«Εξακολουθώ με αμείωτη ένταση να ενημερώνω τους παραγωγούς στην Κοζάνη για τις κινήσεις, που κάνουμε, και να τους παροτρύνω να ξεκινήσουν την κροκοκαλλιέργεια ή ακόμα και να τη μεγεθύνουν, εξασφαλίζοντας έτσι ένα καλό οικογενειακό τους εισόδημα».
Η παραδοσιακή καλλιέργεια του κρόκου στην Κοζάνη, πάντως, αποτελεί «μαγνήτη» για τους νέους παραγωγούς, που βλέπουν στην καλλιέργειά του μια προσοδοφόρα επαγγελματική επιλογή.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Πατσιούρας, «με την ανεργία στην Κοζάνη και τη δυτική Μακεδονία γενικότερα να καλπάζει, επιστήμονες γύρισαν στα χωράφια, αποδεικνύοντας ότι στην Ελλάδα της κρίσης, αν κάποιος επιθυμεί να είναι παραγωγικός, τότε σίγουρα θα βρει διέξοδο». Βρίσκει, όμως, και την ευκαιρία να απευθύνει μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία: «Μη μας πειράζετε. Μη μας εμποδίζετε να κάνουμε τη δουλειά μας. Μην αναγκάζετε τον κόσμο να φοροδιαφεύγει και να στρέφεται στη μαύρη αγορά, προκειμένου να επιβιώσει. Η επιδεινούμενη οικονομική κατάσταση και η έλλειψη ρευστότητας σε συνδυασμό με τις πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης, οδηγούν τον κλάδο στο παρεμπόριο κι αυτό ερμηνεύεται σε φορολογική αιμορραγία για το κράτο».
Σημειώνει ότι Ελλάδα, Ισπανία και Ιταλία είναι οι μόνες χώρες στην Ευρώπη, όπου καλλιεργείται κρόκος. Κι ενώ στις άλλες δύο ευρωπαϊκές αγορές ο κλάδος στηρίζεται και χρηματοδοτείται, «στην Ελλάδα τιμωρείται». Εξηγεί: «Το προϊόν μας είναι σίγουρο ότι θα πουληθεί κι αυτό μπορεί κάποιος να το διαπιστώσει κοιτώντας τις παραγγελίες μας. Με την έλλειψη ρευστότητας και τη σημαντική αύξηση των φόρων, αναγκάζουν παραγωγούς να πουλούν ποσότητες στη μαύρη αγορά, προκειμένου να πάρουν στο χέρι ρευστό, αλλά και να γλυτώσουν από τη φορολογία. Έτσι, και το κράτος χάνει έσοδα και εμείς, κινδυνεύουμε να μπούμε σε περιπέτειες με τους πελάτες, με τους οποίους έχουμε υπογράψει συμβόλαια για να πάρουν προϊόντα μας».
Στη συσπείρωση του κλάδου γύρω από το «συνεταιρίζεσθαι» «βλέπει» την ιδανική λύση ο κ. Πατσιούρας. Οι συνεταιρισμοί θα ενδυναμώσουν τους Έλληνες κροκοπαραγωγούς έναντι των ανταγωνιστών τους και θα ανοίξουν δρόμο για τις νέες γενιές. «Συνεχίζουμε να κάνουμε σχέδια, να θέτουμε στόχους και να δουλεύουμε σκληρά για την επίτευξή τους» λέει και αποκαλύπτει ότι το φθινόπωρο αναμένεται να ριχτούν στην αγορά τρία νέα προϊόντα με βάση των κρόκο.
Η κροκοκαλλιέργεια σε αριθμούς
Σε περισσότερα από 6.000 ανέρχονται σήμερα τα στρέμματα, στα οποία καλλιεργείται κρόκος (1.000 οικογένειες). Η παραγωγή του Οκτωβρίου του 2015 υπερέβη τους 3,5 τόνους. Για τη φετινή εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει και τους 4,4 τόνους.
Σημειώνεται ότι το κιλό κρόκου πωλείται από 1.350 έως και 1.500 ευρώ. Ένα στρέμμα αποδίδει συνήθως ένα κιλό. Από το σύνολο της παραγωγής ποσοστό 80% εξάγεται σε Ευρώπη, ΗΠΑ, Αυστραλία, Κίνα, Ιαπωνία.
Η καλλιέργεια του κρόκου απαιτεί ακραίες κλιματικές συνθήκες. Χρειάζεται ξηρό και θερμό καιρό το καλοκαίρι και κρύο το χειμώνα. Η γη, στην οποία θα καλλιεργηθεί, θα πρέπει να είναι ξηρή, ασβεστώδης, επίπεδη και χωρίς δένδρα. Το έδαφος πρέπει να είναι καλά στραγγιζόμενο, ώστε να απομακρύνεται το νερό και να αποφεύγονται έτσι πιθανές προσβολές μυκήτων στους βολβούς που θα έχουν ως αποτέλεσμα το σάπισμά τους. Η σπορά γίνεται τους μήνες Ιούνιο - Ιούλιο και η διαδικασία αφορά την τοποθέτηση των βολβών σε αυλάκια βάθους 20 εκατοστών και σε απόσταση 10 εκατοστών μεταξύ τους.
Η συγκομιδή γίνεται στο διάστημα τέλη Οκτωβρίου με αρχές Νοέμβριου. Το λουλούδι του φυτού ανοίγει την αυγή και πρέπει να μείνει κατά το δυνατόν λιγότερο πάνω στο φυτό, διότι μαραίνεται γρήγορα και τα στίγματα χάνουν το χρώμα και το άρωμα τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η συγκομιδή γίνεται από το ξημέρωμα έως τις 10 το πρωί.
Σύμφωνα με τον κ. Πατσιούρα, υπολογίζεται ότι χρειάζονται 85.000 λουλούδια για να συγκεντρωθεί ένα κιλό από φρέσκα στίγματα κρόκου. Μετά το τέλος της συγκομιδής τα στίγματα πρέπει να αποξηρανθούν για να μπορούν να διατηρηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά τη διαδικασία αυτή, ο φρέσκος κρόκος χάνει περίπου τα 4/5 του αρχικού του βάρους και αποκτά το χαρακτηριστικό του κόκκινο χρώμα. Από ένα κιλό φρέσκα στίγματα κρόκου το τελικό προϊόν είναι 200 γραμμάρια αποξηραμένων στιγμάτων. Τα αποξηραμένα στίγματα, για να διατηρήσουν τα χαρακτηριστικά τους, πρέπει να αποθηκευτούν και να προστατευθούν από την υγρασία, το ηλιακό φως και τη θερμότητα.
