Η ελληνική πλευρά καλείται να διαχειριστεί τις απαιτήσεις των δανειστών, αναφορικά με συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν κυρίως την εθνική σύνταξη και τα ποσοστά αναπλήρωσης, ενώ πρέπει να πείσει για την αναγκαιότητα να υπάρξουν αλλαγές επί του αρχικού σχεδιασμού, τόσο στο σκέλος των αγροτών, όσο και σε εκείνο των επιστημόνων και των ελεύθερων επαγγελματιών. Ουσιαστικά, θα πρέπει να βρεθεί η «χρυσή τομή» ανάμεσα στην μνημονιακή υποχρέωση για μειώσεις της συνταξιοδοτικής δαπάνης για το τρέχον έτος κατά 1,8 δισ ευρώ, παράλληλα με ενδεχόμενη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και με επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής των εισφορών για ειδικές κατηγορίες επαγγελματιών. Πιο συγκεκριμένα, τα ανοιχτά ζητήματα της διαπραγμάτευσης είναι τα εξής:
*Ασφαλιστικές εισφορές: Η ελληνική πλευρά έχει προτείνει να αυξηθούν κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα (μία για τους εργοδότες και μισή για τους εργαζόμενους). Οι θεσμοί θεωρούν ότι το συγκεκριμένο μέτρο είναι αντιαναπτυξιακό, ενώ αποτελεί ζητούμενο εάν η αύξηση θα έχει συγκεκριμένο χρονικό εύρος (πχ τριετία).
*Κύριες – επικουρικές συντάξεις: Όσο η κυβέρνηση διατηρεί την «κόκκινη γραμμή» για τις κύριες, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητα για παρεμβάσεις στις επικουρικές συντάξεις. Τα σενάρια που υπάρχουν θέλουν οι μειώσεις να αφορούν ποσά συντάξεων από 170 ευρώ και άνω ενώ το ποσοστό των περικοπών κυμαίνεται από τα επίπεδα του 2% έως και 30% σε πολύ ειδικές περιπτώσεις. Οι δανειστές από την πλευρά τους θέλουν να υπάρχει ξεκάθαρη παρέμβαση στις συντάξεις, όταν καταγράφονται ελλείμματα.
*Εθνική σύνταξη: Η δέσμευση της κυβέρνησης είναι η εθνική σύνταξη να χορηγείται σε όλους τους πολίτες χωρίς εισοδηματικά κριτήρια. Οι απαιτήσεις των δανειστών όμως, εστιάζονται στο να χορηγείται το σύνολο της εθνικής σύνταξης (384 ευρώ) μόνο από 20 έτη ασφάλισης και άνω. Αντίθετα για περιπτώσεις συνταξιοδότησης με 15αετία, προτείνεται να δίνεται μέρος της εθνικής σύνταξης (284 ευρώ).
*Ποσοστά αναπλήρωσης: Οι δανειστές θέλουν να μειωθούν και άλλο για τις περιπτώσεις συνταξιοδότησης με λίγα χρόνια ασφάλισης (πχ 15 – 20), καθώς πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και θα περιορίσει τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.
*Εφάπαξ – μερίσματα: Ένα ξεχωριστό πεδίο διαπραγμάτευσης, καθώς οι θεσμοί θέλουν δραστική περικοπή του εφάπαξ (30 – 35%), αλλά και των μερισμάτων (άνω του 40%) μιας και έχουν διαπιστώσει ότι παράγουν διαρκώς ελλείμματα, τα Ταμεία που χορηγούν τις εν λόγω παροχές.
