Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των βουλευτών της ΝΔ, γίνει διασταλτική χρήση διατάξεων του νόμου 4254/2014, που δίνει τηδυνατότητα στα ασφαλιστικά ταμεία να παρακρατούν οφειλές των ασφαλισμένων από τυχόν επιδοτήσεις, αποζημιώσεις, επιχορηγήσεις και πάσης φύσεως πληρωμές που καταβάλλονται από το δημόσιο και τους φορείς του. Όμως στην περίπτωση των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ βρέθηκε η «χρυσή τομή» και τυχόν παρακράτηση – συμψηφισμός με ληξιπρόθεσμες οφειλές γίνεται μόνο στην περίπτωση που συναινεί εγγράφως ο ίδιος ο οφειλέτης.
Είναι χαρακτηριστικό ότι γίνεται αναφορά στην εγκύκλιο που εστάλη προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ από το υπουργείο Εργασίας, όπου διευκρινίζεται ότι στις πληρωμές αυτές περιλαμβάνονται και οι άμεσες ενισχύσεις που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας. Αναφέρεται επίσης ότι η παρακράτηση «βρίσκει εφαρμογή και στις αντισταθμιστικές πληρωμές που καταβάλλονται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής».
Το εντυπωσιακό είναι ότι το υπουργείο επικαλείται απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία το κράτος-μέλος μπορεί να προβαίνει σε συμψηφισμό. Ωστόσο, όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωσή της η βουλευτής Μαγνησίας της ΝΔ, Ζέτα Μακρή, πρόκειται για μια νομολογία που ερμηνεύει τον παλαιότερο Κανονισμό 1765/1992 της ΕΟΚ και η οποία όμως δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τη νομοθεσία. Πολύ περισσότερο όταν υπάρχει ο -νεότερος- Κανονισμός 1782/2003 στο άρθρο 28 του οποίου αναφέρεται ότι «οι ενισχύσεις στα πλαίσια των καθεστώτων στήριξης, καταβάλλονται στο ακέραιο στους δικαιούχους».
Το ερώτημα είχε τεθεί στον τέως Επίτροπο Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ντατσιάν Τσιόλος, ο οποίος είχε ξεκαθαρίσει ότι κάθε απόφαση συμψηφισμού σε εθνικό επίπεδο πρέπει να ανταποκρίνεται στο γράμμα και στο πνεύμα των κοινοτικών διατάξεων, διότι οι ενισχύσεις είναι για τους γεωργούς και όχι για οποιονδήποτε δημόσιο φορέα, είτε συλλέγει φόρους είτε συλλέγει οποιοδήποτε άλλο χρέος των αγροτών. Τόνιζε δε ότι τέτοιες αποφάσεις συμψηφισμού θα πρέπει να κοινοποιούνται εκ των προτέρων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Όπως επισημαίνει στη δήλωσή της η κα Μακρή, «εάν το δημόσιο αξιώσει την κατάσχεση, ουσιαστικά, της ενιαίας ενίσχυσης, έναντι οφειλών, ανοίγει ο ασκός του Αιόλου ώστε και ιδιώτες να διεκδικήσουν το ίδιο. Με άλλα λόγια, το κράτος θα παρακρατά τα χρήματα των αγροτών από τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι ιδιώτες θα κατάσχουν όσα χρήματα φτάσουν στις τράπεζες, μέσω της δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών και ο Έλληνας αγρότης, που πλέον έχει εναποθέσει τις τελευταίες του ελπίδες για επιβίωση στις ενισχύσεις που δικαιούται, θα χρεοκοπήσει».
