Υπολογίζεται ότι περίπου 270.000 είναι οι εργαζόμενοι που κινδυνεύουν να υποστούν άλλη μια περικοπή στις αποδοχές τους, αν τελικά η τρόικα επιμείνει στις απαιτήσεις της.
Η πλευρά του ΠΑΣΟΚ έχει ταχθεί ανοιχτά ενάντια σε οποιαδήποτε μετατροπή προς το χειρότερο, των εργασιακών σχέσεων. Μένει λοιπόν να φανεί σε αυτό το άτυπο... μπρα ντε φερ, εάν θα επικρατήσει η ακραία πλευρά της τρόικας, που θέλει να ισοπεδώσει τελείως την αγορά εργασίας στην Ελλάδα, ή εάν θα πρυτανεύσουν πιο ήπιες κυβερνητικές «φωνές». Ας δούμε αναλυτικά τι απαιτεί η τρόικα για κάθε ένα από τα ανοιχτά εργασιακά ζητήματα:
Τριετίες
Οι τριετίες στον ιδιωτικό τομέα αποτελούν επίσης πάγιο αίτημα της τρόικας, που αναμένεται να επανέλθει στις διαπραγματεύσεις του Σεπτεμβρίου. Η τρόικα επιθυμεί μετ' επιτάσεως να καταργηθούν οι τριετίες που ισχύουν για όσους αμείβονται με τον κατώτατο μισθό των 586 ευρώ μικτά (511 ευρώ για κάτω των 25 ετών). Σύμφωνα με τα ισχύοντα υπάρχει η δυνατότητα αύξησης των αποδοχών αυτών κατά 10% για κάθε τριετία προϋπηρεσίας που συμπληρώνει ο εργαζόμενος, με ανώτατο όριο τις τρεις. Στην περίπτωση που υπάρξει κατάργηση της συγκεκριμένης πρόσθετης παροχής, τότε θα προκύψουν νέες δραματικές μειώσεις στον ιδιωτικό τομέα, που θα φτάσουν έως και το 30%, ανάλογα με τις τριετίες του κάθε εργαζόμενου. Υπολογίζεται ότι με τις κατώτατες αποδοχές, αμείβονται έως 270.000 άτομα. Η τρόικα θέλει να δημιουργήσει το μοντέλο του «ενός μισθού» για τον ιδιωτικό τομέα, που θα χορηγείται σε όλους το ίδιο, ανεξάρτητα από το εάν έχουν κάποια προϋπηρεσία, δηλαδή έχουν αποκτήσει κάποια επιπρόσθετη ικανότητα, ή όχι. Ήδη στο πολυνομοσχέδιο του περασμένου Μαρτίου, ψηφίστηκε διάταξη σύμφωνα με την οποία, όσοι μακροχρόνια άνεργοι προσλαμβάνονται από επιχειρήσεις και θα λαμβάνουν μηνιαίες αποδοχές, σύμφωνα με τον ορισμένο κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, εάν έχουν κάποια προϋπηρεσία, θα εισπράττουν το επιπλέον ποσό, μειωμένο στο μισό. Αυτό σημαίνει ότι η αύξηση που θα έχουν δεν θα είναι 10% για κάθε επιπλέον τριετία, αλλά 5% μόλις.
Συνδικαλιστικός νόμος (απεργίες)
Πεδίο τριβής για τη συγκυβέρνηση αναμένεται να αποτελέσει και το σκέλος των αλλαγών που θέλει να επιβάλλει η τρόικα στις απεργίες και γενικότερα, στο συνδικαλιστικό νόμο. Ειδικά για τις απεργίες, η τρόικα επιμένει στην πρότασή της, στο εξής να πραγματοποιούνται μόνο εάν έχει ψηφίσει θετικά, το 50% + 1 των μελών ενός κλάδου. Τα συνδικάτα αντιδρούν θεωρώντας ότι έτσι, επί της ουσίας, ο θεσμός της απεργίας καταργείται, καθώς θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να παραστούν σε μια γενική συνέλευση ένας τόσο μεγάλος αριθμός μελών. Από την άλλη, η τρόικα θεωρεί ότι είναι άδικο να αποφασίζονται απεργίες από ένα δσ σωματείου, όταν μπορεί τα απλά μέλη του κλάδου, δηλαδή η βάση του, να έχουν μια διαφορετική άποψη, που δεν μπορεί να αποτυπωθεί. Η τρόικα επιμένει επίσης τόσο στον περιορισμό των αδειών που χορηγούνται για τους συνδικαλιστές, όσο και στην εφαρμογή του μέτρου της ανταπεργίας (lock out) από τους εργοδότες. Ασφαλείς πληροφορίες, ήθελαν την πλευρά των εργοδοτών να μην επιθυμεί να περάσει το μέτρο του lock out καθώς θεωρούν ότι θα προκαλέσει περισσότερες αντιδράσεις, παρά θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση των απεργιών.
