Δυο μήνες μετά την αιφνίδια απόφαση του Προέδρου Μακρόν να προκηρύξει τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές, που οδήγησαν την Γαλλία σε ένα άνευ προηγούμενου πολιτικό αδιέξοδο εξαιτίας της απουσίας από την Εθνοσυνέλευση πολιτικής δύναμης με απόλυτη πλειοψηφία, ο διορισμός του Μισέλ Μπαρνιέ στην θέση του νέου Προέδρου του υπουργικού συμβουλίου, ήταν η πρώτη πράξη που έκανε το μεγαλύτερο μέρος της γαλλικής κοινής γνώμης να ηρεμίσει.
Δημιούργησε ελπίδες, ότι με τον Μπαρνιέ Πρωθυπουργό, η Γαλλία θα μπορούσε τουλάχιστον, να διαφύγει τον υπαρκτό κίνδυνο μετατροπής της μετεκλογικής πολιτικής κρίσης σε μια μείζονα καθεστωτική κρίση που θα βύθιζε την Πέμπτη Γαλλική Δημοκρατία σε πλήρη ακυβερνησία και μάλιστα σε μια στιγμή που τα σύννεφα της δημοσιονομικής κρίσης άρχιζαν να γίνονται ιδιαίτερα απειλητικά για τις προοπτικές της γαλλικής οικονομίας.
Γνωρίζοντας προφανώς ότι η ύπαρξη ενός τέτοιου κινδύνου ενίσχυε την διαπραγματευτική του θέση, τόσο έναντι των μπλοκ που εκπροσωπούνταν στην Εθνοσυνέλευση όσο και έναντι του ίδιου του Προέδρου Μακρόν, που επέμενε να έχει λόγο, ρόλο και άποψη για τα πάντα και τους πάντες, ο Μπαρνιέ φαίνεται ότι μετά από δεκαπέντε ημέρες συνεχών κατά μόνας διαβουλεύσεων, δεν δίστασε χθες να απειλήσει με παραίτηση. Στόχος του, να βάλει τέλος στα παιχνίδια τακτικής με τα οποία οι ηγεσίες των κομμάτων του κέντρου και της δημοκρατικής δεξιάς επεδίωκαν να αποσπάσουν τα μεγαλύτερα δυνατά ανταλλάγματα για την συμμετοχή τους σε κυβέρνηση συνεργασίας και μάλιστα με αξιώσεις δυσανάλογες προς την κοινοβουλευτική τους δύναμη.
Έτσι μετά την αναβολή των προχθεσινών ξεχωριστών συναντήσεών του με τον προκάτοχό του, Γκαμπριέλ Ατάλ, και τον ομοϊδεάτη του αρχηγό των Ρεπουμπλικάνων, Λωράν Βωκιέ, ο Μπαρνιέ αποφάσισε να αλλάξει μέθοδο διαβούλευσης καλώντας σε κοινή συνάντηση χθες το μεσημέρι όλες τις συνιστώσες της μετριοπαθούς δεξιάς και των Μακρονιστών, ώστε να τους θέσει οριστικά και τελεσίδικα προ των ευθυνών τους. Το ίδιο βράδυ γινόταν δεκτός στο Μέγαρο των Ηλυσίων από τον Πρόεδρο Μακρόν. Είχε φθάσει επιτέλους η ώρα να παρουσιάσει τις προτάσεις του για την σύνθεση της κυβέρνησης.
Προσώρας η καθεστωτική κρίση έχει αποφευχθεί, αλλά οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν μέχρι την Κυριακή οπότε και αναμένεται να συμπληρωθούν τα ονόματα των νέων υπουργών, υφυπουργών και γενικών γραμματέων. Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι για πρώτη φορά μάθαμε τις ισορροπίες που συμφωνήθηκε να υπάρξουν μεταξύ των συνεργαζόμενων κομμάτων πριν μάθουμε τα ονόματα που θα τα εκπροσωπήσουν.
Μπορεί η πολιτική κρίση να μην προσέλαβε ακόμα τις διαστάσεις μιας κρίσης καθεστώτος, αλλά σίγουρα έχει ήδη εγκαινιάσει ένα νέο καθεστώς παραδόξων και αμφίβολης βιωσιμότητας συγκατοικήσεων. Συγκατοίκηση ενός κεντρώας προέλευσης Προέδρου με έναν καθαρόαιμο φιλελεύθερο Πρωθυπουργό. Συγκατοίκηση μιας κοινοβουλευτικής με μια προεδρική δημοκρατία. Συγκατοίκηση μιας κυβερνώσας μειοψηφίας με μια πλειοψηφούσα αντιπολίτευση.
Και μόνον το γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση συνιστά ένα είδος προσωρινής συμμαχίας των ηττημένων απέναντι στους νικητές των τελευταίων εκλογών, καθιστά προβληματικό το μέλλον του εγχειρήματος Μπαρνιέ.
Κατά τα άλλα βέβαια φαίνεται ότι ο πρώην πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ μπόρεσε να διατηρήσει το πάνω χέρι στο κυβερνητικό στρατόπεδο αφού από τους δεκαέξι υπουργούς που ανακοινώθηκαν οι 7 ανήκουν στην κοινοβουλευτική ομάδα που αναφέρεται στον ίδιο, οι τρεις ανήκουν στις Ρεπουμπλικάνους του Βωκιέ, οι δυο στο κεντρώο Modem του Φρανσουά Μπαϋρού, ο ένας προέρχεται από του «Ορίζοντες», το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Εντουάρ Φιλίπ και προαλειφόμενου υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές του 2027, και οι τρεις σε διάφορους.
Μένει να φανεί αν και τι μπορεί να αλλάξει μέχρι την Κυριακή.
(Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός αναλυτής - Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το Κ-Report)
