Ο Γιώργος Κωνσταντίνου αναφέρθηκε και στην γέννησή του, στον τορπιλισμό της «Έλλης», τον οποίο έζησε από κοντά, αλλά και στην επαγγελματική του πορεία.
Στην αρχή, ο Γιώργος Κωνσταντίνου εξομολογήθηκε πως: «Γεννήθηκα πάνω σε ένα τραπέζι. Όταν γεννήθηκα, η μητέρα μου δεν ήθελε να με δει, είχε πονέσει τόσο πολύ που της ήταν αποτρόπαιο αυτό που της συνέβη!».
Μιλώντας για τον τορπιλισμό της «Έλλης», ο καλλιτέχνης είπε ότι: «Θυμάμαι ακόμα πολύ καλά τον τορπιλισμό της «Έλλης». Είχαμε πάει με την μητέρα μου στην Τήνο για να προσκυνήσουμε.
Θυμάμαι όλη εκείνη την τραγωδία που συνέβη, γιατί μας έδιωξαν όλο τον κόσμο από την πλατεία επειδή φοβόντουσαν μην ανατιναχθεί! Θυμάμαι να τρέχουμε στους δρόμους και ακουγόντουσαν οι σειρήνες.
Υπήρχε μεγάλη έλλειψη φαγητού, δεν είχαμε φαγητό. Ψήναμε καλαμπόκι σε τηγάνι, έσκαγε και γινόταν ποπ κορν και το λέγαμε νυφίτσες, από τη νύφη, επειδή ήταν άσπρα».
Σχετικά με την επαγγελματική του πορεία, ο αγαπημένος ηθοποιός ανέφερε: «Μπορώ να πω ότι είμαι σκαπανέας της τηλεόρασης. Έκανα τον ψυχίατρο σε ένα σκετσάκι ανάμεσα στις διαφημίσεις. Έτσι ξεκίνησα εγώ στην τηλεόραση. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με βοήθησε να βγω στον κινηματογράφο.
Με φώναξε να παίξω στον θίασό της και όντως με έβαλε και έπαιξα στην πρώτη μου ταινία, η οποία ήταν «Η Λίζα και η άλλη». Μετά ακολούθησε το «Χτυποκάρδια στο θρανίο» και όπως έγραψε ένας φίλος μου συγγραφέας, το προφιτερόλ ήταν το διαβατήριο της ζωής μου».
«Το θέατρο ήταν πάντα η σύζυγός μου και η τηλεόραση ήταν η ερωμένη μου! Αγαπούσα την επιθεώρηση, γιατί και οι γονείς μου ήταν πρωταγωνιστές στην οπερέτα. Για μένα το γράψιμο είναι η άλλη μου πλευρά», πρόσθεσε.
