Με την απόφαση ΔΠΘ 833/2025, το ΙΔ’ Μονομελές Τμήμα του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης έκανε δεκτή προσφυγή φορολογουμένου και ακύρωσε πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου της ΑΑΔΕ για το φορολογικό έτος 2017, κρίνοντας ότι παροχές επαγγελματικής ανικανότητας που καταβάλλονται από ιδιωτική γερμανική ασφαλιστική εταιρεία δεν συνιστούν «σύνταξη» κατά την έννοια του άρθρου 12 ΚΦΕ, αλλά ασφάλισμα/αποζημίωση ιδιωτικής ασφάλισης. Ως εκ τούτου, δεν υπάγονται σε ειδική εισφορά αλληλεγγύης.
Η υπόθεση αφορούσε ποσό 37.407,36 ευρώ που έλαβε το 2017 πιλότος, βάσει ατομικού συμβολαίου ασφάλισης ζωής και επαγγελματικής ανικανότητας, το οποίο είχε συνάψει το 2006 με γερμανική ασφαλιστική. Η φορολογική αρχή χαρακτήρισε το ποσό ως εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες/συντάξεις, προσθέτοντάς το στη δήλωση και επιβάλλοντας επιπλέον φόρο εισοδήματος 14.082,86 ευρώ και εισφορά αλληλεγγύης 2.113,97 ευρώ.
Ο φορολογούμενος προσέφυγε, προβάλλοντας ότι η παροχή καταβλήθηκε λόγω επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου (επαγγελματική ανικανότητα) και όχι λόγω συνταξιοδότησης ή σχέσης εργασίας.
Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι τα ασφάλιστρα καταβάλλονταν αποκλειστικά από τον ίδιο, δεν υπήρχε συμμετοχή εργοδότη ούτε σύνδεση με αποδοχές, και η περιοδική καταβολή είχε ορισμένη διάρκεια έως 1.3.2018. Επισήμανε ότι ο χαρακτηρισμός «σύνταξη επαγγελματικής ανικανότητας» στο ασφαλιστήριο δεν καθορίζει τη νομική φύση της παροχής, η οποία εν προκειμένω είναι ιδιωτικό ασφάλισμα συνεπεία κινδύνου και όχι σύνταξη από κύριο/επικουρικό φορέα ή επαγγελματικό ταμείο του νόμου. Κατά συνέπεια, η παροχή δεν υπάγεται στο άρθρο 12 ΚΦΕ ως εισόδημα από μισθωτή εργασία/συντάξεις, ενώ «για την ταυτότητα του λόγου» δεν υπόκειται ούτε στην ειδική εισφορά αλληλεγγύης του άρθρου 43Α ΚΦΕ, δεδομένου του χαρακτήρα της εισφοράς ως τακτικού φόρου επί εισοδήματος.
Με βάση τα παραπάνω, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απορριπτική απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών και την πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου, διέταξε νέα εκκαθάριση για το 2017 και την επιστροφή του καταβληθέντος παραβόλου στον προσφεύγοντα, απαλλάσσοντας το Δημόσιο από δικαστική δαπάνη. Η απόφαση εκδόθηκε κατόπιν δημόσιας συνεδρίασης της 27ης Ιανουαρίου 2025 και δημοσιεύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2025.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η κρίση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για φορολογούμενους που λαμβάνουν παροχές επαγγελματικής ανικανότητας από ιδιωτικές ασφαλιστικές του εξωτερικού, καθώς αποσαφηνίζει ότι τέτοιες παροχές δεν ταυτίζονται με «συντάξεις» του άρθρου 12 ΚΦΕ και, ως εκ τούτου, δεν επιβαρύνονται με εισφορά αλληλεγγύης. Το Δικαστήριο, πάντως, δεν εξέτασε ενδεχόμενη φορολόγηση με άλλες διατάξεις, επισημαίνοντας ότι κάτι τέτοιο θα μεταβάλλει τη νομική και πραγματική βάση του αρχικού καταλογισμού.
