Στην Ευρώπη όπου ο ακραίοι στρογγυλεύουν τις θέσεις τους και οι πολίτες χάνουν το φόβο του μπαμπούλα της ακροδεξιάς, η κατεστημένη τάξη βλέπει το ευρωκοινοβούλιο να βάφεται στο χρώμα της εποχής: πενήντα αποχρώσεις των άκρων.
Οι τελευταίες μεγάλες δημοσκοπήσεις το έδειξαν καθαρά. Το Politico εκτιμούσε ότι τα ακροδεξιά κόμματα- αθροιστικά- θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν σε αυτήν την ευρωκάλπη έως και 184 έδρες, δηλαδή 114 έδρες περισσότερες από την προπορευόμενη ευρωομάδα της Δεξιάς. (Politico, 29.05.2024)
Αντίστοιχο εύρημα και από την «σούπερ-δημοσκόπηση» του Euronews «έβλεπε» σχεδόν 80 έδρες για τους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές, την ευρωομάδα της μεταφασίστριας Μελόνι.
Σε αυτές προστίθενται 63 έδρες για το απροκάλυπτα ακροδεξιό μπλοκ «Ταυτότητα και Δημοκρατία» και δεκάδες ακόμα έδρες από μικρότερα ακροδεξιά κόμματα. (Euronews, 23.05.2024).
Είναι λοιπόν επίσημο. Η Ευρώπη δεν μετράει δέκατα, αλλά κανονικό ακροδεξιό πυρετό. Πόσο υψηλό, θα το πει η κάλπη.
Μια συνταγή επιτυχίας
Από τους πρώτους στο δρόμο της επιφανειακής μετάλλαξης, η Μαρίν Λεπέν, φρόντισε εδώ και χρόνια να απαλλαγεί από την ρετσινιά της ακροδεξιάς απειλής για το κράτος, διαγράφοντας από το κόμμα τον ίδιο της τον πάτερα και ιδρυτή του κόμματος, ως βαρίδι.
Λίγο πριν τις ευρωκάλπες φρόντισε να βάλει απόσταση και από το ακροδεξιό AfD της Γερμανίας εφόσον υπέπεσε σε φασιστικές κορώνες, ενώ πρόταξε για υποψήφιο και εκπρόσωπο της ξενοφοβικής ατζέντας της, έναν γιο μεταναστών.
Η Λεπέν με τις κοσμητικές παρεμβάσεις της ήταν έτοιμη για την ευρωπαϊκή πολιτική πασαρέλα και την πιο χαλαρή της ψήφο, βάλσαμο για τον Γάλλο ψηφοφόρο που εκτός έδρας θα τιμωρήσει και τον υπερόπτη Μακρόν.
Πολύ πρόσφατα ο εξίσου αμφιλεγόμενος Χερτ Βίλντερς κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού στην Ολλανδία. Ο Βίλντερς αποδέχτηκε να μη γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός και να ρίξει τους τόνους της ισλαμοφοβικής του ρητορικής, επικοινωνώντας -όσο χρειάζεται για μια πολιτική συμφωνία εξουσίας- με δυνάμεις του κυρίου ρεύματος.
Τα exit polls από την πρώτη ευρωκάλπη που άνοιξε, έδειξαν εκτόξευση της ακροδεξιάς του Βίλντερς με επτά έδρες αντί μίας το 2019, με τον συνασπισμό Εργατικών-Πρασίνων να εξασφαλίζει μια έδρα παραπάνω.
Η χαρά της κεντροαριστεράς για τη δημοκοπική πρωτιά δεν μπορεί να κρύψει την επιβεβαίωση της ολλανδικής κάλπης ότι η Ακροδεξιά καλπάζει.
Στο Βέλγιο, και στο πεδίο των μικρότερων ακροδεξιών δυνάμεων, το «Φλαμανδικό Συμφέρον» που επιθυμεί τη διάλυση της χώρας και την ίδρυση μιας ανεξάρτητης Φλάνδρας εχθρικής σε μετανάστες- ειδικά μουσουλμάνους, επανήλθε στη δημοκοπική πρωτιά.
