Κάθε μέρα φέρνει μια νέα εμπειρία μάθησης, ιδιαίτερα για τους γονείς που διαρκώς αποκαλύπτουν πράγματα για τα παιδιά τους.
Ο παιδοψυχολόγος καθηγητής Sam Wass μοιράστηκε τις γνώσεις του με την εφημερίδα The Mirror, αποκαλύπτοντας μερικές από τις «χειρότερες» φράσεις που μπορούν να πουν οι γονείς στα παιδιά τους.
Ο καθηγητής, που είχε εμφανιστεί προηγουμένως στο Channel 4, υποστηρίζει πως το χειρότερο που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να προσπαθήσει να σταματήσει το παιδί του από το να νιώθει τα συναισθήματά του - είτε πρόκειται για λύπη, θυμό ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι ένα σοβαρό λάθος.
«Η καταστολή των συναισθημάτων δεν λειτουργεί, δεν λειτουργεί για ενήλικες και σίγουρα δεν λειτουργεί για ένα παιδί. Δεν μπορείς απλώς να πεις σε κάποιον να ακυρώσει το συναίσθημά του».
Ο Sam δίνει ένα παράδειγμα: «Κάθε Σεπτέμβρη βλέπεις τους γονείς να οδηγούν τα παιδιά τους στην πρώτη μέρα του σχολείου, κρατώντας τα από το χέρι. Το παιδί κλαίει με λυγμούς ενώ ο γονιός περπατάει δίπλα του λέγοντας με χαρούμενη φωνή: "θα περάσεις υπέροχα, μην φοβάσαι". Και αυτό είναι ακριβώς αυτό που δεν πρέπει να κάνεις, καθώς απλώς δεν λειτουργεί».
Αντί να λένε στα παιδιά τι να μην νιώθουν, οι γονείς θα πρέπει να τα βοηθούν να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους: «Αυτό που νομίζουμε ότι λειτουργεί είναι απλώς να περιγράφουμε τι μπορεί να νιώθει ένα παιδί. Το ονομάζουμε "κατασκευή μεταγνωστικής επίγνωσης", δηλαδή την επίγνωση του εσωτερικού κόσμου και των συναισθημάτων του παιδιού», υποστηρίζει ο καθηγητής Wass.
«Είναι κάτι που ποτέ δεν διδάσκουμε στα σχολεία, αλλά είναι κάτι που πρέπει να μάθουμε. Τα παιδιά δεν γνωρίζουν τι νιώθουν, δεν μπορούν να το περιγράψουν, επειδή δεν το γνωρίζουν ούτε τα ίδια. Μόνο όταν τους περιγράφεις τι νιώθουν αποκτούν αυτογνωσία για τα συναισθήματά τους».
«Αυτό που θα έκανα ως γονιός», προσθ΄τει, «είναι απλώς να βοηθήσω το παιδί μου να αποκτήσει αυτογνωσία, να μάθει τι νιώθει, χρησιμοποιώντας μη επικριτικούς όρους, λέγοντας κάτι σαν: "Μου φαίνεται ότι νιώθεις αυτό" και βάζοντας μια λεκτική ετικέτα για να το βοηθήσουμε να καταλάβει καλύτερα τα συναισθήματά του».
Πώς να αντιμετώπισεις ένα ακόμα ξέσπασμα θυμού
Ο καθηγητής συμβουλεύει ακόμη τους γονείς για το πώς μπορούν να «αποφορτίσουν» ένα παιδικό ξέσπασμα θυμού. Εξηγεί ότι πολλοί γονείς προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν τη λογική, αλλά αυτό δεν λειτουργεί με μικρά παιδιά, καθώς ο εγκέφαλός τους δεν έχει αναπτυχθεί αρκετά για να επεξεργαστεί τη λογική.
Σύμφωνα με τον Wass: «Τα νήπια βρίσκονται σε φάση όπου τα συναισθηματικά κέντρα του εγκεφάλου τους είναι τεράστια και τα κέντρα λογικής πολύ μικρά, οπότε ένας πολύ πιο αποτελεσματικός τρόπος να χειριστείς ένα ξέσπασμα είναι να σχολιάζεις τι λένε και να το επαναλαμβάνεις χρησιμοποιώντας τη γλώσσα τους».
Και πώς εφαρμόζεται αυτό στην πράξη; «Αν το παιδί μιλά με φράσεις δύο λέξεων, όπως "θέλω χυμό" ή "θέλω κρέμα" μπορείς να ταιριάξεις τη γλώσσα και την τονικότητά του», εξηγεί.
«Θα έχουν μεγάλη εναλλαγή στη φωνή τους, οπότε την μιμείσαι. Ταιριάξε την κατάσταση και όσα λένε, σχολίασέ τα, σχεδόν σαν σχολιαστής ποδοσφαίρου· αν λένε "θέλω κρέμα", λες "Ο Φρέντι θέλει κρέμα" για να νιώσουν ότι τους καταλαβαίνεις».
«Αυτό το αίσθημα ότι γίνεται κατανοητό θα τα βοηθήσει να ηρεμήσουν και τότε θα μπορέσεις να στρέψεις την προσοχή τους σε κάτι άλλο».
