H ΕΝΥΠΕΚΚ, παρεμβαίνει σήμερα προς αποκατάσταση της αλήθειας, αναδεικνύοντας όσα ισχύουν για την κατώτατη σύνταξη με βάση τα κείμενα του ήδη ψηφισμένου τρίτου Μνημονίου (ν.4336/2015 και των εφαρμοστικών του νόμων 4334/2015 και 4342/2015).
Κατώτατη σύνταξη μετά το 67ο έτος ηλικίας με «ρήτρα εισοδήματος», έχει ήδη ψηφιστεί!
Με το τρίτο Μνημόνιο (ν. 4336/2015 σελ. 1020) ορίστηκε ότι η κατώτατη σύνταξη (ή «βασική» ή «εθνική») θα καταβάλλεται μετά το 67ο έτος της ηλικίας και με εισοδηματικά κριτήρια. Συγκεκριμένα η διάταξη είναι διατυπωμένη ως εξής: «Όσοι συνταξιοδοτούνται μετά τις 30 Ιουνίου 2015 θα έχουν πρόσβαση σε βασικές, εγγυημένες συντάξεις με βάση τις εισφορές και με εισοδηματικά κριτήρια μόνον όταν θα έχουν συμπληρώσει τη νόμιμη κανονική ηλικία συνταξιοδότησης, που είναι σήμερα τα 67 έτη».
Στην αγγλική διατύπωση του κειμένου, όπως είναι ενσωματωμένο στη Δανειακή Σύμβαση του καλοκαιριού (όπως αποτυπώθηκε στις 14-8-2015 στον ν. 4336/2015) και στην παρ. 2.5.1 (σελ. 21) με τίτλο «Pensions» («Συντάξεις») αναφέρεται το εξής: «…. and ensured that people retiring after 30 June 2015 will have access to the basic, guaranteed contributory, and means tested pensions only at the attainment of the statutory normal retirement age of currently 67 years.».
Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ όσοι ανακαλύπτουν σήμερα ότι οι δανειστές πιέζουν τώρα για την εξάρτηση της καταβολής της κατώτατης σύνταξης και από εισοδηματικά κριτήρια, παραγνωρίζουν το γεγονός ότι αυτό έχει ήδη ψηφιστεί!
Κατώτατη σύνταξη με βάση ΜΟΝΟ τις εισφορές («οργανικό τμήμα») προ του 67ου έτους, έχει ήδη ψηφιστεί!
Με το τρίτο Μνημόνιο επίσης (ν. 4336/2015 άρθρο 2 παρ. Ε2 περ. 1α) προβλέπεται ότι όσοι συνταξιοδοτούνται από 1-7-2015 και εφεξής λόγω γήρατος από τους Οργανισμούς Κύριας ή Επικουρικής Ασφάλισης, λαμβάνουν ΜΟΝΟ το ποσό της σύνταξης που προκύπτει από τις οικείες καταστατικές και γενικές διατάξεις («οργανικό ποσό»), που αντιστοιχούν δηλαδή ΜΟΝΟ στις εισφορές που έχουν καταβληθεί.
Η μη καταβολή του «κοινωνικού» τμήματος της κατώτατης σύνταξης για όσους συνταξιοδοτούνται μετά την 1-7-2015, χωρίς να έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας τους, θεσπίστηκε ήδη με τον ν. 4337/2015 (άρθρο 1) για τον ιδιωτικό τομέα και με τον ν. 4342/2015 (άρθρο 1) για τον δημόσιο τομέα και τους ενστόλους.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι υποψήφιοι συνταξιούχοι που κατέθεσαν αίτηση από 1-7-2015 και μετά και δεν έχουν συμπληρώσει το 67ο έτος στην ηλικία, δεν θα λάβουν το λεγόμενο »προνοιακό» τμήμα της σύνταξης (δηλαδή αυτό μεταξύ της αναλογίας των εισφορών τους και έως τα 486 €, που μετά την εγκύκλιο Χαϊκάλη έγιναν 392 €). Σε αυτή την κατηγορία των νεο-συνταξιούχων, η μέση κατώτατη σύνταξη θα κυμαίνεται μεταξύ 250-300 €!
Κατώτατη σύνταξη, θεσμός υπό κατάργηση!
Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, ακόμα και όσοι συμπληρώσουν το 67ο έτος της ηλικίας τους, θα λαμβάνουν την κατώτατη σύνταξη με βάση εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια.
Το συμπέρασμα αυτό, φυσικά, προκύπτει από την απλή μετάφραση του κειμένου του ίδιου του τρίτου Μνημονίου και ειδικά από τη φράση «means tested pensions» (σελ.21). Τι σημαίνουν αυτές οι τρεις λέξεις και τι κρύβεται πίσω από αυτές;
Με μια αναζήτηση στην διεθνή βιβλιογραφία της Κοινωνικής Ασφάλισης διαπιστώνουμε ότι το «means-tested government age pension system» είναι ένα ολόκληρο σύστημα εισοδηματικών και κοινωνικών κριτηρίων για τις ελάχιστες εγγυημένες συντάξεις μετά από συγκεκριμένη ηλικία.
