Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να μιλούν ακατάπαυστα για πολλή ώρα χωρίς ουσιαστικά να αφήνουν περιθώριο στον συνομιλητή τους να πάρει τον λόγο. Συχνά, μάλιστα, μπορεί να μην αντιλαμβάνονται καν ότι μονοπωλούν τη συζήτηση.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμένετε σιωπηλοί περιμένοντας ένα κενό που ίσως δεν έρθει ποτέ. Με μερικές απλές τεχνικές μπορείτε να διεκδικήσετε ξανά τον λόγο, χωρίς να μετατρέψετε τη συζήτηση σε αντιπαράθεση.
Βάλτε εξαρχής ένα χρονικό όριο
Αν γνωρίζετε ότι πρόκειται να συναντήσετε κάποιον που συνηθίζει να μιλάει για πολλή ώρα, ένας τρόπος να προστατεύσετε τον χρόνο σας είναι να θέσετε το πλαίσιο από την αρχή. Μπορείτε, για παράδειγμα, να ξεκαθαρίσετε ότι έχετε λίγα διαθέσιμα λεπτά πριν χρειαστεί να επιστρέψετε σε κάποια άλλη υποχρέωση. Έτσι, ο άλλος γνωρίζει εξαρχής ότι η συζήτηση έχει συγκεκριμένη διάρκεια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Χρησιμοποιήστε τη γλώσσα του σώματος
Πριν καταφύγετε σε μια λεκτική διακοπή, μπορείτε να δώσετε διακριτικά σημάδια ότι θέλετε να πάρετε τον λόγο. Μια μικρή κίνηση προς τα εμπρός, ένα ελαφρύ σήκωμα του χεριού ή ακόμη και η στάση του σώματος που δείχνει ότι ετοιμάζεστε να μιλήσετε μπορούν να λειτουργήσουν ως σήματα μετάβασης.
Δεν χρειάζεται να γίνουν απότομα ή επιθετικά. Στόχος είναι απλώς να γίνει αντιληπτό ότι θέλετε να συμμετάσχετε ενεργά στη συζήτηση.
Πείτε το όνομά του και σταματήστε για λίγο τη ροή
Όταν κάποιος συνεχίζει να μιλά χωρίς παύση, η αναφορά του ονόματός του μπορεί να λειτουργήσει ως ένας φυσικός τρόπος για να τραβήξετε ξανά την προσοχή του. Μια φράση όπως «Μαρία, περίμενε ένα λεπτό, θέλω να σταθώ σε αυτό που είπες» δείχνει ότι ακούτε, αλλά ταυτόχρονα σηματοδοτεί ότι θέλετε να προσθέσετε κάτι.
Το σημαντικό είναι ο τόνος να παραμένει ήρεμος και σταθερός.
Μην φοβάστε να διακόψετε ευγενικά
Σε αρκετές περιπτώσεις, η μόνη λύση είναι μια σύντομη και ξεκάθαρη παρέμβαση. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να είστε αγενείς. Μπορείτε να αναγνωρίσετε ότι διακόπτετε και αμέσως μετά να εξηγήσετε γιατί θέλετε να πάρετε τον λόγο.
Για παράδειγμα:
«Συγγνώμη που σε διακόπτω, αλλά θέλω να προσθέσω κάτι σε αυτό πριν το ξεχάσω.»
Ή, αν η συζήτηση έχει αρχίσει να χάνεται μέσα σε πολλές λεπτομέρειες: «Νομίζω ότι χάθηκα λίγο στις λεπτομέρειες. Μπορείς να μου πεις ποιο είναι το βασικό σημείο;»
Με αυτόν τον τρόπο βάζετε ένα όριο χωρίς να ακυρώνετε τον συνομιλητή σας.
Δώστε τον λόγο και σε άλλους
Όταν το πρόβλημα εμφανίζεται σε μια παρέα ή σε μια επαγγελματική συνάντηση, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια απλή τεχνική: αναγνωρίστε σύντομα όσα ειπώθηκαν και στη συνέχεια καλέστε κάποιο άλλο άτομο να συμμετάσχει.
Για παράδειγμα: «Καταλαβαίνω αυτό που μου λες σχετικά με τη δουλειά. Κώστα, εσύ πώς βλέπεις να επηρεάζει αυτό το δικό σου πρόγραμμα;»
Έτσι, η συζήτηση δεν μετατρέπεται σε αντιπαράθεση με το άτομο που μιλάει περισσότερο, αλλά αποκτά ξανά τη μορφή διαλόγου.
Όταν χρειάζεται, αποχωρήστε από τη συζήτηση
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου καμία από τις παραπάνω τεχνικές δεν λειτουργεί. Αν ο άλλος συνεχίζει να μονοπωλεί τη συζήτηση, μπορείτε απλώς να θέσετε ένα σαφές τέλος.
Μια ευγενική αλλά αποφασιστική φράση μπορεί να είναι: «Δεν θέλω να σε διακόψω, αλλά πρέπει πραγματικά να φύγω τώρα. Θα τα πούμε αργότερα.»
Δεν είναι απαραίτητο να παραμένετε σε μια συζήτηση επ' αόριστον μόνο και μόνο επειδή δεν θέλετε να φανείτε αγενείς.
Το ζητούμενο είναι η ισορροπία
Το να μιλάει κάποιος πολύ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το κάνει σκόπιμα ή ότι προσπαθεί να αγνοήσει τον συνομιλητή του. Ωστόσο, όταν η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται, είναι λογικό να θέλετε περισσότερο χώρο για να εκφραστείτε.
Η καλύτερη προσέγγιση είναι συνήθως ένας συνδυασμός ευγένειας και σαφών ορίων. Ακούστε τον άλλον, αλλά μην αισθάνεστε ότι πρέπει να περιμένετε επ' αόριστον για να ολοκληρώσει έναν μονόλογο.
Μια συζήτηση χρειάζεται δύο πλευρές. Και το να διεκδικείτε τον δικό σας χρόνο για να μιλήσετε είναι μέρος ενός ισορροπημένου διαλόγου.
