Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει η Κυνηγετική Ομοσπονδία Ελλάδος, η Γ' Κυνηγετική Ομοσπονδία Πελοποννήσου και ένα κάτοικος της Μεγαλόπολης και ζητούσαν να ακυρωθεί η απόφαση του γενικού γραμματέα περιφέρειας Πελοποννήσου με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι και η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την εγκατάσταση και λειτουργία φωτοβολταϊκού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στη θέση Μεγάλες Λάκκες του Δήμου Μεγαλόπολης και σε έκταση 1.600 στρεμμάτων.
Ο φωτοβολταϊκός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα λειτουργήσει σε απόσταση 700 μέτρων από τη Μεγαλόπολη (εκτός του γενικού πολεοδομικού σχεδίου Μεγαλόπολης) και κοντά στο ορυχείο λιγνίτη της περιοχής και θα έχει 225.264 φωτοβολταϊκά πλαίσια, βάσεις στήριξης, ένα οικίσκο 100 τ.μ., εσωτερικούς δρόμους, κ.λπ.
Όπως αναφέρεται στη σχετική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, στην επίμαχη έκταση προβλέπεται η φύτευση 750 στρεμμάτων περιμετρικά του φωτοβολταϊκού πάρκου, η δενδροφύτευση 1.350 στρεμμάτων κοντά στο λιγνιτωρυχείο και η κατασκευή δύο λιμνών και περιμετρικά τους, σε έκταση 25 στρεμμάτων, η δημιουργία χώρου πρασίνου προκειμένου να δημιουργηθεί στο μέλλον υδροβιότοπος.
Οι σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς των Κυνηγετικών Ομοσπονδιών, κ.λ.π. Ειδικότερα, οι δικαστές, μεταξύ των άλλων, δέχθηκαν ότι η περιοχή που θα εγκατασταθεί ο φωτοβολταϊκός σταθμός δεν είναι δασική έκταση, ούτε έχει ενταχθεί σε προστατευόμενη ζώνη (Natura 2000), είναι σύμφωνη η υπό λειτουργία μονάδα στο γενικό πολεοδομικό σχέδιο της Μεγαλόπολης, έχουν ληφθεί όλα τα αναγκαία μέτρα για να μην υπάρχει έντονη αντανάκλαση του ήλιου στα πάνελ των φωτοβολταϊκών συστημάτων, έτσι ώστε να μην δημιουργούνται επιπτώσεις στη διαβίωση και αναπαραγωγή των θηραμάτων.
