμφωνία Ε.Ε. –Τουρκίας για επανεπιστροφή συνήφθη τον Απρίλιο του 2016 και μέχρι τον Ιούνιο του 2019 επανεπεστράφησαν 1995 Σύριοι. Από 5η Μαρτίου 2020 η Τουρκία δεν αποδέχεται επανεπιστροφές.
Από τις άλλες χώρες μόνο με το Πακιστάν υπάρχει επίσημη με την ΕΕ συμφωνία (readmission agreement)-τα στοιχεία για μετά το 2014 δεν είναι στη διάθεσή μου)-, με το Αφγανιστάν η Ελλάδα έχει Μνημόνιο Κατανόησης(ΜοU) από το 2020 αλλά μόνο l81 επανεπεστράφησαν και με το Μπανγλαντές υπάρχει μια μη δεσμευτική συμφωνία(στοιχεία δεν δημοσιοποιούνται). Με τη Αίγυπτο, το Σουδάν, το Ιρακ δεν υπάρχουν συμφωνίες.
Αν δεν έχουν προηγηθεί Συμφωνίες Επιστροφής με τις χώρες προέλευσης των μεταναστών μόνο ως … λεονταρισμός αυτό η επιλογή θα θεωρείται!
Και μόνο με τη λογική του νομοσχεδίου να το δει κανείς. Αν όλοι οι μετανάστες, που δεν θα έχουν αποκτήσει άσυλο, προκειμένου να αποφύγουν την φυλάκισή τους, δηλώσουν ότι θέλουν να ενταχθούν σε καθεστώς οικειοθελούς αναχώρησης, τότε θα τινάξουν στον αέρα τη στόχευση του ν/σχεδίου. Δεν τους δέχονται οι χώρες προέλευσής τους, εφ΄όσον δεν έχει υπάρξει Διακρατική Συμφωνία!
Και τα κέντρα και οι φυλακές θα γεμίζουν και θα …ξεχειλίζουν, ή θα πάψει να ισχύει το περίφημο μέτρο!
Το ίδιο φυσικά θα συμβαίνει και με τους μετανάστες, που θα επιστρέφονται, «χωρίς καταγραφή στη χώρα προέλευσης ή καταγωγής»(!), σύμφωνα με την ψηφισμένη πλέον αντισυνταγματική τροπολογία της 10ης Ιουλίου… Δηλαδή, από πού θα προκύπτει ότι θα τους δέχονται οι χώρες προέλευσης;
Υποθέτω ότι δεν θα αρχίσουμε, ως χώρα, να τους πετάμε με αλεξίπτωτα στις χώρες καταγωγής, ούτε με πλοία μας να τους αφήνουμε στις ακτές των χωρών καταγωγής, ούτε φυσικά να τους βγάζουμε εκτός συνόρων στις νόμιμες εξόδους των συνόρων μας στον Έβρο…
Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ
