Σύμφωνα πάντοτε με τον κ. Ρομπόλη, αυτοί οι άνεργοι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι χαμηλών τυπικών προσόντων (όπως απόφοιτοι Λυκείου). Με βάση τα στοιχεία, προκειμένου η ανεργία να πέσει στα προ κρίσης επίπεδα (από το 28% στο 12%) απαιτείται να αυξηθεί το Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) κατά σχεδόν 48%.
Προέβλεψε τέλος, ότι «μέχρι το 2020 ούτε στην Ελλάδα η ανεργία θα πέσει κάτω του 20%, ούτε στην Ευρώπη κάτω από τα 20.000.000 πολίτες» και πρότεινε κοινή ευρωπαϊκή δράση κατά της ανεργίας στην Ευρώπη, η οποία να περιλαμβάνει αντικίνητρα στις απολύσεις των ανέργων μεγαλύτερης ηλικίας, κοινωνικό πλάνο στις επιχειρήσεις (προ των απολύσεων), αλλά και προώθηση της κοινωνικής οικονομίας και της «οικονομίας των γκριζομάλληδων», ώστε να απορροφηθούν οι άνεργοι αυτής της ηλικιακής κατηγορίας».
«Χρειάζεται να υποστηρίξουμε τους εργαζόμενους και ανέργους μεγαλύτερης ηλικίας ώστε αυτή η γενιά να μείνει ενεργή διότι μόνο έτσι θα στηριχθεί και η επόμενη-νεώτερη γενιά αλλά και το ασφαλιστικό σύστημα», τόνισε ατά την εισαγωγική του ομιλία ο Πρόεδρος της Ο.Κ.Ε. κ. Χρήστος Πολυζωγόπουλος και υποστήριξε ότι «είναι συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης για να υποστηρίξει, παροδικά, ορισμένες κατηγορίες ανέργων αλλά έτσι, πολλαπλασιάζονται τα προβλήματα».
Στην ίδια συζήτηση, ο αναπληρωτής καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, Χρήστος Μπακαβός, εκτίμησε ότι χωρίς τη μετανάστευση δεν πρόκειται να αυξηθεί ο πληθυσμός.
Προέβλεψε ωστόσο, ότι τα επόμενα χρόνια θα έχουμε αρνητικές ροές μετανάστευσης. Δηλαδή, φυγή γηγενών προς αναζήτηση εργασίας στην Ευρώπη, επάνοδο στις ιδιαίτερες πατρίδες των αλλοδαπών λόγω κρίσης στην Ελλάδα. «Μέχρι το 2049 οι 4 στους 10 πολίτες θα είναι άνω των 50 και μέχρι 64 ετών», είπε.
Από την πλευρά του, ο αναλογιστής Βασίλης Μπέτσης ανέφερε, ότι κατά τα επόμενα χρόνια το ασφαλιστικό σύστημα θα απαιτεί σε ετήσια βάση επιπλέον των διατεθέντων, από 1 έως και 2, 65 δις ευρώ προκειμένου να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του και τα μισά εξ αυτών θα οφείλονται στην ανεργία.
