Όπως αναφέρουν μεταξύ άλλων οι εργαζόμενοι: «Aπαιτούμε άμεσα λύσεις για: Τον τακτικό προϋπολογισμό που ενώ είχε ήδη είχε περικοπεί από το 2010 ως το 2015 κατά 350%, περικόπτεται και πάλι από το 2015 ως το 2016 κατά 8.5%.
Τις νέες μνημονιακές ρυθμίσεις, οι οποίες απαιτούν να καταργηθεί η δαπάνη για την ασφάλεια ζωής και υγείας μας, σε ένα Ινστιτούτο που από την ίδρυση του θρηνεί 6 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες από εργατικά ατυχήματα, και μάλιστα παρότι το Υπουργείο Εργασίας δικαιώνει τους εργαζόμενους.
Τους 62 συμβασιούχους που δεν παρατάθηκε η σύμβασή τους στο τέλος του χρόνου και παρά τις αγωνιώδεις εκκλήσεις Συνδικάτου και Διοίκησης δεν πραγματοποιείται καμιά ενέργεια για την παράταση αυτή μέχρι την έγκριση των νέων ερευνητικών προγραμμάτων.
Τις 137 προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, οι 45 εκ των οποίων έχουν περιληφθεί στον Προϋπολογισμό του 2016, στόχος που έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί.
Τους συνταξιούχους που περιμένουν από το 2013 την ελάχιστη αποζημίωση των 2250 Ευρώ, ενώ ταυτόχρονα σέρνονται στα δικαστήρια για τις άλλες διεκδικήσεις τους, αν και έχουν δικαιωθεί ακόμα και από τον Άρειο Πάγο.
Τα Ερευνητικά προγράμματα Ενέργειας, Γεωλογικής Υποδομής και Χαρτογράφησης, Ορυκτού πλούτου, Γεωτεχνικών μελετών και καταστροφικών γεωλογικών φαινομένων στα πλαίσια του νέου ΕΣΠΑ, τα οποία βρισκόμαστε σε αναμονή της πρόσκλησής τους από τον μήνα Οκτώβριο, ενώ τα καρκινοβατεί ακόμα η δρομολόγηση των έργων για τους Υδατικούς Πόρους της χώρας.
Τις νέες μνημονιακές ρυθμίσεις, που αφορούν στην Εκτός έδρας μετακίνηση και απασχόληση για τις ερευνητικές εργασίες υπαίθρου του ΙΓΜΕ, οι οποίες θεσμοθετούν αντιπαραγωγικές, παράνομες και επικίνδυνες εργασιακές συνθήκες, σύμφωνα και με τους κανόνες Υγιεινής και Ασφάλειας της εργασίας, ενώ η Διοίκηση δεν τολμά να υιοθετήσει την προφανή θεώρηση που περιέχεται στις ρυθμίσεις αυτές ότι το ΙΓΜΕ εξαιρείται από αυτές ως ερευνητικός φορέας αναπτυξιακού χαρακτήρα».
