Με αφορμή τις προτάσεις του εισαγγελέα του Δικαστηρίου της ΕΕ, για το φλέγον ζήτημα των ομαδικών απολύσεων, που είδαν το φως της δημοσιότητας, η Συνομοσπονδία διερωτάται για ποιο λόγο τίθεται θέμα εναρμόνισης του θεσμικού πλαισίου που ισχύει στην Ελλάδα, με το κοινοτικό. Υπογραμμίζει ότι υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία από όλη την Ευρώπη, τα οποία έχει επιβεβαιώσει με εκθέσεις του το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO), αλλά και αξιολόγηση του εθνικού θεσμικού πλαισίου και των διαδικασιών, που έχουν καταδείξει ότι το ισχύον νομικό πλαίσιο στην Ελλάδα είναι εναρμονισμένο με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανόνες.
Για το λόγο αυτό άλλωστε, ήδη από το 2014 οι εργοδοτικές οργανώσεις δήλωσαν από κοινού με τη ΓΣΕΕ, στη Συμφωνία της Γενεύης, ότι δεν χρειάζονται αλλαγές στο εθνικό πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις και «επιβεβαίωσαν την εμπιστοσύνη τους στις τριμερείς διαδικασίες του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας (ΑΣΕ), όπως τροποποιήθηκε προσφάτως. Πρότειναν στην κυβέρνηση μέτρα για την θεσμική ενίσχυση και ενδυνάμωση του ΑΣΕ και συμφώνησαν πως το Γραφείο θα μπορούσε να βοηθήσει ως προς την παρακολούθηση της λειτουργίας του για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα».
Η ΓΣΕΕ υπενθυμίζει ότι από το 2010 έχει επιβληθεί πληθώρα αντεργατικών ρυθμίσεων που έχουν μειώσει παράλληλα και την προστασία από την απόλυση και το ύψος της αποζημίωσης απόλυσης. Καμιά βέβαια από αυτές τις απορρυθμίσεις, δεν οδήγησε στην πολυπόθητη ανάπτυξη, ούτε απέτρεψε το κλείσιμο επιχειρήσεων, ούτε πολύ περισσότερο δημιούργησε νέες πραγματικές θέσεις εργασίας. Ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας, κ. Γιάννης Παναγόπουλος δήλωσε ότι από το 2010 και μετά έχουν θεσμοθετηθεί «απορρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις, μείωση της προστασίας από τις απολύσεις, μείωση της αποζημίωσης απόλυσης, αλλά οι πολυπόθητες επενδύσεις δεν ήρθαν. Με κάθε τρόπο πρέπει να αποτρέψουμε αλλαγές οι οποίες θα κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των λίγων εργαζόμενων που έχουν απομείνει, μιας και η ανεργία είναι το μείζον κοινωνικό πρόβλημα στη χώρα μας».
Η ΓΣΕΕ επισημαίνει ότι έχει κατ' επανάληψη καταγγείλει στο Υπουργείο Εργασίας ότι ακόμα και το ήδη υφιστάμενο πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις δεν εφαρμόζεται και ότι το κράτος περιορίζεται στο ρόλο απλού θεατή της κλιμακούμενης ανομίας, με συστάσεις στους εργαζόμενους για προσφυγή στα Δικαστήρια, όταν επί μήνες μένουν απλήρωτοι και απολύονται χωρίς αποζημίωση.
