«Μετά το συνέδριο, οι νεολαίοι του κόµµατος έφαγαν εδώ ψάρια. Μετά το γεύµα, ο νεολαίος τότε Βαγγέλης Μεϊµαράκης τους διάβασε προκήρυξη. “Η Νέα Δηµοκρατία’’ έλεγε η προκήρυξη, “πρέπει να µετατραπεί από κόµµα αρχηγικό σε κόµµα αρχών’’. Αυτή η κίνηση, η επονοµαζόµενη ‘‘Κίνηση της Βόλβης’’, έµελλε να παίξει καταλυτικό ρόλο στις εξελίξεις».
{https://www.youtube.com/watch?v=yCKXVu4IL5c}
Τα στοιχεία που αναφέρει ο Σταύρος Τσιώλης στο συγκεκριμένο απόσπασμα είναι ακριβή. Η εκτίμηση της σημασίας της παρέμβασης για την ιστορία, δυστυχώς όχι τόσο. Τα κόμματα πλήν ελαχίστων εξαιρέσεων συνέχισαν να είναι αρχηγικά και όχι αρχών και μετά την παρέμβαση του νεολαίου Μεϊμαράκη.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Και αν η «Αριστερά» για κάποια χρόνια αποτελούσε την εξαίρεση, ήρθαν πρώτα ο Ανδρέας – αν κανείς μπορεί να τον εντάξει έστω και κάπου κοντά στην Αριστερά – και έπειτα ο Αλέξης Τσίπρας και έβαλαν λέξεις σαν τη συλλογικότητα και τη συλλογική ηγεσία στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» όπως θα έλεγε και ο ίδιος ο Παπανδρέου.
Ας πάσχιζε λοιπόν ο νεολαίος Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Το ΠΑΣΟΚ έγραψε (σ)τα όργανά του και ζήτησε το 2004 την επικύρωση της πάσας του «κλειδιού» του κόμματος από τον Κώστα Σημίτη στον Γιώργο Παπανδρέου από περαστικούς έξω από τα γραφεία του. Το ίδιο κάνει και η Νέα Δημοκρατία από το 2009 με την εκλογή του Αντώνη Σαμαρά και έπειτα. Τελευταίος -τυπικά- ο ΣΥΡΙΖΑ το 2022.
Βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περίμενε το 2022 για να γίνει αρχηγικό κόμμα. Οι οργανώσεις βάσης του, υπήρξαν από την πρώτη μέρα ίδρυσης του κόμματος διακοσμητικές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι την πολιτική του κόμματος καθόριζαν αυστηρά τα ηγετικά του όργανα. Η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή και φυσικά ο εκάστοτε αρχηγός του.
Από αυτό όμως μέχρι το «δεν ξέρω αν καταλάβατε τι ψηφίσατε» και «πρέπει να ξαναψηφίσουμε» όταν η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα -και πάλι για τη σύνθεση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος – δεν περνούσε και τον αίσχιστο εκφυλισμό να ψηφίζει για την ανάδειξη του αρχηγού αλλά και του κεντρικού πολιτικού οργάνου ο κάθε περαστικός από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει μια απόσταση.
{https://www.youtube.com/watch?v=xvj6pthj6do}
Στελέχη του κόμματος με προσφορά σ' αυτό αλλά χωρίς αναγνωρισιμότητα θα πρέπει να κάνουν στην άκρη για όποιους είναι φίλοι με τα ΜΜΕ και προβάλλονται συχνότερα. Στελέχη των ΑΝΕΛ που βρήκαν «σημαία ευκαιρίας» αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ θα αποκτήσουν προβάδισμα για τα όργανα ενός κόμματος στο οποίο δεν έχουν την παραμικρή συμβολή. Ταυτόχρονα ο αρχηγός εκάστου κόμματος είναι υπόλογος σ' αυτόν που τον εξέλεξε. Άρα σε ποιον θα λογοδοτήσει για τα πεπραγμένα του ο Αλέξης Τσίπρας που θα έχει εκλεγεί από τη βάση;
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τον κύριο που χάνεται πηγαίνοντας προς την Καβάλα στο «Ας περιμένουν οι γυναίκες». Του είπαν ότι για να πάει στην Καβάλα πρέπει να έχει τη θάλασσα στα δεξιά του. Ναι αλλά αυτή ήταν η λίμνη Βόλβη. Ε, κι εκείνος έκοψε το τιμόνι όλο δεξιά και έπεσε μέσα στη λίμνη.
Ας περιμένουν και οι Σύνεδροι.
