Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ενδικοφανή προσφυγή φορολογουμένου, ο οποίος ζητούσε την ακύρωση πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το έτος 2019, με την οποία του είχε καταλογιστεί φόρος 90.820 ευρώ.
Ο καταλογισμός βασίστηκε σε πληροφορίες που έφθασαν στην ελληνική φορολογική διοίκηση μέσω αυτόματης ανταλλαγής από τις αρχές της Δανίας, σύμφωνα με τις οποίες ο φορολογούμενος είχε λάβει αποδοχές ύψους 181.230 ευρώ, οι οποίες δεν δηλώθηκαν στην Ελλάδα.
Ο προσφεύγων υποστήριξε ότι το 2019 δεν ήταν φορολογικός κάτοικος Ελλάδας αλλά Αιγύπτου, επικαλούμενος πολύχρονη διαμονή και εργασία στο Κάιρο, μόνιμη κατοικία που του παρείχε ο εργοδότης του, επαγγελματική δραστηριότητα στη χώρα, καθώς και περιορισμένες επισκέψεις στην Ελλάδα αποκλειστικά για άδεια. Κατά την επιχειρηματολογία του, η οικογενειακή του κατάσταση - με σύζυγο και παιδί στην Ελλάδα - δεν αρκούσε για να θεμελιωθεί φορολογική κατοικία στην Ελλάδα.
Η ΔΕΔ, ωστόσο, έκρινε ότι τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις της ΠΟΛ 1201/2017 για μεταβολή φορολογικής κατοικίας. Ειδικότερα, ο φορολογούμενος δεν κατέθεσε πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας ή αντίγραφο φορολογικής δήλωσης από την Αίγυπτο για το 2019, ούτε αποδείχθηκε ότι οι αιγυπτιακές αρχές δεν εκδίδουν τέτοιες βεβαιώσεις. Παράλληλα, από τα στοιχεία του Taxis προκύπτει ότι ο φορολογούμενος δεν είχε ζητήσει μεταβολή φορολογικής κατοικίας για τα έτη 2018-2021 εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, υποβάλλοντας σχετικό αίτημα μόλις το 2024 και μάλιστα αναδρομικά.
Η υπηρεσία απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί έλλειψης αιτιολογίας της πράξης, τονίζοντας ότι η φορολογική διοίκηση είχε σαφώς αναφέρει πως ο προσδιορισμός βασίστηκε στα στοιχεία που έλαβε από τη Δανία μέσω της αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών.
Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ αποφάσισε ότι ο προσφεύγων ορθά αντιμετωπίστηκε ως φορολογικός κάτοικος Ελλάδας και όφειλε να δηλώσει το παγκόσμιο εισόδημά του, απορρίπτοντας εξ ολοκλήρου την προσφυγή του.
