Η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στην Ανατολική Ευρώπη γίνεται κάθε μέρα ολοένα και πιο κρίσιμη. Η εξάπλωση του πολέμου και ο Αρμαγεδδώνας που μας απειλεί είτε με αφορμή το Ουκρανικό είτε τη Μέση Ανατολή είναι ορατά. Σε αυτές τις συνθήκες η συντήρηση του κλίματος των εθιμοτυπικών συναντήσεων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν συμβάλλει ούτε στη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας ούτε στην ειρήνη στην περιοχή.
Αυτό που απαιτείται είναι μια θαρραλέα στροφή. Η Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει μια διπλωματική πρωτοβουλία για την ειρήνη και την τήρηση του διεθνούς δικαίου στην ευρύτερη περιοχή. Εξάλλου, κυρίαρχο θέμα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θα είναι η εισβολή στη Γάζα και στον Λίβανο. Η επίκληση τήρησης του διεθνούς δικαίου είναι σημαντική καθώς το διεθνές δίκαιο είναι ένα από τα όπλα των αδύναμων χωρών και τέτοια είναι η Ελλάδα. Η αρχή του απαραβίαστου των συνόρων, της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, της αυτοδιάθεσης των λαών, της μη επέμβασης στα εσωτερικά άλλων χωρών, της εφαρμογής του διεθνούς δικαίου της θάλασσας, της μη παραβίασης των Συνθηκών της Γενεύης είναι θεμελιώδεις αρχές που πρέπει να τις υπερασπιστούμε.
Στον βαθμό που αποκατασταθεί η τήρησή τους, θα επέλθει η ειρήνη, θα προστατευθούν η κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα και της χώρας μας. Στον ίδιο βαθμό το τουρκικό αντιδραστικό καθεστώς θα δυσκολεύεται να τις αμφισβητεί και να ασκεί πιέσεις. Ας το διατυπώσω διαφορετικά: όσο το Ισραήλ θα παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου στην Παλαιστίνη και στον Λίβανο, και όσο ο Ερντογάν θα παρουσιάζεται ως δήθεν υποστηρικτής του διεθνούς δικαίου, τόσο η θέση της χώρας μας θα καθίσταται δυσχερέστερη.
Επείγει επομένως από πολλές απόψεις να πρωτοστατήσει η Ελλάδα στην καταδίκη της ισραηλινής επιθετικότητας. Αυτό απαιτεί έμπρακτα μέτρα όπως διακοπή κάθε είδους βοήθειας και συνεργασίας, στρατιωτικής, οικονομικής, διπλωματικής. Επιβάλλει επίσης την προσφυγή της χώρας μας, μαζί με τις άλλες χώρες που έχουν ήδη πράξει το ίδιο, στο Διεθνές Δικαστήριο.
Η διπλωματική πρωτοβουλία της Ελλάδας θα μπορούσε να βρει πολλούς συμμάχους. Ας μην ξεχνάμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών εκφράστηκε μια ακόμη φορά πρόσφατα απαιτώντας την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό και τον τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα. Σε αυτή την προσπάθεια μάλιστα θα μπορούσε να προσκληθεί να συμμετέχει και η Τουρκία, η οποία – θεωρητικά – στηρίζει τους Παλαιστινίους.
Δυστυχώς, τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν πρόκειται να πράξει η ελληνική κυβέρνηση.
Σέρνεται στην ουρά της πολιτικής των ΗΠΑ και της ΕΕ. Συμπαρατάσσεται με την υπόλογη για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου. Στιγματίζει τη χώρα μας ως υποστηρικτή των βιαστών του διεθνούς δικαίου με ό,τι συνέπειες θα έχει αυτό.
Ο Δημήτρης Καλτσώνης είναι καθηγητής Θεωρίας Κράτους και Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο - Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα Τα Νέα
