Η τρόικα χρησιμοποιεί προς όφελος της τη διαχρονική μέθοδο της αναβλητικότητας προκειμένου να φτάσει την κατάσταση εκεί που θέλει και να πάρει αυτά που θέλει, δηλαδή τα…πάντα, ή καλύτερα ό,τι έχει απομείνει. Μάλιστα, η παραδοχή εκ μέρους κυβερνητικών παραγόντων σε ιδιωτικές συζητήσεις το Σαββατοκύριακο με τη φράση: «ζούμε μέρες 2012» καταδεικνύει με τον πλέον παραστατικό τρόπο την κατάσταση που επικρατεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης.
Σε μία κυβέρνηση που δείχνει εξαντλημένη και δεν βρίσκει πουθενά χείρα βοηθείας για να μπορέσει να φτάσει, με καλές πιθανότητες, στην έναρξη της διαδικασίας για εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας. Η πολυαναμενόμενη επιστροφή των εκπροσώπων των δανειστών στην Αθήνα μετακυλύετε διαρκώς, καθώς τα mailεκβιαστικών, όπως χαρακτηρίζονται και δημόσια πια, απαιτήσεων από την πλευρά των δανειστών διαδέχονται το ένα το άλλο, φέρνοντας το Μαξίμου στα όρια του και τους κυβερνητικούς βουλευτές στα…δέντρα! Αν σε αυτή την κάτασταση προστεθεί και το κρεσέντο λαθών στα οποία πέφτει διαδοχικά η κυβέρνηση το τελευταίο χρονικό διάστημα, γίνεται εύκολα κατανοητό το πόσο δύσκολες είναι οι μέρες και οι εβδομάδες που απομένουν σε πρώτη φάση μέχρι το Eurogroupτης 8 Δεκεμβρίου.
Το συμπέρασμα, πάντως, που εξάγεται και από τα ρεπορτάζ, αλλά κυρίως από τις δηλώσεις και τις τοποθετήσεις κυβερνητικών παραγόντων, αλλά και αξιωματούχων της Ε.Ε. και της τρόικας, είναι πως η απεμπλοκή της χώρας από τον κυκεώνα του μνημονίου κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι. Αν υπήρχε βούληση για απελευθέρωση της χώρας από τα…δεσμά του μνημονίου θα είχε γίνει ήδη. Το μέλλον θα δείξει τους πραγματικούς λόγους που δυστυχώς δεν εδράζονται στην «εφαρμογή του προγράμματος» ή στις «υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων
