Οι εκλογές που διεξήχθησαν αυτή την εβδομάδα στο Ισραήλ δεν ανέδειξαν σαφή νικητή, ικανό να σχηματίσει κυβέρνηση. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου παραμένει στη θέση του ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ωστόσο βρίσκεται αντιμέτωπος με μια Βουλή στην οποία κυριαρχεί η αντιπολίτευση, η οποία επιδιώκει να τον ανατρέψει.
Το Reuters αναλύει 4 πιθανά σενάρια για την επόμενη ημέρα:
1. Προκήρυξη νέων εκλογών
Μετά την επίσημη ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων την επόμενη εβδομάδα, ο πρόεδρος τους Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, θα ξεκινήσει διαβουλεύσεις με εκπροσώπους των κομμάτων και στη συνέχεια θα αναθέσει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον υποψήφιο που κρίνει ότι έχει τις περισσότερες πιθανότητες να τα καταφέρει.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Αν οι προσπάθειες του εντολοδόχου πρωθυπουργού αποτύχουν, η εντολή μπορεί να ανατεθεί σε δεύτερο πρόσωπο και, αν αυτό αποτύχει, η Κνεσέτ μπορεί να προτείνει ακόμη έναν υποψήφιο. Η διαδικασία έχει προθεσμία περίπου 100 ημερών. Εάν κανείς δεν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση, προκηρύσσονται νέες εκλογές.
Ο πρόεδρος του Ισραήλ δήλωσε χθες, Τετάρτη, ότι πρέπει να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποφευχθούν νέες κάλπες και κάλεσε τα κόμματα να προσέλθουν στις διαβουλεύσεις μαζί του με «ανοιχτό μυαλό».
2. Κυβέρνηση εθνικής ενότητας
Το Λικούντ, το κόμμα του Νετανιάχου, που αναδείχθηκε η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική δύναμη στην 120μελή Κνεσέτ, μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με τη συμμετοχή κεντρώων και δεξιών κομμάτων όπως το Yashar του Γκάντι Άιζενκοτ που ήρθε δεύτερο σε έδρες, το Israel Beiteinu του Αβίγκντορ Λίμπερμαν και την παράταξη Yesh Atid του Ναφτάλι Μπένετ.
Ο συνασπισμός αυτός θα εξασφάλιζε πλειοψηφία 66 εδρών στην Κνεσέτ.
Το σενάριο φαντάζει μακρινό σε αυτήν την φάση, αφού προϋποθέτει ότι ο Νετανιάχου θα πρέπει να εγκαταλείψει τους φυσικούς του πολιτικούς συμμάχους, την ακροδεξιά και τα υπερορθόδοξα εβραϊκά θρησκευτικά κόμματα. Παράλληλα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα έπρεπε να αθετήσουν τη βασική προεκλογική τους δέσμευση προς τους ψηφοφόρους τους: την απομάκρυνση του Νετανιάχου από την εξουσία.
Πάντως, εάν κανένα από τα δύο στρατόπεδα δεν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση έπειτα από εβδομάδες διαβουλεύσεων, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα μπορούσε να προκύψει ως ύστατη λύση.
Μία επανάληψη των συγκρούσεων με το Ιράν ή άλλους περιφερειακούς αντιπάλους μπορεί επίσης να ωθήσει τις δύο πλευρές σε συνεργασία.
3. Κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ
Αν ο Ισαάκ Χέρτσογκ δώσει πρώτα στον Άιζενκοτ εντολή, εκείνος θα μπορούσε να επιχειρήσει να σχηματίσει κυβέρνηση με τους φυσικούς συμμάχους του Yashar (Yesh Atid, The Democrats και Israel Beiteinu) και με την υποστήριξη των δύο αραβικών κομμάτων (Ra'am και Joint List) .
Στο σενάριο αυτό τα κόμματα του συνασπισμού θα διέθεταν 48 έδρες και με τις 10 έδρες των αραβικών κομμάτων θα είχαν κοινοβουλευτική πλειοψηφία 67 εδρών.
Ωστόσο, αν ο Άιζενκοτ απαρνηθεί την προεκλογική του δέσμευση ότι δεν θα στηριχτεί σε αραβικά κόμματα για να σχηματίσει κυβέρνηση και αποδεχθεί τελικά την κοινοβουλευτική τους υποστήριξη, θα ήταν δύσκολο να πείσει πολλούς Ισραηλινούς, καθώς η στάση τους απέναντι στην αραβική μειονότητα της χώρας έχει γίνει ακόμη πιο σκληρή μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023.
Ο Νετανιάχου επικέντρωσε την προεκλογική του εκστρατεία στην αμφισβήτηση της νομιμοποίησης της στήριξης από τα αραβικά κόμματα, τα οποία κατέγραψαν ιστορικά υψηλά ποσοστά στις εκλογές της Τρίτης. Από όλο το πολιτικό φάσμα, μόνο το κεντροαριστερό κόμμα The Democrats έχει ζητήσει τη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων σε μελλοντική κυβέρνηση.
Και τα δύο αραβικά κόμματα έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι είναι διατεθειμένα να συνεργασθούν με το στρατόπεδο του Άιζενκοτ.
Το Ra'am συμμετείχε στην κυβέρνηση του Ναφτάλι Μπένετ το 2021 και ήταν η πρώτη φορά που ανεξάρτητο αραβικό κόμμα εισερχόταν σε ισραηλινό κυβερνητικό συνασπισμό. Η κυβέρνηση Μπένετ κατέρρευσε 18 μήνες μετά.
4. Ο Νετανιάχου εξασφαλίζει πλειοψηφία για δεξιά-ακροδεξιά κυβέρνηση
Ο συνασπισμός του Νετανιάχου υποχώρησε από τις 64 έδρες στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο στις 53 έδρες, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα. Ωστόσο, ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στην ιστορία του Ισραήλ θεωρείται ένας από τους πιο επιδέξιους πολιτικούς της χώρας και θα μπορούσε να διασπάσει την αντιπολίτευση, αποσπώντας βουλευτές από τα κόμματά της και προσελκύοντάς τους στο δικό του στρατόπεδο.
Έχει καταφέρει να το κάνει και στο παρελθόν, μεταξύ άλλων ως επικεφαλής της αντιπολίτευσης ενόψει των εκλογών του 2022, τις οποίες και κέρδισε. Ωστόσο, τότε ο συνασπισμός που είχε απέναντί του είχε πολύ μικρότερο προβάδισμα και δεν χρειαζόταν να αποσπάσει πολλούς βουλευτές για να αποσταθεροποιήσει τους πολιτικούς αντιπάλους του.
Ανάλυση από Reuters
