Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κλήθηκε να τοποθετηθεί επί μιας ισπανικής υποθέσεως που έφτασε τον Σεπτέμβριο του 2013 και αφορούσε την εταιρία Gestora Clubs Dir. Η εν λόγω εταιρεία, η οποία που απασχολούσε 126 εργαζόμενους, προέβη σε 10 ατομικές απολύσεις.
Μεταξύ των λήξεων αυτών περιλαμβανόταν η λήξη της συμβάσεως μιας εργαζομένης η οποία συμφώνησε σε λύση της, αφού ενημερώθηκε για τη μεταβολή των όρων εργασίας της (συνιστάμενη σε μείωση των τακτικών αποδοχών της κατά 25 %, για τους ίδιους αντικειμενικούς λόγους με αυτούς που προβλήθηκαν για τις λοιπές απολύσεις που πραγματοποιήθηκαν).
Με τη σημερινή του απόφαση, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η εκ μέρους του εργοδότη ουσιώδης μεταβολή, μονομερώς και εις βάρος του εργαζομένου, ουσιωδών στοιχείων της συμβάσεως εργασίας του εργαζομένου αυτού για λόγους οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπό του εμπίπτει στην έννοια "απόλυση" κατά την οδηγία.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι εάν γινόταν δεκτό ότι η μη αποδοχή από τον εργαζόμενο μειώσεως αποδοχών δεν εμπίπτει στην έννοια της απολύσεως, τούτο θα περιόριζε την πλήρη αποτελεσματικότητα της οδηγίας και θα υπονόμευε την προστασία των εργαζομένων.
Σε ότι αφορά την περίπτωση της εργαζομένης, η οποία συμφώνησε στη λύση της σύμβασης εργασίας της, το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι συνιστά απόλυση, αφού η μονομερή μεταβολή εκ μέρους εργοδότη ενός ουσιώδους στοιχείου της συμβάσεως εργασίας, έγινε για λόγους οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το πρόσωπο της εν λόγω εργαζομένης.
