Ωστόσο, οι αρχές της γειτονικής χώρας πέρασαν μόνο 300 άτομα και έκτοτε δεν έχουν ξανανοίξει το σημείο ροής με αποτέλεσμα η κατάσταση, με το πλήθος κόσμου να αγωνιά, να είναι φορτισμένη.
Σαν έναν νεαρό Σύρο, με κομμένο πόδι, που ψελλίζει ότι στα 20 του έχασε, στον πόλεμο το πόδι του και όλη τη ζωή του.
«Και σεις μου μιλάτε για κλειστά σύνορα; Πού είναι η αξία της Ευρώπης;» φωνάζει. Όλοι πάντως δηλώνουν ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να περιμένουν να ανοίξει η ουδέτερη ζώνη.
«Είμαι 17 μέρες στον δρόμο με την οικογένειά μου και τα δυο παιδιά μου, δεν ξέρω τι άλλο να κάνω», λέει με απόγνωση ένας άλλος Σύρος και ξαπλώνει στις σιδηροδρομικές γραμμές.
Ύστατη λύση γι΄αυτούς τους ανθρώπους που επιμένουν να βρίσκονται επί μέρες δίπλα «στη γραμμή» στην Ειδομένη, αποτελεί ο αποκλεισμός της σιδηροδρομικής γραμμής στον οποίο προχώρησαν το μεσημέρι. Φωνάζοντας συνθήματα διαμαρτυρίας και κρατώντας πλακάτ όπου αναγράφονταν «Ανοίξτε τα σύνορα», «Είμαστε άνθρωποι και έχουμε δικαιώματα», «Βοηθήστε μας Μέρκελ», ξάπλωσαν στις γραμμές επιλέγοντας αυτόν τον τρόπο πίεσης για να ακουστεί η φωνή τους.
