“Αυτό που ενδιαφέρει είναι ο νόμος να διατυπωθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να έχει καλές στοχεύσεις και να αποφευχθούν οι αστοχίες των προηγούμενων νόμων”, δήλωσε ο κ.Λαμπριανίδης
“Σε περίοδο, που δεν υπάρχουν πολλά χρήματα, αναδεικνύονται δυο κρίσιμα ζητήματα, του συντονισμού, έτσι ώστε οι λίγοι πόροι, που διαθέτει μια κοινωνία, να χρησιμοποιηθούν με τον βέλτιστο τρόπο και των θεσμικών αλλαγών, που βελτιώνουν το επιχειρηματικό κλίμα για καλύτερα αποτελέσματα”, εξήγησε ο γραμματέας του υπ.Οικονομίας, σημειώνοντας ότι στους ισχύοντες αναπτυξιακούς νόμους “υπάρχουν λάθος στοχεύσεις, που δεν βοήθησαν να αλλάξει η ελληνική οικονομία και να γίνει πιο παραγωγική, πιο ανταγωνιστική, πιο εξωστρεφής, πιο βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη, για να αυξήσει τις θέσεις εργασίας και την καινοτομικότητα”.
“Παραλάβαμε 6.300 επενδυτικά σχέδια, για τα οποία το κράτος έχει συμβασιοποιημένες οφειλές, δηλαδή εντάχθηκαν στους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους και δεν υλοποιήθηκαν ακόμη, αλλά τα οφειλόμενα ποσά είναι πολύ μεγάλα” ανέφερε ο κ.Λαμπριανίδης, κάνοντας λόγο για “ένα πολύ δύσκολο πρόβλημα το οποίο πρέπει να λυθεί” επειδή, όπως διευκρίνισε, “είναι πάρα πολλά τα σχέδια και το ποσό που είναι να πάρουν είναι πολύ υψηλό, καθώς έγινε μια υπερδέσμευση και εντάχθηκαν επιχειρήσεις, χωρίς να υπάρχουν χρήματα”.
“Πρέπει να βρούμε τρόπο να το λύσουμε, γιατί προφανώς θέλουμε να υλοποιηθούν τα επενδυτικά σχέδια που είναι βιώσιμα και οι επιχειρηματίες θέλουν να προχωρήσουν”, σημείωσε ο κ.Λαμπριανίδης, μη αποκλείοντας το ενδεχόμενο “αν κάποιος επιχειρηματίας ολοκληρώσει την επένδυση και δεν πληρωθεί, να στραφεί κατά του δημοσίου και να ζητήσει χρήματα, τα οποία το κράτος του υποσχέθηκε”. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι για την ώρα δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα, καθώς κανένα σχέδιο δεν έχει υλοποιηθεί.
Ο Γενικός Γραμματέας Στρατηγικών Επενδύσεων είπε ότι “σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν κρατικές ενισχύσεις των επιχειρήσεων, όμως στην Ελλάδα, οι προηγούμενοι αναπτυξιακοί νόμοι ενίσχυαν τις επιχειρήσεις μόνο με χρήμα ενώ θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι, όπως για παράδειγμα οι φορολογικές απαλλαγές, ή οι εγγυήσεις δανείων”.
