Με επιμέρους παρεμβάσεις και χωρίς να αντιμετωπίζει συνολικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν νοικοκυριά και οφειλέτες, η κυβέρνηση προχωρά μέσα στον Ιούνιο στην ενεργοποίηση ενός πακέτου μέτρων που εκτείνεται από επιδόματα και επιδοτήσεις έως ρυθμίσεις χρεών και παρεμβάσεις για την πρώτη κατοικία.
Παρότι το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζει τις πρωτοβουλίες ως ένα ολοκληρωμένο πλέγμα στήριξης, στην πράξη πρόκειται για παρεμβάσεις διαφορετικής στόχευσης, με περιορισμένη χρονική διάρκεια και διαφορετικά κριτήρια ένταξης, οι οποίες απευθύνονται σε ξεχωριστές κατηγορίες πολιτών.
Στο μέτωπο της ακρίβειας, η συνέχιση της επιδότησης στο πετρέλαιο κίνησης κινείται σε χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, καθώς η ενίσχυση περιορίζεται στα 15 λεπτά ανά λίτρο από 20 λεπτά. Παράλληλα, το έκτακτο επίδομα των 150 ευρώ για κάθε παιδί αναμένεται να καταβληθεί στα τέλη Ιουνίου σε περίπου ένα εκατομμύριο οικογένειες, προσφέροντας μια εφάπαξ οικονομική ανάσα χωρίς όμως να συνδέεται με κάποιο μόνιμο μηχανισμό ενίσχυσης του οικογενειακού εισοδήματος.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Την ίδια στιγμή, το μεγαλύτερο μέρος των παρεμβάσεων αφορά τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους. Η έκτακτη ρύθμιση έως 72 δόσεων για οφειλές προς την Εφορία και τον ΕΦΚΑ απευθύνεται σε συγκεκριμένη ομάδα οφειλετών, με αυστηρές προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς, ενώ ο βελτιωμένος εξωδικαστικός μηχανισμός διευρύνει μεν την πρόσβαση σε περισσότερους πολίτες, χωρίς ωστόσο να επιλύει το πρόβλημα της συνεχούς δημιουργίας νέων ληξιπρόθεσμων οφειλών που προκαλεί η πίεση στα εισοδήματα.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η δυνατότητα αποδέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών, υπό την προϋπόθεση της άμεσης καταβολής του 25% της οφειλής και της ένταξης του υπολοίπου σε ρύθμιση. Πρόκειται για μια διευκόλυνση που αφορά όσους έχουν ήδη βρεθεί αντιμέτωποι με αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, χωρίς να μεταβάλλει το συνολικό καθεστώς κατασχέσεων και δεσμεύσεων.
Τέλος, οι παρεμβάσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας και η προώθηση του Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων επιχειρούν να δώσουν λύσεις σε επιμέρους πτυχές του στεγαστικού και του ιδιωτικού χρέους. Ωστόσο, οι ρυθμίσεις αφορούν κυρίως όσους βρίσκονται ήδη σε κατάσταση οικονομικής δυσχέρειας και δεν συνδέονται με ένα ευρύτερο σχέδιο αντιμετώπισης του αυξανόμενου κόστους στέγασης.
