Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της 4ης Ετήσιας Οικονομικής Διάσκεψης της ΕΕΝΕ με θέμα «Επενδύοντας στο Αύριο: Η Ιδιωτική Πρωτοβουλία στην Αιχμή της Ανάκαμψης», η ελληνική κοινή γνώμη καταγράφεται ως απογοητευμένη και ακυρωμένη, λόγω της διάψευσης των προσδοκιών που η κυβέρνηση είχε καλλιεργήσει το 2015, ωστόσο πλέον μοιάζει να στρέφει την προσοχή της τόσο για την εξασφάλιση θέσεων εργασίας όσο και, συνολικά, για την ανάπτυξη της χώρας στον ιδιωτικό τομέα.
Ενδεικτική είναι η καταγραφή της αίσθησης για την πορεία της χώρας, που μετά το 2015 βρίσκεται πλέον στο υψηλό του 92%, ποσοστό που οι έλληνες πιστεύουν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.
Η κρίση αλλά και η διάψευση των προσδοκιών έχουν καταστήσει πρώτα πεδία αγωνίας για τους πολίτες την ανεργία και το κόστος ζωής (ακολουθούν το ασφαλιστικό και η γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας) ενώ η ανασφάλεια καλύπτεται σε προσωπικό επίπεδο από μία στροφή προς την οικογένεια και την ασφάλεια που παρέχει στο άτομο.
Ως μία απαισιόδοξη κοινωνία που νιώθει αδύναμη και βλέπει τα πράγματα να βαίνουν προς την λάθος κατεύθυνση παρουσιάζεται η ελληνική κοινωνία, σύμφωνα με την έρευνα κοινής γνώμης «Κοινωνικό Πλαίσιο και Ελληνική Επιχειρηματικότητα» που πραγματοποίησε η εταιρεία QED για λογαριασμό της Ελληνικής Ένωσης Επιχειρηματιών.
Σύμφωνα με την έρευνα που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της 4ης Ετήσιας Οικονομικής Διάσκεψης της ΕΕΝΕ με θέμα «Επενδύοντας στο Αύριο: Η Ιδιωτική Πρωτοβουλία στην Αιχμή της Ανάκαμψης», η ελληνική κοινή γνώμη καταγράφεται ως απογοητευμένη και ακυρωμένη, λόγω της διάψευσης των προσδοκιών που η κυβέρνηση είχε καλλιεργήσει το 2015, ωστόσο πλέον μοιάζει να στρέφει την προσοχή της τόσο για την εξασφάλιση θέσεων εργασίας όσο και, συνολικά, για την ανάπτυξη της χώρας στον ιδιωτικό τομέα.
Ενδεικτική είναι η καταγραφή της αίσθησης για την πορεία της χώρας, που μετά το 2015 βρίσκεται πλέον στο υψηλό του 92%, ποσοστό που οι έλληνες πιστεύουν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.
Η κρίση αλλά και η διάψευση των προσδοκιών έχουν καταστήσει πρώτα πεδία αγωνίας για τους πολίτες την ανεργία και το κόστος ζωής (ακολουθούν το ασφαλιστικό και η γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας) ενώ η ανασφάλεια καλύπτεται σε προσωπικό επίπεδο από μία στροφή προς την οικογένεια και την ασφάλεια που παρέχει στο άτομο.
Η απογοήτευση για την αρνητική πορεία που θεωρείται ότι έχει λάβει η χώρα αντικατοπτρίζεται και στη στάση της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους θεσμούς, με τα ΜΜΕ, το κοινοβούλιο, την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα να απολαμβάνουν τα χαμηλότερα ποσοστά εμπιστοσύνης των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι εμφανίζονται να εμπιστεύονται σε μεγαλύτερο βαθμό θεσμούς όπως ο στρατός, το πανεπιστήμιο, η αστυνομία και η εκκλησία.
Μολαταύτα, σε αυτό το απαισιόδοξο πλαίσιο που κυριαρχεί η απογοήτευση και η εσωστρέφεια, η ελληνική κοινωνία βλέπει με θετικό μάτι τον ιδιωτικό τομέα, αντιμετωπίζοντας τον ως τον βασικότερο παράγοντα ανάκαμψης και δημιουργίας θέσεων εργασίας σήμερα στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τα δεδομένα της QED, η ελληνική κοινωνία εμφανίζεται να πιστεύει ότι ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα εκεί που απέτυχε ο δημόσιος και ότι η οικονομική ανάπτυξη θα έρθει μετά από ιδιωτικές επενδύσεις στη χώρα. Όχι μόνον αυτό αλλά οι περισσότεροι αναζητούν πλέον εργασία στον ιδιωτικό τομέα, αφήνοντας στο παρελθόν την έννοια της... τακτοποίησης σε μία θέση δημοσίου δικαίου.
