Στις εκατό και πλέον σελίδες, σκοπός του Οδηγού Καινοτομίας, είναι να εισαγάγει τον αναγνώστη σε θέματα που συνδέονται με την καινοτομία και τη διαχείρισή της. Επιπλέον, φιλοδοξεί να αποτελέσει εργαλείο για τις μικρές επιχειρήσεις που θέλουν να εισαγάγουν διαδικασίες οι οποίες θα τους επιτρέψουν να καινοτομήσουν.
Ο Οδηγός στο πλαίσιο των δράσεων από τη Μονάδα Καινοτομίας και Συνεργατικών Σχηματισμών του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, εκπονήθηκε στο πλαίσιο του Υποέργου 4 «Εφαρμογή δράσεων υποστήριξης των μικρών επιχειρήσεων σε θέματα καινοτομίας και μορφών συνεργασίας», της Πράξης «Δράσεις για την ενίσχυση του ρόλου της καινοτομίας και των μορφών συνεργασίας στις μικρές επιχειρήσεις του ΕΠ "Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού 2007-2013"».
Οι μικρομεσαίοι μπορούν να βρουν πλήθος πληροφοριών και εν κατακλείδι σημειώνονται τα εξής:
1. Εντοπίστε και αναπτύξτε μια εξειδίκευση έντασης γνώσης η οποία θα πρέπει (τουλάχιστον εν μέρει) να αναπτύσσεται εντός επιχείρησης.
2. Δώστε προτεραιότητα σε καινοτόμα σχέδια (πχ ανάπτυξη νέου προϊόντος) τα οποία αναμένεται να αναπτύξουν γνώσεις που έχουν μια συμπληρωματικότητα με την υφιστάμενη γνώση.
3. Αναπτύξτε τυπικές και άτυπες διαδικασίες που θα επιτρέπουν στην επιχείρηση να αναγνωρίζει εξωτερικές συμπληρωματικότητες. Σκοπός είναι: α) η επιχείρηση να ενσωματώνει ιδέες και γνώσεις από το εξωτερικό περιβάλλον και β) να εντοπίζει άλλα επιχειρηματικά μοντέλα, τα οποία θα «φιλοξενούν» καινοτόμα σχέδια που δεν είναι συμβατά με το παρόν επιχειρηματικό μοντέλο.
4. Εντοπίστε τους καθοδηγητικούς χρήστες και τους πρώιμους χρήστες των καινοτόμων σχεδίων και προσπαθήστε να δημιουργήσετε αμοιβαία επωφελείς συνεργασίες μαζί τους σε όσο πιο αρχικό στάδιο γίνεται.
5. Τοποθετηθείτε στρατηγικά λαμβάνοντας υπόψη όλη την αλυσίδα αξίας, προσδιορίζοντας πώς θα ωφεληθεί ο τελικός χρήστης.
6. Προσδιορίστε ένα επιχειρηματικό μοντέλο το οποίο είναι συμβατό με τη στρατηγική σας και καθορίστε το «πόσο ανοιχτό θα είναι». Με άλλα λόγια, καθορίστε τον αριθμό και την «ένταση» των συνεργασιών αλλά και την πολιτική διαχείρισης αυτών των συνεργασιών.
Ο Οδηγός ξεκινά με την παρουσίαση της μετάβασης στην οικονομία της γνώσης (Κεφ. 2) και τις επιπτώσεις τής μετάβασης αυτής για τις μικρές επιχειρήσεις.
Το Κεφάλαιο 3 ασχολείται με τον πλέον πολύτιμο πόρο της νέας εποχής, δηλαδή την ίδια τη γνώση, καθώς και τη διαχείρισή της.
Το επόμενο κεφάλαιο (Κεφ. 4) αποτελεί τον πυρήνα αυτού του οδηγού, αφού παρουσιάζει θέματα διαχείρισης καινοτομίας, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο ανοιχτό μοντέλο καινοτομίας. Καθώς στο πλαίσιο του ανοιχτού μοντέλου καινοτομίας οι επιχειρήσεις αναζητούν την καινοτομία όχι μόνο σε επίπεδο προϊόντων και διαδικασιών, αλλά και σε επίπεδο επιχειρηματικού μοντέλου.
Το επόμενο κεφάλαιο (Κεφ. 5) είναι αφιερωμένο στα επιχειρηματικά μοντέλα.
Στο επόμενο μέρος του Οδηγού (Κεφ. 6) τονίζεται η σημασία της δημιουργίας ενός οικοσυστήματος που επιτρέπει τη δημιουργία γνώσης και την ανάπτυξη καινοτομίας.
Στο κεφάλαιο 7 παρουσιάζονται οι εναλλακτικές λύσεις χρηματοδότησης της καινοτομίας, ενώ το τελευταίο τμήμα του Οδηγού παρουσιάζει πρακτικά βήματα τα οποία θα βοηθήσουν τις μικρές επιχειρήσεις που θέλουν να καινοτομήσουν στο πλαίσιο του ανοιχτού μοντέλου καινοτομίας.
