Η γέφυρα έχει μήκος 59 μ. και πλάτος 4,5 μ. και αποτελούνταν από πέντε οξυκόρυφα τόξα εκ’ των οποίων τα τέσσερα είναι ορατά σήμερα. Πρόκειται για την μοναδική τοξοειδείς γέφυρα της Ανατολικής Μακεδονίας.
Το γεφύρι είναι χτισμένο σε διαφορετικές περιόδους.
Ένα ζωντανό αρχαίο μνημείο που «χαράχτηκε» αρχικά στα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και αξιοποιήθηκε αργότερα στην κυριαρχία των Ρωμαίων μέχρι και την Οθωμανική περίοδο.
Στην πρώτη φάση κατασκευής, το δομικό υλικό ήταν από πελεκητούς πωρόλιθους συνδεδεμένους με ισχυρό ασβεστοκονίαμα. Υλικό που μοιάζει με το υλικό δόμησης του πλησιέστερου Μακεδονικού Τάφου Β’ εντός του χωριού (βρίσκεται σε απόσταση 600 μ. περίπου).
Δείτε το βίντεο του Wind-up:
{https://www.youtube.com/watch?v=0PWVVtKG6GY}
Σε δεύτερη φάση το κτίσμα περιλαμβάνει φυσικούς λίθους δομημένους με κονίαμα. Η τελευταία φάση του έργου χρονολογείται κατά την πρώιμη Οθωμανική περίοδο.
Ο προσανατολισμός της γέφυρας είναι από Βορρά προς Νότο και ενώνει τις δύο όχθες του Ποταμού Αγγίτη. Η συνεχής χρήση του περάσματος από την εποχή της αρχαιότητας αποδεικνύει την σημαντικότητα της σύνδεσης με την Νότια εύφορη πεδιάδα και τους Βόρειους και Δυτικούς πρόποδες του Παγγαίου.
Ο Φίλιππος Β’, ο Μέγας Αλέξανδρος και οι επόμενοι Μακεδόνες Βασιλείς πραγματοποίησαν σημαντικά έργα μεταξύ των περιοχών Αμφίπολης και Φιλίππων. Ο σταδιοδείκτης από τον αρχαίο οικισμό στο Καλαμπάκι Δράμας, αποτελεί δείγμα των πρωτοποριακών έργων οδοποιίας, των Μακεδόνων.
Ο Μακεδόνας Βασιλιάς Φίλιππος επισημαίνοντας την τεράστια σημασία του κάμπου και του χρυσοφόρου Παγγαίου, κατασκεύασε την Φιλίππεια οδό η οποία αποτελεί τον πρόδρομο της περίφημης Εγνατίας οδού, η οποία ακολουθώντας μετά την Αμφίπολη τους βόρειους πρόποδες του Παγγαίου με κατεύθυνση τους Φιλίππους, διέσχιζε την περιοχή του ακμαίου αρχαίου οικισμού Καλαμπακίου όπως μαρτυρεί το μιλλιάριο της εποχής του Τραϊανού που βρέθηκε στην περιοχή.
