Όπως επισημαίνεται στην ερώτηση, η Διαμεσολάβηση έχει θεσμοθετηθεί από το 2010 με τον νόμο 3868, ωστόσο παραμένουν λίγες οι περιπτώσεις που επιλύονται με αυτή τη διαδικασία. Κατά τα πρότυπα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, με την αξιοποίηση της Διαμεσολάβησης χιλιάδες υποθέσεις πολιτών και επιχειρήσεων (π.χ. οικογενειακές, μικροδιαφορών, εμπορικές, ακόμη και διοικητικές κ.α.) θα μπορούσαν να επιλύονται ταχύτερα, πριν χρειαστεί να φθάσουν στο ακροατήριο - χωρίς ωστόσο η προσφυγή στα δικαστήρια να αποκλείεται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της διαμεσολάβησης.
Ο κ. Χατζηδάκης τονίζει ακόμη ότι έχουν ήδη διαπιστευτεί ως διαμεσολαβητές εκατοντάδες πρόσωπα, ιδίως νέοι νομικοί, που προσβλέπουν στο θεσμό, ενώ επικαλείται επιτυχημένα παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών όπου παρέχονται συγκεκριμένα κίνητρα για την αξιοποίησή του (οικονομική βοήθεια, εντολή του δικαστηρίου για προσπάθεια επίλυσης μέσω Διαμεσολάβησης, κ.α). Και ρωτά μεταξύ άλλων αν εξετάζεται το ενδεχόμενο να καταστεί υποχρεωτική είτε η ενημέρωση σχετικά με τη δυνατότητα Διαμεσολάβησης είτε καθαυτή η διενέργεια Διαμεσολάβησης, πριν τη συζήτηση μιας υπόθεσης στο δικαστήριο.
