Οι τεχνοκράτες του Ινστιτούτου, εκτιμούν ότι για να καταστεί δυνατό να καλυφθούν τα ελλείμματα που αναμένεται να δημιουργηθούν στο ασφαλιστικό τα επόμενα 50 χρόνια, χρειάζεται το αστρονομικό ποσό του 1 τρισ και 80 δισ. ευρώ περίπου. Σε σημερινές τιμές, το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε περίπου έξι φορές το ΑΕΠ της χώρας...
Η τρόικα γνωρίζει τα τεράστια προβλήματα του ασφαλιστικού και θεωρεί ότι πρόκειται για «ωρολογιακή βόμβα». Για την απενεργοποίησή της ζητάει μετ' επιτάσεως τη λήψη μέτρων, τα οποία σε πρώτη φάση αφορούν στον περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων. Ταυτόχρονα, ζητείται να αυξηθεί ο απαιτούμενος χρόνος ασφάλισης για τη χορήγηση της κατώτατης σύνταξης στα 20 έτη, από 15 που είναι σήμερα.
Οι αναλογιστικές μελέτες για τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, θα δείξουν το μέγεθος του προβλήματος, ως ένα βαθμό. Δεν θα αλλάζουν όμως δραματικά, την εικόνα του ασφαλιστικού συστήματος, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί και από σχετική μελέτη του ΙΝΕ / ΓΣΕΕ.
Οι επιστημονικοί συνεργάτες των συνδικάτων έχουν στη διάθεσή τους στοιχεία, που δείχνουν ότι:
Το 2015 είναι το τελευταίο έτος που διατηρείται η οριακή ισορροπία του ασφαλιστικού συστήματος. Αν τα πράγματα παραμείνουν ως έχουν τότε, από το 2016 αρχίζει η κατάρρευση.
Κατά 21,5 δισ. ευρώ μειώθηκαν τα αποθεματικά του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα κατά τα πέντε τελευταία πέντε χρόνια. Συγκεκριμένα από τα 26 δισ. ευρώ που έφταναν τα αποθεματικά των Ταμείων το 2009, άγγιξαν τα 4,5 δισ. ευρώ πέρισι.
Σχεδόν 20 δισ. ευρώ κοστίζουν στο σύστημα η υψηλή ανεργία, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, οι χαμηλοί μισθοί και η υψηλή εισφοροδιαφυγή .
Περισσότερα από 12 δισ. ευρώ είναι τα χρέη του δημοσίου τομέα προς το ασφαλιστικό σύστημα.
Κατά την περίοδο των μνημονίων, οι περικοπές των κύριων και επικουρικών συντάξεων ανήλθαν συνολικά στο επίπεδο των 4,2 δισ. ευρώ. Μόνο για την περίοδο 2013-2014 οι περικοπές κύριων, επικουρικών συντάξεων, εφάπαξ και κοινωνικών επιδομάτων αντιστοιχούν στο 43% του συνολικού ποσού δημοσιονομικής λιτότητας, δηλαδή 5,5 δισ. ευρώ από τα 11,6 δισ. ευρώ.
Η επιδίωξη ελέγχου της αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών στην Ελλάδα, παράλληλα με την αύξηση κατά 70% του συνταξιοδοτικού πληθυσμού, σηματοδοτεί την προοπτική κατάρρευσης του επιπέδου των συνταξιοδοτικών παροχών (κύριων, επικουρικών, κοινωνικών επιδομάτων, εφάπαξ, κλπ) και γενικότερα των κοινωνικών υπηρεσιών (μείωση κατά 35% των δημόσιων δαπανών υγείας 2010-2012), ως συμβολή στη μείωση των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων και στον περιορισμών της απόκλισης του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ.
Ήδη, παρατηρείται αύξηση του αριθμού των νέων συνταξιούχων (40.000 τον χρόνο μέχρι το 2009, 100.000 τον χρόνο μετά το 2010).
