Με την τροπολογία διασφαλίζεται ότι οι διαγραφές και οι αναδιαρθρώσεις των δανείων δεν θα οδηγήσουν σε απώλεια εποπτικών κεφαλαίων για τις τράπεζες και έτσι θα είναι εφικτή η επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί για μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων τους χωρίς παράλληλα να τίθενται σε κίνδυνο οι δημοσιονομικοί στόχοι.
Στην ουσία το φορολογικό όφελος που θα προκύψει για τις τράπεζες από την απόσβεση των ζημιών των κόκκινων δανείων θα προσμετράται στα εποπτικά τους κεφάλαια όπως προβλέπει η σχετική τροπολογία.
Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας που παρουσιάζουν Τα Νέα, δίνεται η δυνατότητα 20ετούς απόσβεσης ζημιών που εγγράφουν οι τράπεζες στις περιπτώσεις που αυτές οφείλονται σε διαγραφές οφειλών από τον ισολογισμό τους είτε λόγω διακανονισμού ή αναδιάρθρωσης δανείων συμβατικά, δικαστικά ή εξωδικαστικά είτε λόγω μεταβίβασης του δανείου σε εταιρείες απόκτησης δανείων ή τιτλοποίησης ή σε πιστωτικά ιδρύματα και χρηματοδοτικά ιδρύματα ή σε άλλες εταιρείες ή νομικές οντότητες εφόσον στις περιπτώσεις αυτές τη διαχείριση πραγματοποιεί εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων.
«Το φορολογικό όφελος της 20ετούς απόσβεσης δίνεται μόνο στις πραγματοποιηθείσες ζημιές» αναφέρεται στην τροπολογία. Ωστόσο σε περίπτωση που πραγματοποιείται λογιστική διαγραφή του χρέους χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί και οριστική διαγραφή του ή μεταβίβαση του δανείου, τότε το φορολογικό αποτέλεσμα του συγκεκριμένου έτους της λογιστικής διαγραφής δεν επηρεάζεται.
Επιπλέον προβλέπεται ότι εκτός της αναβαλλόμενης φορολογικής απαίτησης που αφορά το ποσό των συσσωρευμένων προβλέψεων και λοιπών εν γένει ζημιών λόγω πιστωτικού κινδύνου και στο αναπόσβεστο υπόλοιπο της χρεωστικής διαφοράς του PSI, μπορεί η αναβαλλόμενη φορολογική απαίτηση που αφορά λογιστικές διαγραφές και οριστικές ζημιές λόγω οριστικής διαγραφής ή μεταβίβασης δανείων να μετατρέπεται υπό προϋποθέσεις σε οριστική και εκκαθαρισμένη απαίτηση έναντι του Δημοσίου, κι έτσι να προσμετράται στα εποπτικά κεφάλαια των τραπεζών.
Παράλληλα διευκρινίζεται ότι οι διατάξεις της τροπολογίας δεν οδηγούν σε αύξηση των μετατρεπόμενων αναβαλλόμενων φορολογικών απαιτήσεων καθώς προβλέπεται ρητά ο περιορισμός στο ποσό του φόρου που αναλογεί στις προσωρινές διαφορές από συσσωρευμένες προβλέψεις και λοιπές εν γένει ζημιές λόγω πιστωτικού κινδύνου που είχαν δημιουργηθεί έως στις 30 Ιουνίου 2015.
Πηγή: Τα Νέα
