Ενα από τα σενάρια που μελετώνται σύμφωνα με δημοσίευμα του Ελέυθερου Τύπου, είναι να θεσπιστεί αναλογικότητα στο επίδομα ανεργίας που θα χορηγεί ο ΟΑΕΔ, ώστε το ύψος του ποσού που θα δικαιούνται οι άνεργοι να είναι ανάλογο με τα χρόνια προϋπηρεσίας. Τα 360 ευρώ του επιδόματος δηλαδή να «χτίζονται» ανάλογα με τις εισφορές που έχουν καταβάλει οι εργαζόμενοι, ώστε να έχουν κίνητρο για περισσότερη απασχόληση. Αυτό σημαίνει ότι το επίδομα θα είναι μικρό με 5 έτη και μεγαλύτερο (π.χ. τα σημερινά 360 ευρώ ή και παραπάνω) αν κάποιος μένει άνεργος έπειτα από 30 ή 35 χρόνια δουλειάς.
«Ξεπερασμένο σε εποχή» χαρακτηρίζει, μάλιστα, το μέτρο του επιδόματος ανεργίας,ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, Ιωάννης Κουκιάδης, που είναι και το μοναδικό μέλος από την ελληνική πλευρά στην επιτροπή για τα εργασιακά.
Λέει χαρακτηριστικά ότι «το μέτρο της επιδότησης ανεργίας ως κύριο μέσο αντιμετώπισης των προβλημάτων του ανέργου, που ήταν και το κυρίαρχο στον προηγούμενο αιώνα, είναι πλέον ξεπερασμένο σε εποχή, όπου από τους επίσημους φορείς διακηρύσσεται ότι η βασική μέριμνα είναι η προώθηση της απασχόλησης. Το αναδυόμενο δίκαιο της απασχόλησης αναζητεί νέους τρόπους συντήρησης του ανέργου, διατήρησης της εργασιακής του ικανότητας και επανένταξη στην αγορά εργασίας. Αλλά αυτό απαιτεί ριζική αναμόρφωση του ΟΑΕΔ, πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα συντονισμού των οργάνων δημόσιας διοίκησης και μια βάσιμη προοπτική ανάπτυξης που θα ανοίξει το δρόμο για την απασχόληση».
Ενα άλλο σημείο που προβληματίζει μέλη της επιτροπής είναι η αναλογία μισθού και επιδόματος. Στην Ελλάδα, το επίδομα ανεργίας αντιστοιχεί στο 62% του κατώτατου μισθού των 586 ευρώ και είναι από τα υψηλότερα ποσοστά που ισχύουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στη Γαλλία, όπου οι αλλαγές στο εργασιακό πυροδοτούν θύελλα αντιδράσεων, το επίδομα ανεργίας αντιστοιχεί στο 48% του βασικού μισθού. Στην Ιρλανδία στο 23%. Στη Γερμανία στο 35%, ενώ στην Ισπανία και την Πορτογαλία στο 63% και το 65% αντίστοιχα.
Στη χώρα μας ο άνεργος δικαιούται το επίδομα των 360 ευρώ για ένα χρόνο, αρκεί να έκανε 125 ημερομίσθια στο τελευταίο 14μηνο, ή 200 ημερομίσθια στα δύο τελευταία χρόνια. Στη Γερμανία παίρνει επίδομα αν έχει ασφαλιστεί και εργαστεί τουλάχιστον για 12 μήνες μέσα στα δύο τελευταία χρόνια. Ενώ στη Γαλλία, που αλλάζουν όλα, ο άνεργος επιδοτείται αν έχει εργαστεί επί 4 μήνες στους τελευταίους 28 μήνες.
Η καυτή ατζέντα των εργασιακών ανοίγει και επί ελληνικού εδάφους, καθώς η επιτροπή των ξένων εμπειρογνωμόνων, που συγκροτήθηκε κατά κύριο λόγο από τους δανειστές με ένα μόνο μέλος της από την ελληνική πλευρά, έρχεται 20 με 22 Ιουνίου στην Αθήνα για το πρώτο crash test με φορείς και συνδικάτα.
Στο τραπέζι αναμένεται να τεθούν οι έμμεσες αλλά σαφείς αναφορές του ΣΕΒ περί ενσωμάτωσης του 13ου και του 14ου μισθού σε 12 μισθούς το χρόνο. Το θέμα είναι αν ο 13ος και ο 14ος μισθός θα υποστούν και κούρεμα διά της συγχωνεύσεως σε 12 μισθούς. Αν τεθεί και στην επιτροπή, τότε θα μιλάμε για την αρχή του τέλους των Δώρων και στον ιδιωτικό τομέα.
Η ανεξάρτητη επιτροπή εμπειρογνωμόνων, όπως επισημαίνει ο κ. Κουκιάδης, έχει αναλάβει να εισηγηθεί τις «βέλτιστες πρακτικές» σύμφωνα με τα ισχύοντα σε άλλες χώρες για τρία ζητήματα: τις συλλογικές συμβάσεις, την ανταπεργία, με κάποια άλλα συνδικαλιστικά θέματα, και τις ομαδικές απολύσεις.
Στο φλέγον θέμα των ομαδικών απολύσεων, ο κ. Κουκιάδης αναφέρει ότι σε άλλες χώρες μπορεί μεν να μην υφίστανται απαγορεύσεις και περιορισμοί όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, πλην όμως τονίζει πως σε αυτές τις χώρες «η έλλειψη απαγόρευσης (σ.σ.: επί ομαδικών απολύσεων) συνοδεύεται με πλείονα εξασφαλιστικά μέτρα για τον εργαζόμενο». Στη χώρα μας τα λουκέτα των επιχειρήσεων αφήνουν στο δρόμο τους εργαζομένους. Ούτε επίδομα ανεργίας δεν παίρνουν γιατί δεν θεωρούνται απολυμένοι από τη νομοθεσία!
