Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 55 του ν.4369/2016 (ΦΕΚ 33) το δικαίωμα συνταξιοδότησης των ατόμων με αναπηρία παρατεινόταν για ένα εξάμηνο σε περιπτώσεις λήξης του συνταξιοδοτικού δικαιώματος λόγω αναπηρίας και εφόσον εκκρεμούσε στις υγειονομικές επιτροπές ΚΕ.Π.Α. ιατρική κρίση, χωρίς υπαιτιότητα των ασφαλισμένων, με το ίδιο ποσό που ελάμβαναν οι συνταξιούχοι πριν από τη λήξη του δικαιώματος, υπό την προϋπόθεση ότι για το δικαίωμα αυτό είχαν κριθεί από την αρμόδια υγειονομική επιτροπή αναπηρίας, με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%.
Επίσης, στο ίδιο άρθρο αναφερόταν ότι οι ως άνω ρυθμίσεις έχουν εφαρμογή και για όλα τα επιδόματα που χορηγούνται λόγω αναπηρίας, (ενδεικτικά: προνοιακά, βαριάς αναπηρίας, εξωιδρυματικό, απολύτου αναπηρίας), καθώς και συντάξεις με αιτία την αναπηρία, (ενδεικτικά: συντάξεις θανάτου σε ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία παιδιά), ενώ για τον ίδιο χρόνο παρατεινόταν και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όσων εμπίπτουν στο παρόν άρθρο. Η ισχύς του άρθρου αυτού, για όλα τα πρόσωπα που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του έληγε στις 30.6.2016. Τα ίδια βήματα ακολουθούνται κάθε χρόνο!
Η Ε.Σ.Α.μεΑ. έχει επανειλημμένα ζητήσει, η διάταξη που ορίζει την παράταση της χορήγησης της αναπηρικής σύνταξης, των προνοιακών επιδομάτων και της ανανέωσης της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης να μην έχει περιορισμένη ισχύ, ώστε να μη χρειάζεται κάθε εξάμηνο νομοθετική ρύθμιση για να ανανεώνεται, εάν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι δεν έχει επέλθει καμία αλλαγή στο ισχύον νομοθετικό σύστημα.
