Η απόκτηση κατοικίας μετατρέπεται σε «άπιαστο όνειρο» για ολοένα και περισσότερους νέους στην Ελλάδα, καθώς η συνεχής άνοδος των τιμών επιβαρύνει δραστικά τόσο την αγορά όσο και την ενοικίαση. Τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου του 2026 επιβεβαιώνουν ότι η στεγαστική κρίση βαθαίνει, με τους ρυθμούς αύξησης να ξεπερνούν κατά πολύ τις δυνατότητες των εισοδημάτων.
Σε πανελλαδικό επίπεδο, η μέση ζητούμενη τιμή πώλησης κατοικιών αυξήθηκε κατά 7,9% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, ενώ τα ενοίκια κατέγραψαν άνοδο 4,2%. Την ίδια στιγμή, η ανοδική τάση δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, καθώς ήδη από το 2025 οι τιμές πώλησης είχαν αυξηθεί κατά 9,6% ετησίως, δείχνοντας μια διαρκή επιτάχυνση της αγοράς.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο πιεστική στα μεγάλα αστικά κέντρα. Στην Αττική, οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν κατά 6,5% και τα ενοίκια κατά 3,9%, ενώ στη Θεσσαλονίκη οι αυξήσεις ήταν ακόμη υψηλότερες, φτάνοντας το 9,7% και 6,6% αντίστοιχα. Η έντονη αυτή άνοδος σε περιοχές με υψηλή ζήτηση σημαίνει ότι οι νέοι καλούνται να ανταγωνιστούν σε μια αγορά όπου οι τιμές αυξάνονται ταχύτερα από τους μισθούς.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ενδεικτικά της κατάστασης είναι τα επίπεδα τιμών σε συγκεκριμένες περιοχές. Στα Νότια Προάστια της Αττικής, η μέση ζητούμενη τιμή πώλησης φτάνει τα 4.167 ευρώ/τ.μ., ενώ στη Βουλιαγμένη εκτοξεύεται στα 7.333 ευρώ/τ.μ. Στα ενοίκια, η ίδια περιοχή αγγίζει τα 20,6 ευρώ/τ.μ., καθιστώντας πρακτικά απαγορευτική τη διαμονή για έναν νέο εργαζόμενο. Ακόμη και σε πιο «οικονομικές» περιοχές της χώρας, όπως τα Γρεβενά, τα ενοίκια κινούνται στα 3,9 ευρώ/τ.μ., δείχνοντας ότι η ακρίβεια έχει διαχυθεί σε όλη την επικράτεια.
Για την αγορά κατοικίας, το πρόβλημα είναι ακόμη πιο έντονο. Ένα διαμέρισμα 80 τ.μ. σε μια μέση περιοχή της Αττικής μπορεί να κοστίζει άνω των 200.000 ευρώ, ποσό που απαιτεί υψηλά ίδια κεφάλαια και σταθερό εισόδημα. Ακόμη κι αν εγκριθεί στεγαστικό δάνειο, το αρχικό κόστος και οι δόσεις αποτελούν αποτρεπτικό παράγοντα για τους περισσότερους νέους, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου το κόστος ζωής αυξάνεται.
Στην αγορά ενοικίασης, η πίεση είναι εξίσου ασφυκτική. Σε πολλές περιπτώσεις, ένα μικρό διαμέρισμα 25-35 τ.μ. κοστίζει 400-500 ευρώ, ενώ ένα διαμέρισμα 60 τ.μ. ξεπερνά τα 650 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό του μηνιαίου εισοδήματος κατευθύνεται αποκλειστικά στη στέγη, περιορίζοντας δραστικά την οικονομική ανεξαρτησία των νέων.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη παίζει και η αυξημένη επενδυτική δραστηριότητα. Η είσοδος ξένων επενδυτών τα τελευταία χρόνια έχει ενισχύσει τη ζήτηση για ακίνητα, οδηγώντας σε σημαντικές στρεβλώσεις. Η αυξημένη ζήτηση για αγορά, σε συνδυασμό με την αξιοποίηση ακινήτων για τουριστική εκμετάλλευση, μειώνει τη διαθεσιμότητα κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση και ωθεί τις τιμές ανοδικά.
Ενδεικτικό της πίεσης είναι ότι σε ορισμένες περιοχές της Θεσσαλονίκης καταγράφηκαν αυξήσεις άνω του 25% μέσα σε έναν χρόνο, γεγονός που αποτυπώνει την ένταση της ζήτησης και την επενδυτική κινητικότητα. Παράλληλα, η συνολική άνοδος των τιμών τα τελευταία χρόνια σε μεγάλες πόλεις ξεπερνά ακόμη και το 40% στις πωλήσεις, επιβεβαιώνοντας τη μακροχρόνια επιβάρυνση της αγοράς.
