Σενάρια για τη σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς επεξεργάζεται το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews έχει ζητηθεί από το Μαξίμου η κοστολόγηση του μέτρου με βάση συγκεκριμένα σενάρια ώστε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να κάνει σχετικές ανακοινώσεις στα εγκαίνια της ΔΕΘ.
Ένα από τα βασικά σενάρια της σταδιακής κατάργηση της προσωπικής διαφοράς είναι να οριστεί το ύψος του ποσού της προσωπικής διαφοράς που θα καταργηθεί. Δηλαδή προσωπική διαφορά, για παράδειγμα μέχρι 100 ευρώ να καταργείται. Αυτό σημαίνει όσες είναι υψηλότερες να συνεχίζουν να μειώνονται με την απορρόφηση των αυξήσεων, έως ότου φθάσουν στο όριο των 100 ευρώ.
Ωστόσο ακόμη δεν έχει αποφασιστεί αν το ποσό αυτό θα είναι τα 100 ευρώ που θα απομειώνεται η προσωπική διαφορά. Σύμφωνα με πληροφορίες η σταδιακή κατάργηση της προσωπικής διαφοράς θα έρθει παράλληλα με τον νέο τρόπο υπολογισμού των αυξήσεων των συντάξεων δηλαδή το 2026.
Το σχέδιο υπολογίζεται ότι θα αφορά περίπου 450.000 συνταξιούχους. Περιλαμβάνει δύο προοπτικές: αφενός τη πλήρη κατάργηση της προσωπικής διαφοράς έως ένα ποσό το οποίο θα συνδέεται είτε με το ύψος της σύνταξης, είτε με το ύψος της προσωπικής διαφοράς.
Και αφετέρου τη διατήρησή της σε υψηλότερες συντάξεις και τη συνέχιση της απομείωσή της αναλόγως με τις μελλοντικές αυξήσεις.
Είναι χαρακτηριστικό πως οι συνταξιούχοι - τα τελευταία τρία χρόνια - έχουν απωλέσει εξαιτίας της προσωπικής διαφοράς αυξήσεις ύψους 13,15%.
Το 2024 έλαβαν την αύξηση 1,9 εκατομμύρια συνταξιούχοι, συνολικού κόστους 440 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει μια μέση ετήσια αύξηση κατά 232 ευρώ σε κάθε συνταξιούχο.
Με την εφαρμογή του μέτρου θα προστεθούν 450.000 συνταξιούχοι που μέχρι τώρα δεν ελάμβαναν αύξηση λόγω προσωπικής διαφοράς.
Εφόσον η μέση ετήσια αύξηση κινηθεί κοντά στα 232 ευρώ, τότε το επιπλέον κόστος των αυξήσεων - μετά την εφαρμογή του μέτρου - ανεβαίνει κατά 200 εκατ. Ευρώ.
Το επιπλέον αυτό κόστος θεωρείται εφικτός στόχος και μπορεί να καλυφθεί από τα επιπλέον έσοδα που προέκυψαν από την αύξηση του αριθμού των εργαζόμενων συνταξιούχων.
Ενδεικτικό του προβλήματος είναι το παράδειγμα ενός συνταξιούχου που λαμβάνει σύνταξη 1.500 ευρώ, εκ των οποίων τα 1.100 ευρώ είναι η σύνταξη και τα 400 είναι το ποσό της προσωπικής του διαφοράς. Ο συγκεκριμένος θα πρέπει να περιμένει μέχρι το 2037, για να καλύψει τα 400 ευρώ με ετήσιες αυξήσεις 2,4%.
Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία η προσωπική διαφορά συμψηφίζεται με τις εκάστοτε αυξήσεις έως ότου το ποσό της προσωπικής διαφοράς μηδενιστεί.
Υπενθυμίζεται πως προσωπική διαφορά έχουν μόνο οι παλαιοί συνταξιούχοι, δηλαδή όσοι είχαν συνταξιοδοτηθεί πριν από τον νόμο Κατρούγκαλου (Μάιος 2016). Όλοι οι συνταξιούχοι που βγήκαν μετά τον Μάιο του 2016 εισπράττουν σύνταξη που έχει υπολογιστεί με το νέο σύστημα και δεν έχουν προσωπική διαφορά.
Στα πρώτα χρόνια μετά τον νόμο Κατρούγκαλου θετικές προσωπικές διαφορές (μείωση συντάξεων) είχαν 928.000 συντάξεις ενώ αρνητική προσωπική διαφορά (αύξηση συντάξεων) είχαν 541.000 συντάξεις, σύνολο 1,5 εκατ. συνταξιούχοι περίπου μπήκαν στην… βάσανο της προσωπικής διαφοράς. Συνολικά οι προσωπικές διαφορές στοίχιζαν στο κράτος συνολικά περί το 1 δισ. ευρώ το χρόνο, τα πρώτα χρόνια μετά τον νόμο Κατρούγκαλου. Σήμερα υπολογίζεται πως το κόστος της προσωπικής διαφοράς έχει πέσει στα 400 ευρώ και οι συνταξιούχοι που συνεχίσουν να έχουν προσωπική διαφορά δεν υπερβαίνουν τους 450.000.
