Στην επιστολή του προς τους εκπροσώπους των εργοδοτικών οργανώσεων και των συνδικάτων, στις 7 Απριλίου, ο υπουργός Εργασίας προαναγγέλλει, την αύξηση από την 1η Οκτωβρίου κατά 10,91% των κατώτατων αμοιβών και την άρση των μισθολογικών διακρίσεων με βάση την ηλικία των εργαζομένων.
Στόχος του υπουργείου είναι «η σταδιακή επαναφορά έως τον Ιούλιο του 2016, του γενικού κατώτατου μισθού στα επίπεδα του Φεβρουαρίου του 2012», στα 751 ευρώ μεικτά.
Με το νέο νόμο, επαναφέρονται οι αρμοδιότητες του Οργανισμού Μεσολάβησης και της Διαιτησίας, (ΟΜΕΔ) και παρέχεται η δυνατότητα της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, όταν το ένα μέρος αρνείται την μεσολάβηση ή απορρίπτει την μεσολαβητική πρόταση.
Επεκτείνεται επίσης, η αρμοδιότητα της διαιτησίας επί του συνόλου της κρινόμενης συλλογικής διαφοράς και παρέχεται η δυνατότητα της επαναδιατύπωσης της πρότασης του μεσολαβητή και η αναζήτηση συγκλίσεων για την οριστική μεσολαβητική πρόταση.
Καταργείται τέλος, ο δεύτερος βαθμός διαιτησίας και δικαστικού ελέγχου της διαιτητικής απόφασης με τον δικαστικό έλεγχο να παραμένει σε πρώτο βαθμό μόνο ως προς τη νομιμότητα της διαιτητικής διαδικασίας.
Σημαντικές αλλαγές προωθούνται στον τομέα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, όπου επανέρχονται οι αυξήσεις των επιδομάτων πολυετίας και των ωριμάνσεων, και επαναφέρεται η πλήρης μετενέργεια των κανονιστικών όρων των συλλογικών συμβάσεων έξι μήνες μετά από τη λήξη τους, με δυνατότητα παράτασής της σε περίπτωση προσφυγής στον ΟΜΕΔ.
Εισάγεται η υποχρέωση των διαπραγματευόμενων μερών για κωδικοποίηση των όρων προηγούμενων όρων συλλογικών συμβάσεων και διαιτητικών αποφάσεων στο περιεχόμενο των νέων συλλογικών ρυθμίσεων, προκειμένου αυτές να διατηρηθούν σε ισχύ.
Ακόμη, καθιερώνεται η υποχρέωση των εργοδοτικών οργανώσεων για διαπραγμάτευση και αίρεται η αναστολή της δυνατότητας επέκτασης των κλαδικών και ομοιεπαγγελματικών συμβάσεων όταν υπογράφονται από εργοδοτικές οργανώσεις που τα μέλη τους απασχολούν την πλειοψηφία των εργαζόμενων στον κλάδο.
Επαναφέρεται τέλος η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τους εργαζόμενους σε περίπτωση συρροής των συλλογικών συμβάσεων και θεσμοθετείται η συλλογική διαπραγμάτευση και σε επίπεδο ομίλων επιχειρήσεων.
Στον αντίποδα αγκάθι αποτελούν στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους είναι και τα εργασιακά και το ασφαλιστικό, αφού οι εταίροι επιμένουν στην εφαρμογή των νόμων του μνημονίου, και ζητούν μετ' επιτάσεως απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία επικουρικής ασφάλισης , με την κυβέρνηση όμως να θέλει να καταργήσει τους μνημονιακούς νόμους στα εργασιακά με νέο νομοσχέδιο.
Ενδεικτικό, , της πίεσης που ασκείται στην κυβέρνηση για το ασφαλιστικό είναι και ο διάλογος της Άγκελα Μέρκελ με τον Αλ. Τσίπρα στο Βερολίνο, με την Αυγή της Κυριακής να αποκαλύπτει ότι η Γερμανίδα καγκελάριος ρώτησε τον Έλληνα πρωθυπουργό γιατί η κυβέρνηση διαθέτει το 14% του ΑΕΠ για ετήσια καταβολή των συντάξεων και τους εκπροσώπους της κυβέρνησης να απαντούν με έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ότι το ετήσιο κόστος των συντάξεων δεν ξεπερνά το 7%.
Η επόμενη ερώτηση αφορούσε στο γιατί η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, με την ελληνική πλευρά να απαντά ότι "το μέσο επίπεδο των επικουρικών συντάξεων από 380 ευρώ μηνιαίως έχει πέσει στα 230 ευρώ μετά από πέντε διαδοχικές παρεμβάσεις και αντίστοιχες περικοπές" και πως αν εφαρμοστεί "η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, οι επικουρικές συντάξεις μέσα σε μια τριετία θα μειωθούν κατά 90%".
Η ελληνική πλευρά έχει δεσμευτεί ότι θα καταργήσει τη ρήτρα μηδενικού ελλέιμματος στις επικουρικές συντάξεις (κόστος 326 εκ ευρώ), θα αναστείλει τον περιορισμό των δικαιούχων δικαιούχων του ΕΚΑΣ (82 εκ ευρώ) και θα επαναφέρει τη 13η σύνταξη από τον Δεκεμβριο του 2015 για τους συνταξιούχους μέχρι 700 ευρώ (κόστος 600 εκ ευρώ).
Το συνολικό κόστος των παρεμβάσεων της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό που ξεπερνά το 1 δις ευρώ κάνει τους δανειστέ και κυρίως το ΔΝΤ να μιλούν για μη βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα και να πιέζουν για μεγαλύτερες περικοπές.
Η κυβέρνηση μιλά για κόκκινες γραμμές και αφήνει μόνο ένα παράθυρο για μείωση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων.
Ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων εξαιρεί απο αυτή τη μείωση τις γυναίκες με ανήλικα παιδιά, τους εργαζόμενους με βαρεα και ανθυγιεινά, τα ΑΜΕΑ και τους ασφαλισμένους πριν το 1983, λέγοντας ότι θα είναι αποφασιστική η κυβέρνηση μόνο σε περιπτώσεις συντάξεων σε ακραίες περιπτώσεις σε τράπεζες ή ιδιωτικοποιημένες πρώην ΔΕΚΟ που έκαναν ζημιά στα ασφαλιστικά ταμεία.