Η ακριβής μετάφραση στα αγγλικά είναι: «Social Welfare= a test involving the checking of a person’s income to determine whether he qualifies for financial or social aid from a government.». Δηλαδή «το υπό εξέταση ατομικό εισόδημα που θα καθορίσει το αν κάποιος πληροί τα κριτήρια για κοινωνική ή οικονομική βοήθεια από μια κυβέρνηση.».
Είναι η τελευταία τάση της νεοφιλελεύθερης θεωρίας για την Κοινωνική Ασφάλιση, σύμφωνα με την οποία η σύνταξη δεν είναι συνάρτηση ΜΟΝΟ της εργασίας και της κρατικής ενίσχυσης, αλλά θεσμός εξαρτώμενος από τη γενική περιουσιακή κατάσταση του δικαιούχου τής σύνταξης ή της εκάστοτε παροχής.
Η «ρήτρα Αυστραλίας» έχει ήδη ψηφιστεί
Ο συσχετισμός της καταβολής της κατώτατης σύνταξης (και γενικά όλων των συντάξεων) με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια ισχύει σήμερα στη μακρινή και όμορφη Αυστραλία («ρήτρα Αυστραλίας»), όπως προκύπτει άλλωστε και από την επίσημη ιστοσελίδα της Αυστραλιανής κυβέρνησης (http://www.humanservices.gov.au/customer/services/centrelink/age-pension), η οποία, εδώ και αρκετά χρόνια, εφαρμόζει το σύστημα παροχών σε ηλικιωμένα και ανήμπορα άτομα, όχι ανάλογα με τις εισφορές που καταβάλλουν, αλλά ανάλογα με τη συνολική κινητή και ακίνητη περιουσία τους.
Το αυστραλιανό «πρότυπο», που -αν και διαφορετικό- αποτελεί …υπόδειγμα για τους δανειστές και προσπαθούν να το επιβάλλουν στη χώρα μας, έχει αποσυνδέσει τη χορήγηση σύνταξης από την εργασία και τις εισφορές και χορηγεί παροχές ανάλογα με τη φορολογία και τα «assets» (περιουσιακά στοιχεία) των δικαιούχων αυτών των παροχών! Οι παροχές αυτές επίσης εξαρτώνται και από τα χρόνια διαμονής στην Αυστραλία, καθώς και από την ηλικία του δικαιούχου της παροχής, που εκεί είναι το 65ο έτος ηλικίας, ενώ οι δανειστές επέβαλαν στην Ελλάδα το 67ο έτος!
Οι δανειστές απαιτούν ρήτρα περιουσίας σε όλες τις συντάξεις!
Οι συντάξεις με βάση το εισόδημα ή την περιουσία («ρήτρα Αυστραλίας») είναι, ως εκ τούτου, γεγονός και η εφαρμογή τού ήδη ψηφισμένου μέτρου (ν. 4336/2015 σελ. 1020) είναι θέμα χρόνου να επεκταθεί από τις κατώτατες συντάξεις και σε όλες ανεξαιρέτως τις παροχές (συντάξεις, επιδόματα).
Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ αν εφαρμοστεί αυτό, θα υπάρξει βίαιη προλεταριοποίηση όλων, τόσο των χαμηλοσυνταξιούχων μας, αλλά και των μικρομεσαίων, των επιστημόνων και των αγροτών μας.
Οι ειδικοί της Κοινωνικής Ασφάλισης καλό θα είναι να γνωρίζουν ότι η κατώτατη σύνταξη δεν είναι σύνταξη προνοιακού χαρακτήρα, ούτε χάρισμα των κυβερνήσεων στους συνταξιούχους! Είναι σύνταξη που την κέρδισε με το αίμα και τον αγώνα της η Εργατική Τάξη, αφού εδώ και πολλά χρόνια ισούται με 15 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ). Το ύψος της ορίζεται στις περιπτώσεις 3α και 4 της υποπαρ. ΙΑ.11 της παρ. Ι του άρθρου πρώτου του ν. 4093/2012 (σήμερα ανέρχεται σε 26,18 Χ15 = 392,7€), ο οποίος μείωσε (μετά την Π.Υ.Σ. 6/2012) το ημερομίσθιο ανειδίκευτου εργάτη από τα 33,04 σε 26,18 €. Δεκαπέντε ημερομίσθια ελάχιστης εργατικής δύναμης λοιπόν, που φέρουν το βάρος του κόπου και του ιδρώτα των εργαζομένων, αποτέλεσμα της υπεραξίας που παράγει η εργασία τους και καρπώνεται η ιδιωτική ή κρατική εργοδοσία.
