Σε ανακοίνωσή της η ΠΟΜΙΔΑ σημειώνει ότι «είναι αξιέπαινη η πρωτοβουλία των μελών της «Δράσης» που προσέφυγαν ατομικά στο ΣτΕ εναντίον της άρνησης του ΥΠΟΙΚ να αναπροσαρμόσει τις αντικειμενικές αξίες (τιμές ζώνης) των ακινήτων το αργότερο ανά διετία, όπως είχε υποχρέωση από το άρθρο 41 του Ν. 1249/1982».
Πάντως, όπως αναφέρει η ΠΟΜΙΔΑ, ακόμη και αν μειωθούν οι αντικειμενικές αξίες, το μνημόνιο ρητά προβλέπει την παραμονή των φορολογικών εσόδων από τον ΕΝΦΙΑ «στο ίδιο απόλυτα εξοντωτικό ύψος της βεβαίωσης 3,2 δισ. και είσπραξης 2,65 δισ.». Συνεπώς, συνεχίζει η ΠΟΜΙΔΑ, σύμφωνα με το μνημόνιο κάθε μείωση σε αξίες θα πρέπει να αντισταθμιστεί με αύξηση σε φορολογικούς συντελεστές, οι οποίοι θα βγάζουν το ίδιο δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Όπως προσθέτουν οι ιδιοκτήτες ακινήτων, μόνο αν μείνουν σταθεροί ή μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές θα υπάρξει πραγματική ελάφρυνση των ιδιοκτητών.
Τονίζουν δε ότι αν στα παραπάνω προστεθεί και η πρόθεση του υπουργείου Οικονομικών περί μετατροπής του ΕΝΦΙΑ σε «καθαρό ΦΑΠ που θα επιρρίπτει τα βάρη στη μεσαία τάξη των ιδιοκτητών, αυτό θα οδηγήσει σε πραγματικό φορολογικό σφαγιασμό των ιδιοκτητών οι οποίοι δεν θα μπορούν, ούτε και πρόκειται να πληρώσουν οτιδήποτε».
«Το δημοσιονομικό αυτό "Βατερλώ" θα οδηγήσει με τη σειρά του στην ανάγκη λήψης νέων ακόμη βαρύτερων φορολογικών μέτρων, ακόμη και εναντίον εκείνων που ήθελε να ευνοήσει η θέσπιση αφορολογήτου ορίου. Όπως δηλαδή έγινε και το 2010 με την κατάργηση του ΕΤΑΚ, που οδήγησε κατευθείαν στην επιβολή του "χαρατσιού" μέσω της ΔΕΗ το 2011, που με τη σειρά του οδήγησε στο ΕΕΤΗΔΕ, το ΕΕΤΑ και τελικά στον ΕΝΦΙΑ. Μόνον η μείωση της δημοσιονομικής απόδοσης του ΕΝΦΙΑ μπορεί να λυτρώσει τους φορολογούμενους από την οιονεί «δουλοπαροικία» του φόρου αυτού», καταλήγει η ΠΟΜΙΔΑ.
