Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ βρέθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 16 Μαρτίου, ο Παναγιώτης Τιμογιαννάκης, όπου παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου, αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της καριέρας του βρέθηκε στην τελετή των Όσκαρ επί 21 συναπτά έτη, ενώ μεταξύ άλλων αποκάλυψε και τα απρόοπτα που είδε να συμβαίνουν στα παρασκήνια.
Όπως ανέφερε, η πρώτη φορά που βρέθηκε σε τελετή Όσκαρ ήταν και η πιο οδυνηρή, καθώς το άγχος τον κυρίευσε, ενώ εισέπραττε και την αγωνία των υπόλοιπων παραβρισκόμενων στο χώρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«21 χρόνια ήμουν μέσα στο θέατρο των Όσκαρ. Στην αίθουσα των δημοσιογράφων έχω πάει δύο φορές με ειδική άδεια. Εγώ, ήμουν με ειδική πρόσκληση εκεί και μπορούσα να κυκλοφορώ μόνο σε ορισμένους χώρους, όπως ισχύει για όλους. Τις φορές που βρισκόμουν στο παρασκήνιο, είχα πάρει ειδική άδεια με επαγγελματική αφορμή».
Μιλώντας για την πρώτη φορά που βρέθηκε στα παρασκήνια, τόνισε: «Την πρώτη φορά έτρεμαν τα πόδια μου. Η πρώτη φορά ήταν οδυνηρή. Για εμένα ήταν μία εσωτερική πάλη… Ότι ένα όνειρο πραγματοποιείται ή ότι είναι κάτι μεταφυσικό και εγώ θα πεθάνω και μου ήρθε αυτό για να τελειώνουμε; Μου βγήκαν τέτοια… Πήγα και σε θεραπευτή γιατί έπαθα κρίση πανικού… παρατεταμένη. Φοβήθηκα και τα αεροπλάνα… Ό,τι υπήρχε στην ανθρωπότητα εγώ το φοβόμουν».
Και αιτιολόγησε: «Ήταν η πραγματοποίηση μίας επιθυμίας που το είχα για πολύ μακρινό και μου ήρθε με έναν τρόπο που δεν το έλεγξα...».
Θυμούμενος το παρελθόν και όλες τις φορές που έχει βρεθεί σε τελετή απονομής Όσκαρ, εστίασε στα έντονα συναισθήματά του: «Και τα 21 χρόνια που βρέθηκα εκεί μέσα, ήμουν πάντα λίγο ζορισμένος. Ευχαριστιόμουν που ήμουν εκεί, αλλά σαν ατμόσφαιρα μου ήταν πολύ βαριά γιατί είμαι πάρα πολύ δεκτικός σε διαίσθηση… Αφουγκραζόμουν αυτό το πράγμα και όσα γινόντουσαν γύρω μου».
Παράλληλα, αναφερόμενος σε μία από τις εμπειρίες του, μίλησε για τη φορά που είχε βρεθεί σε μία τελετή παρέα με φίλο μία φίλης της σκηνογράφο, η οποία βίωνε την αγωνία τον υποψηφίων, χωρίς να είναι η ίδια υποψήφια: «Υπήρξε φορά που πήγα με φίλη σκηνογράφο και όταν έφτασε η ώρα να δοθεί το βραβείο των σκηνικών – που δεν ήταν υποψήφια – απλώς είχε έρθει παρέα… Μου είχε πιάσει το χέρι και το έσφιγγε. Ζούσε και εκείνη, από τη δική της επαγγελματική σκοπιά την αγωνία του κλάδου της».
{https://exchange.glomex.com/video/v-dh4buzb8w47t?integrationId=40599y14juihe6ly}
Κλείνοντας, αναφέρθηκε εν συντομία και χωρίς να αποκαλύψει πρόσωπα σε μερικές αντιδράσεις υποψηφίων: «Έχω δει να φεύγουν τσαντισμένοι… Έχω για περιστατικό, είναι σταρ μεγάλοι, κάνουν εμετό περιμένοντας, από το άγχος. Δεν θέλω να λέω ονόματα, δεν μου αρέσει να του απομυθοποιώ. Δεν θέλω να καταχραστώ την εμπιστοσύνη ανθρώπων…».
