Νέα δεδομένα στη φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων δημιουργεί το χρονοδιάγραμμα κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος που ανακοίνωσε σήμερα ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ, καθώς η εφαρμογή του μέτρου διαφοροποιείται γεωγραφικά και, κατά συνέπεια, μεταβάλλει το πραγματικό φορολογικό όφελος ανάλογα με την έδρα της επιχείρησης.
Η βασική τεχνική παράμετρος είναι ότι η κατάργηση δεν εφαρμόζεται ταυτόχρονα σε όλη τη χώρα. Για τις επιχειρήσεις της Περιφέρειας προβλέπεται κατάργηση από το φορολογικό έτος 2026, ενώ για τις επιχειρήσεις της Αττικής προβλέπεται ενδιάμεσο στάδιο με μείωση κατά 50% το 2028 και πλήρης μηδενισμός το 2029.
Για παράδειγμα, έστω επιχείρηση στη Θεσσαλονίκη με ετήσια επιβάρυνση από τέλος επιτηδεύματος 1.600 ευρώ. Με την πλήρη κατάργηση, το άμεσο ετήσιο φορολογικό όφελος διαμορφώνεται σε 1.600 ευρώ. Εάν η επιχείρηση εμφανίζει φορολογητέα κέρδη 20.000 ευρώ, η εξοικονόμηση αντιστοιχεί στο 8% των κερδών της. Εάν τα κέρδη περιορίζονται στις 10.000 ευρώ, το ίδιο ποσό των 1.600 ευρώ αντιστοιχεί στο 16%. Συνεπώς, όσο χαμηλότερη είναι η κερδοφορία τόσο μεγαλύτερο είναι, αναλογικά, το αποτέλεσμα από την κατάργηση μιας σταθερής φορολογικής επιβάρυνσης.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο στους μεγαλύτερους αναλογικά κερδισμένους εντάσσονται μικρές επιχειρήσεις της Περιφέρειας που εξακολουθούν να καταβάλλουν το τέλος. Μια επιχείρηση με κέρδη 100.000 ευρώ και όφελος 1.600 ευρώ ενισχύει το αποτέλεσμα προ φόρων κατά 1,6%. Για επιχείρηση με κέρδη 10.000 ευρώ, η ίδια ελάφρυνση αντιστοιχεί στο 16%. Το ονομαστικό όφελος είναι ίδιο, αλλά η οικονομική του βαρύτητα είναι δεκαπλάσια στη δεύτερη περίπτωση.
Διαφορετική είναι η εξίσωση για την Αττική. Έστω αντίστοιχη επιχείρηση στην Αθήνα που επιβαρύνεται επίσης με 1.600 ευρώ. Εάν η σημερινή επιβάρυνση παραμείνει η βάση υπολογισμού, με μείωση 50% το 2028 το τέλος υποχωρεί στα 800 ευρώ. Το φορολογικό όφελος εκείνη τη χρονιά είναι επομένως 800 ευρώ. Με την πλήρη κατάργηση το 2029, η ετήσια εξοικονόμηση σε σχέση με το σημερινό καθεστώς φτάνει πλέον τα 1.600 ευρώ.
Στην πράξη η σύγκριση Αθήνας και Θεσσαλονίκης αποτυπώνει την ουσία της μεταβατικής περιόδου. Δύο επιχειρήσεις με ίδια κέρδη, ίδιο ύψος τέλους και κατά τα λοιπά ίδια φορολογικά χαρακτηριστικά μπορεί να έχουν διαφορετικό συνολικό κόστος μόνο λόγω της έδρας τους. Η επιχείρηση της Περιφέρειας αποκτά νωρίτερα το σύνολο της ελάφρυνσης, ενώ η επιχείρηση της Αττικής διατηρεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μέρος ή το σύνολο της υποχρέωσης.































