Μερικές φορές είναι κουραστικό και μπορεί να φανεί λίγο αγενές.
Δεν πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που διακόπτουν ξυπνούν το πρωί και λένε: «Πώς θα «κόψω όλων τις ιστορίες ;»
Στην εμπειρία μου, η συνεχής διακοπή συνήθως δείχνει κάτι που συμβαίνει «κάτω από την επιφάνεια».
Η ψυχολογία έχει πολλά να πει γι’ αυτό και, ενώ δεν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό που να εξηγεί κάθε διακόπτη, υπάρχουν μοτίβα που εμφανίζονται ξανά και ξανά.
Ας δούμε επτά από τα πιο κοινά.
Καθώς διαβάζεις, μπορεί να αναγνωρίσεις κάποιον που ξέρεις ή ακόμα και λίγο από τον εαυτό σου:
1) Δυσκολεύονται με τον έλεγχο των παρορμήσεων
Σύμφωνα με το geediting, κάποιοι διακόπτουν γιατί η σκέψη τους έρχεται και νιώθουν ότι πρέπει να την πουν αμέσως.
Είναι σαν ο εγκέφαλός τους να είναι μια πολυσύχναστη διασταύρωση και τα φανάρια να είναι προαιρετικά.
Ο έλεγχος παρορμήσεων είναι μέρος αυτών που οι ψυχολόγοι ονομάζουν εκτελεστικές λειτουργίες, οι νοητικές δεξιότητες που βοηθούν να σταματάμε, να σχεδιάζουμε και να ρυθμίζουμε τη συμπεριφορά.
Όταν αυτό το σύστημα είναι ασταθές, η διακοπή γίνεται σχεδόν αυτόματη. Προσπαθούν να μην ξεχάσουν τη σκέψη τους.
Αν είσαι εσύ αυτός που το κάνει, ένα μικρό κόλπο: Κράτα ένα σημείωμα ανοιχτό και γράψε τη σκέψη σου αντί να τη λες αμέσως. Αυτό δίνει στον εγκέφαλό σου ένα «ασφαλές μέρος» για να αποθηκεύσει την ιδέα και σε βοηθά να χαλαρώσεις και να ακούσεις πραγματικά.
2) Έχουν μεγάλη ανάγκη για επιβεβαίωση
Κάποιοι που διακόπτουν κυνηγούν κάτι, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουν: Έγκριση, προσοχή, διαβεβαίωση ότι έχουν σημασία στο δωμάτιο. Η διακοπή μπορεί να είναι ένας τρόπος να πουν «Μην με ξεχάσεις» χωρίς να το λένε.
Το μοτίβο είναι να μπαίνουν για να ολοκληρώσουν την ιστορία σου, να διορθώσουν μια μικρή λεπτομέρεια ή να στρέψουν τη συζήτηση πάλι στον εαυτό τους.
Αν παρατηρήσεις ότι διακόπτουν μόνο όταν δεν είναι στο επίκεντρο, η επιβεβαίωση πιθανώς είναι ο κύριος παράγοντας.
3) Αισθάνονται άγχος σε κοινωνικές καταστάσεις
Αυτό εκπλήσσει πολλούς, γιατί θεωρούμε ότι όσοι διακόπτουν δείχνουν αυτοπεποίθηση. Ωστόσο, μερικές φορές η διακοπή δείχνει άγχος.
Η κοινωνική αγωνία κάνει τη σιωπή να φαίνεται επικίνδυνη. Μια απλή πρακτική είναι να μετράς «ένα, δύο» στο μυαλό σου πριν απαντήσεις. Αυτή η μικρή καθυστέρηση εκπαιδεύει το νευρικό σύστημα να μην αντιμετωπίζει τη συζήτηση σαν σπριντ.
4) Εστιάζουν περισσότερο στο να απαντήσουν παρά στο να καταλάβουν
Έχεις μιλήσει ποτέ με κάποιον που ακούει, αλλά κυρίως περιμένει τη σειρά του;
Αυτό εκδηλώνεται ως διακοπή, επειδή δεν απορροφούν πραγματικά όσα λες. Σχεδιάζουν την απάντησή τους ή την επόμενη φράση.
Η ενεργητική ακρόαση, όπου αντανακλάς όσα άκουσες, είναι ένα από τα καλύτερα εργαλεία σχέσεων.
5) Έχουν ανταγωνιστικό στυλ συζήτησης
Κάποιοι βλέπουν τη συζήτηση σαν τένις ή μποξ. Όσοι διακόπτουν είναι ανταγωνιστικοί, μπαίνουν για να υπερβούν, να διορθώσουν ή να αποδείξουν κάτι.
Συνήθως προέρχεται από την πίστη ότι η αξία προέρχεται από το να είσαι εντυπωσιακός.
6) Αντιδρούν συναισθηματικά όταν διαφωνούν
Όχι όλες οι διακοπές προέρχονται από ενθουσιασμό· μερικές φορές είναι λόγω δυσφορίας. Όταν νιώθουν αμφισβήτηση ή αβεβαιότητα, μπορεί να διακόψουν για να επανακτήσουν τον έλεγχο.
Η συμβουλή: Αναπνέεις, άφησέ τους να τελειώσουν και μετά απάντησε.
7) Δεν έχουν επίγνωση του πώς φαίνονται
Μερικοί απλώς δεν συνειδητοποιούν ότι διακόπτουν. Μπορεί να νομίζουν ότι «βοηθούν» ολοκληρώνοντας τις φράσεις σου ή προσθέτοντας διευκρινίσεις.
Η λύση είναι εξάσκηση και ανατροφοδότηση: Ρώτα κάποιον που εμπιστεύεσαι «Διακόπτω συχνά; Προσπαθώ να βελτιωθώ».
