Τα παιδιά έπαιξαν ρόλους στα πλαίσια της μιμικής τέχνης, συμμετείχαν σε παιχνίδια όπου η γλώσσα επικοινωνίας είναι η κίνηση του σώματος, και έγιναν μια μεγάλη παρέα με τους ηθοποιούς και τους εμψυχωτές παιχνιδιών, παρασέρνοντας στη χαρά τους ακόμη και τους σκυθρωπούς γονείς τους. Για δύο ώρες το κλειστό της Λευκόβρυσης έγινε χώρος μεγάλης γιορτής με τα γέλια και τις ρυθμικές φωνές των παιδιών να είναι παντού και δεν θύμιζε σε τίποτα την ατμόσφαιρα του προσφυγικού καταυλισμού. Η τέχνη είναι ιαματική, μπορεί να σε ταξιδεύει σε κόσμους άλλους σε μέρη απάτητα και βλέποντας κανείς την μεγάλη χαρά των παιδιών νιώθεις ότι ξέχασαν έστω και για λίγο ότι είναι πρόσφυγες και ότι αυτό είναι πια το μέρος της κανονικής τους ζωής.
Στον χώρο της γιορτής βρέθηκε και η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Ελένη Δημοπούλου, η οποία δήλωσε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ: «Τις επόμενες ημέρες τα σκηνικά και οι ηθοποιοί του θεάτρου θα μεταφερθούν στο κλειστό γυμναστήριο και η παιδική παράσταση "Τα σαράντα κλειδιά", με μια μικρή προσαρμογή, θα ανέβει στον χώρο φιλοξενίας προσφύγων. Την παράσταση που αυτή την περίοδο παρακολουθούν οι μαθητές ων σχολείων της περιοχής θέλουμε να την παίξουμε και για τα συνομήλικους τους πρόσφυγες».
Ομάδες πολιτών και εθελοντές από την Κοζάνη την Πτολεμαΐδα και άλλες περιοχές έχουν δείξει μια αξιοθαύμαστη συμπεριφορά και αλληλεγγύη απέναντι στους πρόσφυγες που φιλοξενούνται τις τελευταίες 15 ημέρες στην Κοζάνη με προσφορά εργασίας και ειδών πρώτης ανάγκης.
