Για τους γονείς που ξοδεύουν πολύ χρόνο ανησυχώντας για τα λάθη που κάνουν μεγαλώνοντας τα παιδιά τους, ο καθηγητής του Harvard, Άρθουρ Μπρουκς, έχει μερικές συμβουλές: Καταρχάς μην ανησυχείτε!
«Θα κάνετε πολλά λάθη, αλλά κατά κύριο λόγο δεν θα έχουν σημασία», γράφει ο κοινωνικός επιστήμονας και ερευνητής της ευτυχίας στο The Happiness Files, το νέο βιβλίο του που κυκλοφόρησε στις 12 Αυγούστου.
Όπως συμβουλεύει, αντί να ξοδεύετε χρόνο και ενέργεια ανησυχώντας για κάθε μικρό σφάλμα στην ανατροφή, αφήστε τα μικρά πράγματα να περάσουν - ακόμη κι αν σας φαίνονται σημαντικά εκείνη τη στιγμή - και επικεντρωθείτε στο να δίνετε θετικά παραδείγματα και ανιδιοτελή αγάπη στα παιδιά σας.
Ο Μπρουκς, που πλέον έχει τρία ενήλικα παιδιά, γράφει ότι συχνά αγχωνόταν για τους βαθμούς του γιου του στο γυμνάσιο. Όσο περισσότερο τον «ενοχλούσε» για τους βαθμούς, τόσο πιο τεταμένη γινόταν η σχέση τους - μέχρι που συνειδητοποίησε ότι τελικά τον ενδιέφερε περισσότερο τα παιδιά του να μεγαλώσουν και να γίνουν «καλοί και ευτυχισμένοι άνθρωποι» παρά οι λεπτομέρειες των ακαδημαϊκών τους επιδόσεων.
Αντί να επικεντρώνεται στους βαθμούς, ο Μπρουκς άλλαξε το επίκεντρο των συζητήσεών του με τον γιο του στο να «μιλά για αξίες», όπως το πώς να γίνει κανείς σκεπτόμενος, ηθικός και υπεύθυνος άνθρωπος. «Έφερε ανακούφιση και στους δύο μας.» Σήμερα, ο Μπρουκς και ο 23χρονος πια γιος του «μιλούν κάθε μέρα· και παρά όλα τα λάθη μου, τα πήγε μια χαρά. Και πολύ πιθανόν, το ίδιο θα συμβεί και με το παιδί σας.»
Φυσικά, δεν είναι όλα τα λάθη στην ανατροφή ασήμαντα: Κάποια όντως μπορούν να δυσκολέψουν το παιδί να μεγαλώσει και να γίνει ένας ευτυχισμένος ενήλικας. Πολλοί ειδικοί συμφωνούν ότι όταν κάνετε κάποιο λάθος ως γονέας, το πιο σημαντικό είναι πώς αντιδράτε σε αυτό.
Συγκεκριμένα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δικά σας λάθη - να χάσετε την ψυχραιμία σας, να παραβείτε κατά λάθος μια υπόσχεση στο παιδί σας - για να δείξετε στα παιδιά πώς να ζητούν συγγνώμη, να ανακάμπτουν και να προχωρούν μετά από ένα σφάλμα. Αυτό βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν την ανθεκτικότητα και την ψυχική δύναμη που θα χρειαστούν για να γίνουν άτομα με αυτοπεποίθηση.
Η υπερβολική ανησυχία για τα λάθη στην ανατροφή μπορεί επίσης να επηρεάσει αρνητικά την ψυχική υγεία. Το άγχος αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως άγχος και κατάθλιψη στους γονείς, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να μεταδοθούν στα παιδιά, δείχνει η έρευνα. Οι ψυχολόγοι αποκαλούν αυτή τη διαδικασία «συναισθηματική μόλυνση».
Στο βιβλίο του, ο Μπρουκς προτείνει τρεις απλούς κανόνες για γονείς που θέλουν «ευτυχία για τα παιδιά τους»:
- «Ακόμη και ένας χαοτικός γονέας μπορεί να είναι καλός»
Τα παιδιά σας πιθανότατα θα κληρονομήσουν πολλά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς σας, καλά και κακά, κυρίως λόγω της γενετικής. Πολλά χαρακτηριστικά όμως, όπως η ευσυνειδησία και η συνολική ευτυχία, επηρεάζονται σημαντικά από τις ενέργειες των γονέων, γράφει ο Μπρουκς.
Με άλλα λόγια, τα λάθη που κάνετε ως γονέας και ως άτομο δεν χρειάζεται να επηρεάσουν αρνητικά τα παιδιά σας. Οι γονείς πρέπει να επιλέγουν «να συμμετέχουν στη ζωή των παιδιών τους και να παρέχουν δομή και στόχους», ενώ ταυτόχρονα να δίνουν το παράδειγμα των συμπεριφορών που θέλουν να μιμηθούν τα παιδιά τους, γράφει ο Μπρουκς.
- «Όταν δεν ξέρετε τι να κάνετε, να είστε ζεστοί και στοργικοί»
Όσον αφορά την ανατροφή ευτυχισμένων παιδιών με αυτοπεποίθηση, η ανιδιοτελής αγάπη είναι απαραίτητη, λένε πολλοί ειδικοί. Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι οι γονείς τους θα τα αγαπούν πάντα, ανεξαρτήτως τι συμβεί, ακόμα και αν κάνουν λάθη ή αποτύχουν στη διάρκεια της ζωής τους.
«Για την ευτυχία, η τεχνική ανατροφής που πραγματικά έχει σημασία είναι η ζεστασιά και η στοργή», γράφει ο Μπρουκς. «Τα παιδιά σας δεν χρειάζονται αυστηρό δάσκαλο, τον Άγιο Βασίλη ή μια μητέρα-ελικόπτερο· χρειάζονται κάποιον που τα αγαπά ανιδιοτελώς και το δείχνει ακόμα και όταν τα μικρά δημιουργούν προβλήματα.»
- «Να είστε το πρόσωπο που θέλετε να γίνουν τα παιδιά σας»
Δεν μπορείτε απλώς να λέτε στα παιδιά σας πώς να συμπεριφέρονται. Τα παιδιά, σημειώνει ο Μπρουκς, λειτουργούν σαν ανιχνευτές «που παρατηρούν πάντα όταν λέμε ένα πράγμα και κάνουμε άλλο». Αντίθετα, πρέπει πραγματικά να λειτουργήσει ως παράδιεγμα για τη συμπεριφορά που θέλετε να δουν.
«Ένας καλός κανόνας είναι να ρωτάτε τον εαυτό σας πώς θα θέλατε να συμπεριφέρεται ο γιος ή η κόρη σας ως ενήλικας σε μια δεδομένη κατάσταση - και μετά να το εφαρμόζετε εσείς», γράφει ο Μπρουκς.
«Όταν οδηγείτε και κάποιος σας κόβει τον δρόμο, θα θέλατε να μην τους επηρεάζει - οπότε μην τους αφήνετε να σας βλέπουν να ενοχλείστε... Θέλετε να είναι γενναιόδωροι προς τους άλλους, οπότε να είστε γενναιόδωροι κι εσείς.»
Πηγή: CNBC
