Προσέξετε την λέξη που χρησιμοποίησαν τα περισσότερα Μέσα: «αποπλάνησε», όχι «βίασε». Τα περισσότερα Μέσα χρησιμοποίησαν αυτή τη λέξη, ωστόσο πιστεύω ότι αν ήταν κορίτσι θα έγραφαν τίτλους του στυλ:
«35χρονος καθηγητής βίασε 13χρονη μαθήτρια».
«Σάλος με 35χρονο καθηγητή και 13χρονη μαθήτρια, τα μηνύματα που τον καίνε» και το κλασικό: Σοκ, με μεγάλα bold γράμματα στα πιο...προχωρημένα site.
Μικρά και μεγάλα μέσα παρουσιάζουν την είδηση με όλες τις τρανταχτές λεπτομέρειες. Τα μηνύματα, τι έλεγε η καθηγήτρια στο παιδί, το γεγονός ότι πήγε το παιδί σε ξενοδοχείο, ακόμα και τις φωτογραφίες της κυρίας αυτής η οποία δεν έχει καν δικαστεί ακόμα. Στα σχόλια, όμως του κόσμου στο Facebook μπορεί να δει τη ρίζα του προβλήματος και αυτή δεν την είδαμε σε κανένα ρεπορτάζ.
«Εμείς στην εποχή μας δεν είχαμε τέτοιες ωραίες καθηγήτριες, τυχερός ο πιτσιρικάς» σχολιάζουν άνδρες στο Facebook κάνοντας χιούμορ. Αλήθεια αν ήταν κοριτσάκι 13 ετών πώς θα το σχολίαζε άραγε ο ίδιος άνδρας;
Φυσικά, τα σχόλια δεν τελειώνουν εκεί. Άλλοι αναφέρονται στο γεγονός λέγοντας ότι: «όλοι είχαν φαντασίωση να πάνε στο κρεβάτι με μια ωραία καθηγήτρια». Δεν βλέπουν το αγόρι σαν θύμα αλλά σαν καταφερτζή, σαν μάγκα που κατάφερε ένα ωραίο θηλυκό να τον τυλίξει!
Σε τοπική ομάδα της Νέας Ερυθραίας στο Facebook υπαρχει χαρακτηριστικό σχόλιο άνδρα το οποίο αναφέρει: «Ελάτε μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας είναι φαντασίωση/όνειρο κάθε μαθητή να πάει στο κρεβάτι με μια καθηγήτριά του. Σε μας ήταν όλες νεότατες, plus 60.
Επίσης, άλλο χαρακτηριστικό: «Μουρντάρης ο μικρός» για να καταλήξουν να δουν τα μάτια μας το κορυφαίο: «Δεν μας είπαν ποσό πάει το ιδιαίτερο...Σκέφτομαι να ξανά αρχίσω το σχολείο και δεν έχω καλές φιλολογικές βάσεις».
Την ίδια ώρα η μια μετά την άλλη υπόθεση κακοποίησης και βιασμού βλέπει το φως της δημοσιότητας και στα σχόλια στο Facebook οι χρήστες πραγματικά δίνουν μαθήματα ζωής….Για παράδειγμα, στην υπόθεση βιασμού της 11χρονης τότε αθλήτριας ιστιοπλοΐας από τον προπονητή της, ζητούν και τα ρέστα από το θύμα λέγοντας ότι «θυμήθηκε να σπάσει τη σιωπή της μετά από πολλά χρόνια».
«Γιατί τώρα;» αναρωτιούνται άνδρες και γυναίκες χωρίς να μπαίνουν καν στην διαδικασία να σκεφτούν πίσω από την αναθεματισμένη την είδηση, το τραύμα που μπορεί να έχει κάποιος και πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να βρει το θύμα τη δύναμη για να μιλήσει! Γιατί πρόκειται για τραύμα, πρέπει πρώτα να δεχτεί τι του συνέβη και αυτό είναι πολύ δύσκολο.
Δηλαδή, για να το κάνω πιο λιανά η εικόνα που μας δίνουν στο πιάτο στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι αυτή: Ο άνδρας είναι μάγκας και ισχυρός από τα γεννοφάσκια του και και η γυναίκα ανίσχυρη και... ντελικάτη. Αυτές είναι οι εικόνες που θέλουμε να χτίσουν στο νου τους οι επόμενες γενιές; Αλήθεια τώρα;
Πόσα παιδάκια αγόρια και κορίτσια θα μεγαλώσουν έχοντας κατά νου τέτοιες εικόνες; Πόσο καλό μπορεί να είναι για τον ψυχισμό του παιδιού που είναι 13 ετών να βλέπει ότι «κατάφερε» να ρίξει μια 35αρα; Πόσο καλό μπορεί να κάνει σε άλλα αγόρια που διαβάζουν αυτή την είδηση;
Και πόσο μα πόσο κακό μπορεί να κάνει σε ένα κορίτσι που έχει βιαστεί να βλέπει τα σχόλια τύπου: «Οι κυρίες, αν δεν έχουν ευαρέσκεια, δεν μπαίνουν στα δωμάτια μοναχικών ανδρών» όπως είχε αναφέρει σχετικά με την υπόθεση της Σοφίας Μπεκατώρου η πρόεδρος του Συλλόγου Πρόληψης και Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών στη Λάρισα και υποψήφια βουλευτής της ΝΔ Λένα Αξιόγλου σε τοπικό site της Λάρισας.
Για να μπαίνουν κάποια πράγματα σε μια τάξη: Ο βιασμός είναι βιασμός είτε πρόκειται για αγόρι είτε για κορίτσι. Η παιδεραστία είναι παιδεραστία είσαι γυναίκα είτε είσαι άνδρας. Μπορείς να είσαι κακός, άρρωστος, είτε είσαι άνδρας είτε είσαι γυναίκα. Μπορεί να είσαι θύμα ό,τι και αν είσαι. Το θέμα είναι να πάμε μπροστά και σταματήσει αυτός ο κύκλος θυματοποίησης που φτιάχνει νέους θύτες και νέα θύματα.
Κλείνοντας, δεν είναι μόνο το νομοθετικό πλαίσιο για την παρενόχληση λειψό, είναι λανθασμένες και οι εικόνες που έχουν σχηματίσει στο νου μας για τα όρια που βάζουμε στον κόσμο. Δεν γνωρίζουν όλοι τι σημαίνει κακοποίηση και όσοι το γνωρίζουν στο πετσί τους μπορεί να χρειαστούν ακόμα και χρόνια για να καταλάβουν τι τους συνέβη.
Για αυτό μιλάμε, κάνουμε καταγγελίες, σπάμε τη σιωπή μας. Μπορεί να μην αλλάξουμε τον κόσμο αλλά τουλάχιστον έτσι ξεκαθαρίζουμε τα πατήματά μας και σταματάμε τον κύκλο βίας. Τουλάχιστον έτσι μπορεί να βοηθήσουμε να μην υπάρξουν άλλα θύματα.
