«…Η απόφαση της παραίτησης του Πρωθυπουργού με σκοπό τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, εντός του Σεπτεμβρίου, δεν αιφνιδίασε ιδιαίτερα τον επιχειρηματικό κόσμο της Χώρας, αφού έπειτα από το κλείσιμο των τραπεζών και από την επιβολή των "capital controls", όλα τα σενάρια, ακόμη και τα πιο εξωπραγματικά, φάνταζαν, πλέον, εξίσου, πιθανά. Άλλωστε, οι πολιτικοί μας άρχοντες τα τελευταία χρόνια έχουν την «κακή συνήθεια» να προσφεύγουν με μεγάλη ευκολία στην ύστατη λύση των πρόωρων εκλογών.
Τι κι αν πρόκειται για την πέμπτη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών, μέσα σε έξι χρόνια ή τη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση εντός του έτους σε διάστημα οκτώ μηνών, χωρίς βεβαίως το περίφημο δημοψήφισμα, που θα στοιχίσει στους Έλληνες φορολογούμενους, αλλά και στην πραγματική οικονομία 2 δις ευρώ και δύο μήνες χαμένο πολύτιμο χρόνο.
Αναντίρρητα, όμως, θα έλεγα, ότι μας προκαλεί έντονο σκεπτικισμό το «εκλογικό ξεκαθάρισμα» για τους κινδύνους που ελλοχεύουν και μπορούν να οδηγήσουν σε νέα επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, ίσως σε πρόσθετα μέτρα περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων ή ακόμα και σε νέα δοκιμασία, κυρίως, όσον αφορά στην έναρξη εφαρμογής της «μετά κόπων και βασάνων» πρόσφατης περιπετειώδους Συμφωνίας.
Άλλωστε, είναι γνωστό πως, το 2015 θα αποτελέσει ένα ακόμη έτος ύφεσης για την εσωστρεφή και εύθραυστη ελληνική οικονομία, με συνέπεια την περαιτέρω επιδείνωση λόγω χρέους/Α.Ε.Π., τη μείωση της απασχόλησης και την αύξηση του κοινωνικού κόστους. Ταυτόχρονα, ο τραπεζικός τομέας βρίσκεται, εκ νέου, σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση, γι’ αυτό και επιχειρείται άμεσα ένας νέος γύρος ανακεφαλαιοποίησής του, ενώ εκκρεμούν, τόσο η ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων, όσο και η ολοκλήρωση υποβολής των προτάσεων για το νέο Αναπτυξιακό Νόμο.
Αλλά, όλα αυτά, φαίνεται πως δεν απασχολούν τον πολιτικό κόσμο, τουλάχιστον περισσότερο από τα κόμματά τους, αφού προτεραιότητά τους είναι τελικά, η εκλογική παρτίδα και όχι η πατρίδα. Η ουσία είναι, ότι η αγορά είναι και πάλι στο έλεος των πρόωρων εκλογών, ενώ η οικονομία που όλοι δήθεν ενδιαφέρονται, γίνεται για πολλοστή φορά όμηρος των εκάστοτε πολιτικών σκοπιμοτήτων και εξελίξεων, καθώς από την αρχή του έτους, νιώθουμε ότι, βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, με ό, τι αυτό συνεπάγεται για την ανάταση της οικονομίας και την προσέλκυση επενδύσεων. Σε αυτό το ζοφερό και αντίξοο περιβάλλον, το μόνο «όπλο» των μικρομεσαίων είναι η συνεχής εγρήγορση, ώστε να μπορούν, να λαμβάνουν, όσο είναι εφικτό, κάθε αναγκαίο μέτρο, που θα εξασφαλίζει την ηρωική συνέχιση της επιχειρηματικής τους δραστηριότητας, την οποία οι περισσότεροι πολιτικοί συχνά αναφέρουν, αλλά δυστυχώς αγνοούν.
Παρά το απρόβλεπτο πολιτικό ρίσκο, το μυαλό των μικρομεσαίων είναι ήδη στην επόμενη ημέρα και μακάρι το αποτέλεσμα των εκλογών να αποτελέσει τη μοναδική λύση για άρση του πολιτικού αδιεξόδου και της οικονομικής αβεβαιότητας, αρκεί το κυβερνητικό σχήμα που θα προκύψει, να έχει τετραετή διάρκεια, διασφαλίζοντας, παράλληλα, ένα μίνιμουμ εθνικής σοβαρότητας, συναίνεσης, συνεννόησης και συνεργασίας. Ίσως, τελικά, το «πάθημα να μας γίνει μάθημα» και οι εκλογές αυτές, με τη νηφάλια ψήφο του ελληνικού λαού, να δώσουν τις κατάλληλες απαντήσεις σε πολιτικά ανεπαρκείς, επιτήδειους δημαγωγούς και ιδεοληπτικούς «δεκαροδραχμιστές», αλλά κυρίως στον επιπόλαιο «κομματικό μικρομεγαλισμό» και τον επικίνδυνο «πολιτικό καιροσκοπισμό». Στο χέρι μας είναι να μετατρέψουμε τις δύσκολες μέρες σε καλές, όταν η Χώρα θα έχει απαγκιστρωθεί από τα ασφυκτικά μέτρα λιτότητας και την ύφεση. Οι καιροί ου μενετοί…».
