Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι στα έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας πρέπει να προστατεύεται το σύνολο της άγριας ορνιθοπανίδας κάθε περιοχής και όχι μόνο τα είδη που αποτέλεσαν λόγο για τον χαρακτηρισμό μιας Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ). Με την απόφαση 1533/2025, το ανώτατο δικαστήριο διαπίστωσε ότι η ευρωπαϊκή οδηγία 2009/147/ΕΚ για τη διατήρηση των άγριων πτηνών δεν έχει μεταφερθεί σωστά στην ελληνική νομοθεσία.
Συγκεκριμένα, η ισχύουσα Κοινή Υπουργική Απόφαση του 2012 προβλέπει μέτρα προστασίας μόνο για τα είδη χαρακτηρισμού μιας ΖΕΠ. Ωστόσο, η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαιτεί να λαμβάνονται μέτρα για όλα τα είδη πτηνών που βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές. Για τον λόγο αυτό, το ΣτΕ έκρινε ότι το κράτος θα πρέπει να εκδώσει νέα κανονιστική πράξη, ώστε να συμπεριληφθεί στο πλαίσιο προστασίας και η υπόλοιπη ορνιθοπανίδα.
Παράλληλα, το δικαστήριο ξεκαθάρισε ότι δεν ακυρώνεται η υπουργική απόφαση του 2012, καθώς αποτελεί βασικό εργαλείο για την αδειοδότηση όλων των έργων ΑΠΕ. Ωστόσο, η διοίκηση θα πρέπει να την τροποποιήσει και να προβλέψει μέτρα για όλα τα είδη που αναφέρονται στην ευρωπαϊκή οδηγία. Επίσης, διευκρινίστηκε ότι η κάθε ΖΕΠ πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά, αφού η ενιαία αντιμετώπιση όλων των περιοχών δεν θεωρήθηκε σωστή.
Η απόφαση δεν επηρεάζει άμεσα τα έργα που έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Παρ’ όλα αυτά, αν από προγράμματα παρακολούθησης προκύψει ότι κάποιο είδος πουλιού κινδυνεύει και δεν είχε ληφθεί υπόψη στις μελέτες, μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετα μέτρα, ακόμη και αναστολή λειτουργίας μιας εγκατάστασης. Για τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, θα πρέπει να εξετάζεται το σύνολο των πτηνών μιας περιοχής, ώστε οι άδειες να είναι νόμιμες.
Το ΣτΕ υπενθύμισε επίσης ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του, τα έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας μπορούν να εγκαθίστανται και μέσα σε Ζώνες Ειδικής Προστασίας, υπό την προϋπόθεση ότι λαμβάνονται επαρκή μέτρα για την προστασία της ορνιθοπανίδας.
