Η υπόθεση συνδέεται με μικρο-έργα ύδρευσης, κατά το 2004, για τα οποία φαίνεται ότι επελέγη η διαδικασία της κατάτμησης. Όπως καταγγέλθηκε, τα έργα δημοπρατήθηκαν και ανάδοχος αναδείχθηκε ένας εργολάβος, συνάπτοντας όμως δύο συμβάσεις, η πρώτη για την ανατολική και η δεύτερη για τη δυτική Θεσσαλονίκη, με έκπτωση 18% και 32% αντίστοιχα.
Ελεγκτές του ΣΔΟΕ και επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης που ερεύνησαν την υπόθεση κατόπιν των καταγγελιών, διαπίστωσαν ότι οι κατηγορούμενοι όφειλαν να υπογράψουν μια και μοναδική σύμβαση για να πετύχουν μεγαλύτερη έκπτωση (μεσοσταθμικά 25%). Όπως προέκυψε, το κόστος του έργου ανήλθε σε 550.000 ευρώ για την ανατολική Θεσσαλονίκη και σε 300.000 ευρώ για τη δυτική.
Υπό αυτές τις συνθήκες ο εισαγγελέας Διαφθοράς Θεσσαλονίκης Αχιλλέας Ζήσης παρήγγειλε την άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος τεσσάρων πρώην στελεχών της ΕΥΑΘ που ενεπλάκησαν στη διαδικασία, μεταξύ αυτών του τότε προέδρου και τριών μελών Επιτροπής της Εταιρείας.
