Το σχέδιο αυτό, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο, προβλέπει την κατάργηση της αναδρομικής αναγνώρισης πλασματικών ετών ασφάλισης, έτσι ώστε οι ασφαλισμένοι να μην έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν μετά το 2015 την αναγνώριση χρόνου ασφάλισης για προηγούμενα έτη, όπως προβλέπουν οι νόμοι 3863/10 και 3996/11.
Σήμερα, η έξοδος πριν από τα 62 επιτυγχάνεται κυρίως με αναγνώριση πλασματικού χρόνου για προγενέστερα έτη, και κυρίως για τα έτη που ισχύουν τα χαμηλά όρια ηλικίας. Τα έτη αυτά είναι κυρίως το 2011 και το 2012.
Στο στόχαστρο 150.000 ασφαλισμένοι
Το μπλόκο στα πλασματικά έτη θα καθυστερήσει την έξοδο για περίπου 150.000 ασφαλισμένους, οι οποίοι μέσα στα επόμενα τρία έτη (2015-2018) θα έχουν την ηλικία για να συνταξιοδοτηθούν πριν από τα 62, είτε με κατοχυρωμένα δικαιώματα από πραγματική εργασία είτε με αναγνωρίσεις πλασματικών ετών αναδρομικά για τα έτη 2011 και 2012 που ισχύουν χαμηλά όρια ηλικίας.
Για παράδειγμα, μια μητέρα ασφαλισμένη στο ΙΚΑ, που είχε ανήλικο παιδί το 2012 και είχε συμπληρώσει ως εκείνη το χρονιά τις 5.500 ημέρες ασφάλισης, μπορεί να συνταξιοδοτηθεί μόλις κλείσει το 55ο έτος για μειωμένη ή το 60ό για πλήρη επειδή έχει κατοχυρωμένο δικαίωμα.
Αν όμως συμπληρώνει τις 5.000 ημέρες ασφάλισης το 2012 αλλά γίνεται 55 το 2016, μπορεί σήμερα να ζητήσει αναδρομικά την εξαγορά 500 ημερών και να τις «κολλήσει» στο 2012, ώστε να συμπληρώσει τις 5.500 ημέρες και έτσι να κλειδώσει την έξοδο στα 55 αποφεύγοντας έτσι την αύξηση του ορίου ηλικίας στα 62.
Στην ατζέντα του υπουργείου, λοιπόν, ακόμη και αν η Τρόικα δεχτεί τις προτάσεις που κατατέθηκαν και συμφωνήσει ότι τα όρια ηλικίας θα αυξηθούν το 2019 και το 2020, υπάρχει το κρυφό σχέδιο για την κατάργηση της αναδρομικής αναγνώρισης πλασματικών ετών, που πρακτικά θα σημάνει και το τέλος στις πρόωρες συντάξεις μέσω εξαγοράς πλασματικών ετών που ανάγονται σε χρόνο του παρελθόντος!
Η κατάργηση της αναδρομικής αναγνώρισης πλασματικών ετών θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα με την αύξηση του ορίου ηλικίας στα 62, καθώς στην πράξη ένας ασφαλισμένος δεν θα μπορεί πλέον να κατοχυρώσει την έξοδο με τα όρια ηλικίας του 2012, από τη στιγμή που δεν θα μπορεί να αναγνωρίσει το χρόνο ασφάλισης που του λείπει για τη χρονιά αυτή. Αντίθετα, η αναγνώριση πλασματικού χρόνου θα ισχύει μόνο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, δηλαδή για να συμπληρωθεί ο χρόνος που απαιτείται κατά τη συνταξιοδότηση και όχι για να κατοχυρωθεί αναδρομικά η έξοδος σε μικρότερη ηλικία!
«Παράταση» μέχρι το 2018
Μια άλλη εναλλακτική επιλογή που εξετάζεται είναι να τεθούν περιορισμοί στις αναγνωρίσεις, και για παράδειγμα να δοθεί ένα διάστημα δύο έως τριών ετών (ως το τέλος του 2017-18) προκειμένου οι ασφαλισμένοι να προβούν στις αναγνωρίσεις πλασματικών ετών προτού έρθει η αύξηση των ορίων ηλικίας κατά 2 και 4 έτη το 2019 και το 2020 αντίστοιχα.
Μέσα από τα στοιχεία της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Κοινωνικής Ασφάλισης του υπουργείου Εργασίας φαίνεται ότι, εξαιρουμένων των περιπτώσεων ορφανικών συντάξεων ή των συντάξεων αναπηρίας, το μεγαλύτερο ποσοστό των συνταξιούχων αποχωρεί σε ηλικία κάτω των 62 ετών. Η μέση ηλικία εξόδου σε όλα τα Ταμεία διαμορφώνεται στα 59,9 έτη, ενώ στα λεγόμενα ειδικά ταμεία είναι κάτω από τα 58.
