Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι συναντώνται αυτή την ώρα στο Παρίσι, ενώ περίπου τριάντα άλλοι συμμετέχοντες, από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Ασία, ακόμη και τη Λατινική Αμερική, θα συμμετάσχουν μέσω βιντεοκλήσης στη διάσκεψη για τα Σετνά του Ορμούζ.
«Πρόκειται για έναν συνασπισμό τρίτων χωρών που δεν συμμετείχαν στον πόλεμο και δεν επιθυμούν να εμπλακούν στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ούτε βεβαίως στο πλευρό του Ιράν», δήλωνε νωρίτερα στην εφημερίδα Le Monde ο υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας Εσπεν Μπαρθ 'Αιντα, αναφέροντας, πέραν των δυτικών χωρών, τις Φιλιππίνες, τη Σιγκαπούρη και την Αυστραλία ως πιθανούς συμμετέχοντες.
«Μοιραζόμαστε ένα κοινό συμφέρον για το άνοιγμα των θαλάσσιων οδών, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας» διευκρίνισε, υπογραμμίζοντας ότι η αμερικανική πρωτοβουλία παρεκκλίνει από το νομικό πλαίσιο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα, ο εν λόγω «συνασπισμός» θυμίζει έντονα τη «συμμαχία των προθύμων», της οποίας τα ηνία ανέλαβαν το 2025 το Παρίσι και το Λονδίνο, επιχειρώντας να επηρεάσουν τις διαπραγματεύσεις ειρήνης μεταξύ ΗΠΑ, Ρωσίας και Ουκρανίας.
«Τα χαρακτηριστικά της εν λόγω συγκυριακής συμμαχίας για την αποσυμφόρηση των Στενών του Ορμούζ παραμένουν, προς το παρόν, εξίσου αβέβαια με εκείνα που αποσκοπούν στον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, καθώς καμία ενέργεια δεν θα αναληφθεί όσο δεν έχει αποκατασταθεί η ασφάλεια στη θαλάσσια αυτή ζώνη», σημειώνει η γαλλική εφημερίδα.
{https://www.youtube.com/watch?v=uZiRgSKND-4}
Χαμηλές προσδοκιές από την σημερινή τηλεδιάσκεψη
Σύμφωνα με Γάλλους αναλυτές, η βασική χρησιμότητα αυτού του συνασπισμού είναι μάλλον η αποστολή ενός «στρατηγικού μηνύματος», ιδίως μέσω της υπόσχεσης στρατιωτικής συνοδείας σε εμπορικά πλοία, ώστε να καθησυχαστούν οι ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες σήμερα απαιτούν - σχεδόν απαγορευτικά - υψηλά ασφάλιστρα για τη διέλευση από τα Στενά.
Γάλλοι αναλυτές σημειώνουν επίσης ότι ο συνασπισμός θα μπορούσε να συμβάλει στην αποναρκοθέτηση, εφόσον χρειαστεί, επισημαίνοντας ότι χώρες όπως η Δανία, η Σουηδία και η Νορβηγία διαθέτουν προηγμένες υποθαλάσσιες δυνατότητες, σημαντικά ανώτερες από εκείνες των ΗΠΑ, και εύκολες να κινητοποιηθούν για την εξουδετέρωση τέτοιων εκρηκτικών.
«Υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί ένα ωραίο θεωρητικό σχήμα, το οποίο όμως δεν θα εφαρμοστεί, καθώς οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν», επισημαίνει στην εφημερίδα ο διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ασφάλειας του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (IFRI) Ελί Τενεμπόμ, ενώ ο Μαρκ Μοντγκόμερι, απόστρατος υποναύαρχος και ερευνητής στο ίδρυμα Foundation for Defense of Democracies, με έδρα την Ουάσιγκτον σημειώνει πως αν ο πόλεμος τελειώσει, «τα εμπορικά πλοία δεν θα χρειάζονται τη βοήθεια κανενός».
«Οι Ευρωπαίοι είναι απρόθυμοι να αναλάβουν κινδύνους: καμία χώρα δεν θα τοποθετήσει πλοία στα Στενά αν δεν είναι βέβαιη ότι οι Ιρανοί δεν θα επιτεθούν. Αυτός ο συνασπισμός είναι μη ρεαλιστικός» συμπληρώνει στην εφημερίδα Le Monde ο Μουχταμπά Ραχμάν, αναλυτής στη δεξαμενή σκέψης Eurasia Group.
Οι χώρες που ενδέχεται να συμμετάσχουν θα είναι ακόμη λιγότερο πρόθυμες να δράσουν, καθώς, σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάσταση στην περιοχή θα παραμείνει ασταθής μακροπρόθεσμα. Ακόμη και σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας, το Ιράν θα επιδιώξει να διατηρήσει τον έλεγχο των Στενών και ενδέχεται να καθυστερήσει την εφαρμογή των δεσμεύσεών του, αναφέρει ο Ραχμάν.
«Η ομαλή εμπορική ροή στα Στενά ανήκει στο παρελθόν. Ένα διαρθρωτικό ασφάλιστρο θα ενσωματωθεί στις τιμές της ενέργειας και ενδέχεται να αναδυθεί ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης, που θα περιλαμβάνει την επιβολή τελών από το ιρανικό καθεστώς», προβλέπει ο ίδιος.