Ο αρχηγός των Φλαμανδών αυτονομιστών δήλωσε πρόσφατα ότι τα κατεστημένα κόμματα ομιλούν για ανοησίες περί φύλλου, κλίματος και το τέλος του κόσμου, όταν οι πολίτες ανησυχούν οικονομικά, για το τέλος του μήνα.
Το ακροδεξιό κόμμα που πατάει στην ξενοφοβία και την οικονομική κρίση, θα κληθεί να συμμαχήσει στα υπό διαμόρφωση ακροδεξιά μπλοκ της Ευρώπης και βέβαια δε θα έχει κανένα πρόβλημα συνεννόησης με τον Βίλντερς της Ολλανδίας.
Η Λεπέν έχοντας αφήσει πολύ πίσω της το κόμμα του Μακρόν, έβλεπε και αυτή πρωτιά για τις ευρωεκλογές, γνωρίζοντας καλά ότι αν κερδίσει και την μεταφασίστρια Μελόνι, η συμμαχία τους θα μπορούσε να ορίσει την ατζέντα της επόμενης ευρωβουλής.
Χάθηκε η μπάλα και ο φόβος
Η Τζιόρτζια Μελόνι είναι αδιαμφησβήτητα η πρωταγωνίστρια του νέου μοντέλου εξωραϊσμού των άκρων.
Σε αντίθεση με τη διαχρονική προσδοκία της Λεπέν να κυβερνήσει μια μέρα τη χώρα της, η Μελόνι αναδείχθηκε ήδη πρωθυπουργός, ωφελούμενη από ένα φθαρμένο πολιτικό σύστημα στην Ιταλία (με αποκορύφωμα τον μπερλουσκονισμό) που έδιωξε το φόβο για την εκλογή μιας νέο-φασίστριας.
Η Μελόνι δήλωσε ότι μπαίνει στην κούρσα της ευρωκάλπης με στόχο «τη δημιουργία μιας πλειοψηφίας που θα ενώνει τις κεντροδεξιές δυνάμεις και θα στείλει την Αριστερά στην αντιπολίτευση ακόμα και εντός ΕΕ».
Αν όχι και τόσο ευγενής «κεντροδεξιός» πόθος της Ιταλίδας Πρωθυπουργού, σίγουρα πλασάρεται υπό το μανδύα μιας υποτιθέμενης κεντροδεξιάς παράταξης.
Την ώρα που κατά παραγγελία της, η Αλβανία εγκαινιάζει φυλακές για να υποδεχτεί τους μετανάστες που η Μελόνι θα συλλέγει στη Μεσόγειο.
Αν θα συμμαχήσει η Μελόνι με την Λεπέν ή αν θα επιμείνει στη λογική μεταμόρφωσης της σε μια χρυσαλίδα της ευρωπαϊκής Δεξιάς επιλέγοντας το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, αυτό θα κριθεί εν πολλοίς από τον αριθμό των ακροδεξιών εδρών.
Όλες οι αποχρώσεις του… μαύρου
Οι χαρακτηρισμοί ποικίλλουν. Ριζοσπάστες δεξιοί, σκληρή Δεξιά, ευρωσκεπτικιστές πατριώτες, εναλλακτική Δεξιά κτλ.
Η επόμενη μέρα των ευρωεκλογών θα έχει από όλα τα παραπάνω με τις καθαρές ακροδεξιές γραμμές να τους ενώνουν στα μείζονα, (κλιματική-οικονομική πολιτική, μεταναστευτικό) και θέματα όπως το ουκρανικό να ταλαιπωρούν τις προγραμματικές συγκλίσεις τους, που αναπόφευκτα όμως θα βρουν απήχηση στην ευρωπαϊκή ατζέντα της επόμενης πενταετίας.
(Ο Χρυσόστομος Λουκάς είναι δημοσιογράφος)
